Z Jasnej Góry

Na Jasnej Górze krypta z niszami grobowymi otwarta

Jak każdego roku, w listopadzie na Jasnej Górze pod Kaplicą Cudownego Obrazu Matki Bożej otwierana jest XVII-wieczna krypta z 36 niszami grobowymi, gdzie przez kilka wieków były grzebane ciała paulinów. Przez cały listopad pielgrzymi mogą nawiedzać kryptę i otaczać modlitwą ojców i braci, którzy zostali tam pochowani.

Rekolekcje paulinów

Czas wyciszenia i otwarcia na Boga

W dniach 5-10 listopada odbywały się na Jasnej Górze rekolekcje ojców i braci paulinów. W dorocznych dniach skupienia uczestniczyli paulini nie tylko z klasztoru jasnogórskiego, ale także z innych placówek paulińskich w Polsce i za granicą. Tegoroczne rekolekcje prowadził ks. dr Adam Łuźniak, rektor Metropolitalnego Wyższego Seminarium Duchownego we Wrocławiu.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

W Zakonie Paulinów rekolekcje są obowiązkowe i organizowane raz w roku w listopadzie. Wcześniej - pierwsza tura rekolekcji miała miejsce w klasztorze paulinów na Bachledówce k. Zakopanego. Kilkudziesięciu paulinów codziennie wysłuchiwało trzech konferencji. Zakonnicy razem odmawiali brewiarz, uczestniczyli we wspólnych nabożeństwach pokutnych. W czasie posiłków czytana była lektura duchowa. Wszyscy paulini uczestniczyli po południu w nabożeństwie i we wspólnotowej Mszy św. z nauką rekolekcyjną. Dla zakonników był to czas szczególnego wyciszenia i błogosławionego otwarcia na dary Ducha Świętego.

Pielgrzymka z Ukrainy

Do naszej Polski, do Ojczyzny naszych przodków

Reklama

Grupa dzieci i młodzieży z miasta Równe na Ukrainie przyjechała 31 października na Jasną Górę. Młodzi pielgrzymi pochodzą z polskich rodzin mieszkających na Wołyniu. Do Polski przybyli na tydzień, na zaproszenie Klubu Inteligencji Katolickiej w Opolu. Odpowiedzialną za pobyt dzieci z Ukrainy była organizatorka Krystyna Brzezińska, prezes oddziału KIK-u w Krapkowicach. Był to już 19. pobyt dzieci z polskich rodzin. - Zazwyczaj przyjeżdżają w okresie wakacji, jest to dla nich letni wypoczynek, zwykle jest to pobyt dwutygodniowy. W tym roku, niestety, nie pozyskałam środków na okres letni - wyjaśniała Krystyna Brzezińska. Dzięki rozpowszechnieniu inicjatywy w mediach, udało się znaleźć 57 ofiarodawców, a kwota przez nich wpłacona pozwoliła na zaproszenie 17-osobowej grupy dzieci i młodzieży. - Mamy pochodzenie polskie - opowiada Angelika Federowa, dyrygentka scholi. - Ja zawsze jadę do Polski ze łzami w oczach, bo kiedyś tam, gdzie my mieszkaliśmy, była Polska.

Sama wizyta na Jasnej Górze zrobiła na pielgrzymach ogromne wrażenie. - Na Jasnej Górze jestem po raz trzeci i każdy pobyt pamiętam bardzo dokładnie, bo coś zostaje, nawet ta atmosfera, to powietrze, tu oddycha się inaczej - stwierdza Julia. - Kiedy się wchodzi do Kaplicy, to tak się czuje, że można prosić o wszystko, i że Mamusia to usłyszy i pomoże.

W ramach pobytu w Polsce grupa zwiedziła m.in.: kopalnię uranu w Kowarach, sanktuarium św. Jacka w Kamieniu Śląskim, zakłady koksownicze w Zdzieszowicach, a także Opole i Częstochowę.

Pielgrzymka jąkających się

Z udziałem 150 osób 3 listopada br. odbyła się na Jasnej Górze pielgrzymka osób jąkających się i z wadą wymowy. Przybyli głównie lekarze, personel i pacjenci Kliniki Leczenia Jąkania Ewy i Tomasza Galewskich w Warszawie. Mszy św. w intencji osób jąkających się oraz ich rodzin przewodniczył bp Jan Wątroba z Częstochowy, który towarzyszy pielgrzymce od 5 lat i obejmuje patronat honorowy nad spotkaniem. O. Jan Tyburczy, paulin, inicjator pielgrzymek, powitał w szczególny sposób lekarzy, terapeutów i psychologów: - Dziękujemy wam za wasze serce, za waszą dobroć, że my jako pacjenci, którzy uczestniczyliśmy w terapii jąkania, mogliśmy z tego jąkania wyjść - powiedział.

Kapelani szpitali i domów pomocy społecznej

Rekolekcje Księży Kapelanów Szpitali i Domów Pomocy Społecznej odbywały się od 5 do 8 listopada z udziałem ok. 200 kapłanów. Rozważania prowadził ks. dr hab. lek. med. Lucjan Szczepaniak, sercanin, kapelan Uniwersyteckiego Szpitala Dziecięcego w Krakowie. - Cierpienie, choroba ludzka jest pewnym naznaczeniem, dlatego potrzeba ogromnie dużo pokory, miłości, cierpliwości, miłosierdzia, aby zrozumieć znaczenie choroby we własnym życiu, ale także - jak w przypadku kapelana - pomóc zrozumieć naszym pacjentom znaczenie choroby i cierpienia. Niesamowicie ważne i trudne w rozmowie z człowiekiem cierpiącym jest pomóc mu dojrzewać do tego, żeby przyjął własne cierpienie - powiedział ks. prof. Stanisław Warzeszak, krajowy duszpasterz Służby Zdrowia.