W obecnej chwili tak trudno o skupienie i milczenie. Świat obiecuje pieniądze i rozgłos, a Bóg pokazuje inną drogę. Tą drogą jest wyrzeczenie się świata i samego siebie, ponieważ Bóg jest święty i tej świętości żąda od nas. On powiedział: „Bądźcie świętymi, jak Ja jestem święty” (por. Kpł 11, 44). Droga do świętości jest kręta, usłana krzyżami, ale jest możliwa z pomocą Bożą. Krystyna
Zamieszczam tylko maleńki fragment jednego z listów Pani Krystyny, żeby zasygnalizować, jakie problemy porusza. A pisze ona ogólnie o życiu duchowym człowieka. O tym, że powinniśmy przede wszystkim brać pod uwagę w naszych życiowych wyborach wolę Bożą, kierować się etyką chrześcijańską i dążyć do doskonałości. Przy tej okazji znalazłam też i takie piękne zdanie św. Josemarii Escrivy: „Albo potrafimy spotkać Pana w naszym codziennym życiu, albo nie spotkamy Go wcale” (w: „Namiętnie kochać świat”). I to jest odpowiedź na wszystkie pytania, jak żyć.
Niedawno w mojej parafii uroczyście obchodziliśmy XX-lecie naszej grupy Odnowy w Duchu Świętym, corocznie odprawiane są w niej rekolekcje i wiele osób „przeszło” przez tę grupę. Myślę, że teraz to są już zupełnie inni ludzie. Bo taki „chrzest w Duchu Świętym” nadaje życiu człowieka zupełnie nową jakość. Byłam tam i ja. I choć każdy potem poszedł jakby swoją drogą, bo przecież nie wszyscy zostali w grupie na stałe, to jednak od tego czasu jakby wszystko się odmieniło.
Szukajmy dla siebie takich miejsc, gdzie będziemy mogli realizować własną drogę do Pana Boga, aby była jak najmniej kręta.
Dobiegły końca doroczne rekolekcje Episkopatu Polski na Jasnej Górze. W modlitewnym skupieniu uczestniczyli kardynałowie, arcybiskupi i biskupi polscy na czele z Prymasem Polski abp. Wojciechem Polakiem oraz przewodniczącym Konferencji Episkopatu Polski abp. Tadeuszem Wojdą. Był to dla nich czas refleksji nad wiarą i powołaniem, ale również ponownego zaczerpnięcia ze wspólnoty.
- Nie jesteśmy na jakimś bocznym torze, nie idziemy własną drogą. Idziemy i oddychamy tym, czym żyje Kościół, czym żyje każdy wierzący - podkreślił abp Wojciech Polak. Prymas Polski w rozmowie z @JasnaGóraNews zaznaczył, że rekolekcje były dla hierarchów czasem osobistego spotkania z Bogiem oraz wyjątkowego zatrzymania w sercu Matki. Pozwoliły im także w pełni doświadczyć braterskiej wspólnoty. - To doświadczenie wspólnego bycia, modlitwy razem, przebywania i słuchania słowa Bożego, które ma nas wszystkich nawracać - osobiście, ale także we wspólnocie, którą stanowimy jako Kościół w Polsce - powiedział hierarcha. Dodał, że głównym przesłaniem nauk było wezwanie do męstwa wiary i odwagi działania, płynące z przykładu postaci Starego Testamentu - od Abrahama i Mojżesza po wielkich patriarchów. - Ciągle jesteśmy wzywani do wiary i przede wszystkim do odwagi miłości, bo to jest najistotniejsze. Właśnie ta odwaga czynu, którym jest miłość, może przemawiać do innych – zauważył.
- Halo, tu Tomasz. Chciałem poinformować, że został Ksiądz Kardynał dziadkiem – opowiada Metropolita łódzki, kard. Konrad Krajewski. – Zadzwonił do mnie dziś po południu dyrektor naszej Caritas, żeby poinformować, że w Oknie Życia w domu sióstr urszulanek pojawiło się kolejne dziecko. To już taka tradycja, że ilekroć pojawiało się dziecko w oknie, biskup otrzymywał taką właśnie wiadomość – wyjaśnia kardynał Konrad.
– Bardzo się cieszę, że kolejne życie zostało uratowane. Mówimy o tym, żeby młode matki, kobiety oczekujące potomstwa, którym jest wyjątkowo trudno, wiedziały, że nie muszą być same. Mamy sprawnie działający system pomocy, specjalistów w Archidiecezjalnym Ośrodku Adopcyjnym, a w ostateczności Okno życia, w którym dziecko znajdzie bezpieczne schronienie.
To właśnie ewangelicki biskup śp. Paweł Anweiler pozwolił mi ustalić nowe fakty na temat Edmunda Wojtyły, brata św. Jana Pawła II. Dlatego teraz, gdy dotarła do mnie wiadomość o śmierci tego znanego i cenionego biskupa, wieloletniego zwierzchnika Diecezji Cieszyńskiej Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego, chcę o tym przypomnieć.
Kiedy zbierałam materiały do książkowej biografii doktora Edmunda Wojtyły i szukałam świadków jego życia, w pierwszej kolejności udałam się do Bielska-Białej. To tam brat Papieża mieszkał i od 1931 roku pracował jako lekarz na oddziale zakaźnym miejscowego szpitala (wtedy był to Bielsk). Do historii przeszedł jako wybitny lekarz, który oddał swe młode życie dla pacjentki – 20-letniej Rozalii, chorej na nieuleczalną wtedy chorobę zakaźną, szkarlatynę. Kiedy zarażony Edmund cierpiał w gorączce przekraczającej 40 stopni i kiedy przez wiele dni umierał, opiekowały się nim pielęgniarki - ewangelickie diakonisy.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.