Reklama

Wiara

HOMILIA

Pielgrzymi nadziei

Papież Franciszek uroczyście rozpocznie Rok Jubileuszowy otwarciem Drzwi Świętych Bazyliki św. Piotra na Watykanie 24 grudnia o godz. 19. Do głównych znaków obchodów jubileuszowych należą: pielgrzymka, Drzwi Święte i odpust. Wpisane w wielowiekową tradycję są one świadectwem wiary i wspomagają religijność ludu chrześcijańskiego. Podczas obecnego jubileuszu na szczególną uwagę zasługuje pielgrzymowanie, które zostało podkreślone i doprecyzowane w haśle przewodnim: „Pielgrzymi nadziei”.

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Próbując zrozumieć znaczenie tego motta, a zarazem szukając wzorów do naśladowania, odnajdujemy przykład Świętej Rodziny, która – jak ukazuje nam dzisiejsza Ewangelia – z pielgrzymką udała się do Jerozolimy na coroczne święto Paschy. W samym centrum opisu znajduje się zagubienie i odnalezienie Jezusa w świątyni. Siedzący między uczonymi 12-letni Jezus nie tylko zaskakuje bystrością umysłu, pytaniami i odpowiedziami, ale też koryguje nasze myślenie i wskazuje właściwe kierunki naszych życiowych dróg. Na pełne bólu słowa Maryi: „Czemu nam to uczyniłeś?”, Chrystus, Jej Syn i zarazem Nauczyciel, odpowiada, także pytając: „Czemu Mnie szukaliście? Czy nie wiedzieliście, że powinienem być w tym, co należy do mego Ojca?”.

Reakcja Jezusa, niezrozumiana przez Jego ziemskich rodziców, to pierwsze w Ewangelii wg św. Łukasza słowa Mistrza z Nazaretu, które przywołują na myśl dwa ewangeliczne spotkania ze Zmartwychwstałym. Pierwsze z nich ma miejsce przy pustym grobie. Zbawiciel zwraca się do kobiet: „Dlaczego szukacie żyjącego wśród umarłych?” (Łk 24, 5). Do drugiego dochodzi na drodze do Emaus. Jezus zasmuconym wędrowcom wyjaśnia Pisma i daje się poznać przy łamaniu chleba. Doświadczenie spotkania z żywym Chrystusem nie tylko napełnia uczniów radością, ale również zmienia kierunek ich wędrówki. Wracają do Jerozolimy, miejsca ukrzyżowania ich Pana, i stają się świadkami Jego zmartwychwstania.

Dlatego pielgrzymka w Roku Świętym nie tylko jest znakiem kondycji człowieka, którego życie można postrzegać w kategoriach nieustannej wędrówki, ale również ma nam przypominać o najważniejszym celu naszego ziemskiego pielgrzymowania i pewnych środkach doń prowadzących. Naszą nadzieją i metą jest niebo, a środkami do niego prowadzącymi są sakramenty święte. Dobrze rozumiał to pewien niezwykły nastolatek – Carlo Acutis, który choć żył zaledwie 15 lat, niejednokrotnie zaskakiwał swoich bliskich, a dziś zadziwia cały świat mądrością swojego serca, pobożnością i czynionym miłosierdziem. Powtarzał on, że jego celem jest nieskończoność, programem na życie – bycie zjednoczonym z Jezusem, a autostradą do nieba – Eucharystia. Warto poznać bliżej tego współczesnego włoskiego błogosławionego nazwanego Bożym influencerem, który m.in. przygotował stronę internetową na temat uznanych przez Kościół cudów eucharystycznych. Z pewnością nieprzypadkowo w 2025 r. podczas Jubileuszu Młodych zostanie ogłoszony świętym.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2024-12-17 12:16

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

„Zbudź się, o śpiący”

Niedziela Ogólnopolska 12/2023, str. 17

[ TEMATY ]

homilia

"Samuel namaszcza Dawida", A. G. Velázquez/ wikipedia.org

Czas Wielkiego Postu, który przeżywamy, zachęca nas do zweryfikowania swojego miejsca w Kościele, swojej relacji z Panem Bogiem i swojego stosunku do Jego nauki. Pewnie tak jak faryzeusze nie lubimy, gdy ktoś próbuje nas pouczać, a już nie daj Bóg, jeśli wykaże jakikolwiek nasz błąd czy grzech. Jesteśmy „okopani” we własnej rzeczywistości, poukładani, a nieraz we własnych „okopach” bronimy kreowanej przez nas rzeczywistości. W tak stworzonej przez siebie harmonii bywamy zamknięci nie tylko na innych, ale przede wszystkim na Boga. Bóg jednak w trosce o nasze zbawienie będzie kruszył nasz „idealny” świat. Zarówno w pierwszym czytaniu, jak i w Ewangelii poruszony został problem naszego widzenia, spostrzegania tego, co dzieje się wokół nas. Wnioski mogą być dla nas niepokojące. Bo choć zapewne ci, którzy czytają ten tekst, nie mają problemu z widzeniem, to może się okazać, że nie widzimy niczego z tego, co widzi Bóg, a dopiero ślepota fizyczna może otworzyć człowieka na dostrzeżenie tego, co Boże. Wielkości człowieka chcielibyśmy się dopatrywać w tym, co zewnętrzne – co do tego pomylił się nawet Samuel, który szukał pomazańca Bożego. Być może i moment namaszczenia Dawida na króla był „Bożym testem” samego Samuela, by jako prorok zaczął patrzyć oczyma Bożymi. Jako chłopiec nauczył się Go słuchać, ale zapewne Bóg chciał obdarzyć go również swoim spojrzeniem, by nigdy nie ulegał zwodniczemu osądowi opartemu tylko na tym, co widzą ludzkie oczy. Pan wybiera niejednokrotnie to, co małe w oczach świata, by zawstydzić tych, którzy pokładają nadzieję w tym, co po ludzku wielkie. Ci, którzy w oczach ludzi nadawali się do wypełnienia jakiegoś zadania, w oczach Boga się do tego nie nadawali. Mimo prób szukania władcy w kolejnych synach Jessego Bóg ciągle zbijał z tropu Samuela: „Nie ich wybrał Pan”. Bóg zdecydował wybrać najmłodszego, pasterza, pewnie lekceważonego. Podobną postacią jest bohater dzisiejszej Ewangelii – niewidomy. Jezus, przechodząc, zwrócił na niego uwagę. Jak możemy wywnioskować z pytania Apostołów, był on uważany za grzesznika – to bowiem, że był niewidomy, uznawano za owoc grzechu jego lub jego rodziców. Jezus natychmiast wyprowadził ich z błędu. Jakże łatwo ocenili sytuację. Dawid został namaszczony oliwą na króla, niewidomy obmył oczy w sadzawce nazywanej „Posłany”. Obydwaj w oczach ludzi uważani za niezdatnych stali się posłańcami Boga. Patrząc na rodziców niewidomego, zauważamy, że nie było to dla nich łatwe. Bali się wykluczenia z synagogi, toteż zostawili syna samego w konformacji z faryzeuszami, którzy ostatecznie okazali się całkowicie zaślepieni i nie widzieli Bożego działania. Jako świadkowie cudu uparcie zaprzeczali jego faktowi, a uzdrowionego wyrzucili precz.
CZYTAJ DALEJ

Zasłonięty krzyż - symbol żalu i pokuty grzesznika

Niedziela łowicka 11/2005

[ TEMATY ]

Niedziela

krzyż

Wielki Post

Karol Porwich/Niedziela

Wielki Post to czas, w którym Kościół szczególną uwagę zwraca na krzyż i dzieło zbawienia, jakiego na nim dokonał Jezus Chrystus. Krzyże z postacią Chrystusa znane są od średniowiecza (wcześniej były wysadzane drogimi kamieniami lub bez żadnych ozdób). Ukrzyżowanego pokazywano jednak inaczej niż obecnie. Jezus odziany był w szaty królewskie lub kapłańskie, posiadał koronę nie cierniową, ale królewską, i nie miał znamion śmierci i cierpień fizycznych (ta maniera zachowała się w tradycji Kościołów Wschodnich). W Wielkim Poście konieczne było zasłanianie takiego wizerunku (Chrystusa triumfującego), aby ułatwić wiernym skupienie na męce Zbawiciela. Do dzisiaj, mimo, iż Kościół zna figurę Chrystusa umęczonego, zachował się zwyczaj zasłaniania krzyży i obrazów. Współczesne przepisy kościelne z jednej strony postanawiają, aby na przyszłość nie stosować zasłaniania, z drugiej strony decyzję pozostawiają poszczególnym Konferencjom Episkopatu. Konferencja Episkopatu Polski postanowiła zachować ten zwyczaj od 5 Niedzieli Wielkiego Postu do uczczenia Krzyża w Wielki Piątek. Zwyczaj zasłaniania krzyża w Kościele w Wielkim Poście jest ściśle związany ze średniowiecznym zwyczajem zasłaniania ołtarza. Począwszy od XI wieku, wraz z rozpoczęciem okresu Wielkiego Postu, w kościołach zasłaniano ołtarze tzw. suknem postnym. Było to nawiązanie do wieków wcześniejszych, kiedy to nie pozwalano patrzeć na ołtarz i być blisko niego publicznym grzesznikom. Na początku Wielkiego Postu wszyscy uznawali prawdę o swojej grzeszności i podejmowali wysiłki pokutne, prowadzące do nawrócenia. Zasłonięte ołtarze, symbolizujące Chrystusa miały o tym ciągle przypominać i jednocześnie stanowiły post dla oczu. Można tu dopatrywać się pewnego rodzaju wykluczenia wiernych z wizualnego uczestnictwa we Mszy św. Zasłona zmuszała wiernych do przeżywania Mszy św. w atmosferze tajemniczości i ukrycia.
CZYTAJ DALEJ

Wielkopostny Męski Różaniec ulicami Piotrkowa Trybunalskiego

2025-04-05 15:00

[ TEMATY ]

archidiecezja łódzka

Archiwum prywatne

Ponad 50 mężczyzn wzięło udział w 73. edycji Męskiego Różańca ulicami Piotrkowa Trybunalskiego. Jak w każdą pierwszą sobotę miesiąca, mężczyźni modlili się i śpiewali pieśni religijne.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję