Reklama

Leksykon wiary

Niedziela warszawska 44/2002

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Kim są eremici, co to jest konsekracja, a co prefacja, kto nosił tonsurę, kiedy odmawia się Jutrznię, czym są sakramentalia, jak należy rozumieć gest łamania chleba - wyjaśnienia tych i wielu innych pojęć teologicznych i kościelnych znajdziemy w najnowszej publikacji krakowskiego Wydawnictwa WAM.
Leksykon pojęć teologicznych i kościelnych został napisany przez profesorów Papieskiego Uniwersytetu Gregoriańskiego oraz Papieskiego Instytutu Studiów Wschodnich. Zawiera 1134 największe pojęcia z nauki i życia Kościoła Wschodu i Zachodu, tematy teologiczne, a także praktyczne, odnoszące się do terminologii i rytuałów używanych w Kościele. Leksykon uzupełniają wykazy haseł: polsko-angielski i angielsko-polski, stanowiące nieodzowną pomoc dla tłumaczy i dla wszystkich korzystających z teologicznej literatury anglojęzycznej.
Jak wyjaśniają w przedmowie autorzy publikacji, jezuici O´Collins i Farrugia, ich celem nie było przemycenie jakiegoś systemu teologicznego, lecz po prostu wyjaśnienie wyrazów i zwrotów kluczowych, używanych w teologii współczesnej - czasami na różne sposoby. "Włączyliśmy też niektóre terminy biblijne, katechetyczne, etyczne, historyczne, liturgiczne i filozoficzne (...). Chociaż adresujemy ten słownik przede wszystkim do ludzi Zachodu (szczególnie do katolików rzymskich), wzrastające kontakty z chrześcijaństwem wschodnim zachęciły nas do dodania niektórych terminów ze Wschodu" - piszą autorzy.
Leksykon może być ogromną pomocą dla studentów teologii, dziennikarzy piszących o Kościele, a także dla wszystkich wierzących. Przecież codziennie, praktykując i pogłębiając swoją wiarę, spotykamy się z rzeczywistością pod wieloma względami tajemniczą i wielowarstwową. Lektura publikacji pomoże nam zrozumieć wiele trudnych i skomplikowanych terminów. Może stać się również krótkim kursem teologii oraz historii Kościoła. Niewątpliwie leksykon warto mieć na swojej półce i często do niego sięgać, pogłębiając wiedzę religijną.

Gerald O´Collins SJ, Edward G. Farrugia SJ, "Leksykon pojęć teologicznych i kościelnych z indeksem angielsko-polskim", Wydawnictwo WAM, Kraków 2002.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2002-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Monika i Augustyn

Jedna z przełomowych scen „Wyznań” świętego Augustyna znalazła odbicie w ciekawym obrazie umieszczonym w łańcuckiej farze wzorowanym na płótnie Ary Scheffera, francuskiego malarza z XIX wieku (portrecisty m.in. Fryderyka Chopina). Augustyn na kilku stronach swego autobiograficznego dzieła opisuje decydujące dla jego wiary rozmowy prowadzone w Ostii ze swoją bardzo ciężko chorą matką, która przez kilkanaście lat modliła się wytrwale o jego nawrócenie. Oboje poszukują odpowiedzi na najbardziej fundamentalne pytania...
CZYTAJ DALEJ

Kard. Ryś: Na próżno żyje ktoś, z kogo nie ma nikt żadnego pożytku

2026-08-27 09:14

[ TEMATY ]

kard. Ryś

ks. Łukasz Bankowski / Vatican News

Sługa to jest ktoś czuwający, kto potrafi się skupić na tym momencie i to w taki sposób, żeby ten moment mógł pożywić innych - wskazał metropolita krakowski kard. Grzegorz Ryś w homilii podczas Mszy św. przy grobie św. Jana Pawła II, jak relacjonuje Vatican News.

Na początku homilii podczas Mszy św. koncelebrowanej przez ok. 60 kapłanów, kard. Ryś nawiązał do pytania Jezusa z dzisiejszej Ewangelii:
CZYTAJ DALEJ

Święta Monika – nauczycielka wiary i jej ostatnie przesłanie

2026-08-27 14:19

[ TEMATY ]

św. Monika

Adobe Stock

Kościół wspomina 27 sierpnia matkę św. Augustyna, kobietę niezwykłą i wzór dla chrześcijańskich matek. U boku syna, który oddalił się od wiary katolickiej, znalazła siłę, by stawiać czoła trudnym chwilom poprzez modlitwę oraz słuchanie Słowa Bożego - pisze Vatican News. Na kilka dni przed śmiercią, w Ostii Tiberinie, przeżyła mistyczne doświadczenie, które pozwoliło jej zrozumieć ostateczny sens życia.

Ostia w 387 roku musiała być spokojnym miasteczkiem położonym nad morzem, kiedy przybył tam Aureliusz Augustyn, który nawrócił się na wiarę katolicką i pozostawił w Mediolanie katedrę retoryki. Towarzyszyli mu matka Monika, syn Adeodat – którego miał z kobietą, z którą żył przez ponad dziesięć lat – brat Nawigiusz oraz przyjaciele Alipiusz i Ewodiusz. Zamierzali powrócić do Afryki i osiąść jako servi Dei (słudzy Boga) w Tagaste, swojej rodzinnej ziemi.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję