Chopin na watykańskich znaczkach pocztowych

Specjalnym znaczkiem poczta watykańska uczci 200-lecie urodzin Fryderyka Chopina.
Upamiętnione zostanie także 1500 lat istnienia, prowadzonego obecnie przez polskich zmartwychwstańców, sanktuarium Matki Bożej Łaskawej na Mentorelli, które było ulubionym miejscem pielgrzymek ks. Karola Wojtyły, a później Jana Pawła II.
Zarówno na watykańskie znaczki jak i na bite okazyjnie monety trafią też takie wydarzenia jak 400-lecie śmierci Caravaggia i Rok Kapłański. Specjalna złota moneta o nominale 100 euro uwieczni Sąd Ostateczny z Kaplicy Sykstyńskiej.

Na blogach piszą

Istnieje dość pokaźna i ciągle rosnąca grupa ludzi żyjących jak małżeństwo, tylko że bez „papierka”. W wolnym związku. Często ludzie ci żalą się na trudną sytuację, w jakiej się znaleźli, a sami o sobie mówią „wyklęci”. Wyklęci przez sąsiadów, rodzinę, przez Kościół. Czują się bardziej szykanowani niż złodzieje, mordercy. „Czy to w ogóle grzech, że dwoje ludzi się kocha?” - pytają. Miłość, oczywiście, nie jest grzechem. Jest nim natomiast wspólne życie w związku niesakramentalnym. Nie podejmuję się odpowiedzi na pytanie, jak ciężki jest to grzech, ale według mnie, jest on jednym z najbardziej zdradliwych. Kradzież, pobicie - to jest czyn jednoznacznie moralnie zły. We wspólnym życiu dwojga ludzi bez ślubu pozornie wszystko jest świetnie. Uśmiechają się do siebie, pomagają sobie. Dramat przychodzi później.
Blog Jacka Stojanowskiego

Siewca wyszedł siać

Benedykt XVI naucza

Ewangelia nie bez przyczyny opowiada nam historię pasterzy: oni pokazują, jak odpowiedzieć we właściwy sposób na orędzie, które skierowane jest także do nas. (...)
Musimy zbudzić się, aby orędzie dotarło i do nas. Musimy stać się osobami prawdziwie czuwającymi. (...) Bóg jest ważny, jest bezwzględnie najważniejszą rzeczywistością w naszym życiu. Właśnie tego priorytetu uczą nas pasterze. Od nich chcemy nauczyć się wewnętrznej wolności, by na drugi plan odłożyć inne zajęcia - choćby były nie wiadomo jak ważne - ażeby ruszyć ku Bogu, aby pozwolić Mu wkroczyć w nasze życie i w nasz czas. Czas przeznaczany dla Boga, poczynając od Niego, dla bliźniego, nie jest nigdy czasem straconym. To czas, w którym żyjemy naprawdę.
Z kazania podczas Pasterki, 24 grudnia 2009 r.

Narodzenie Boga „dla nas” jest mocnym wezwaniem do przezwyciężania egoizmu, tak grupowego, jak i jednostkowego, który czyni z nas więźniów własnych interesów i pragnień, sprzecznych z prawdą i dzielących nas nawzajem. (...) Kościół, wierny poleceniu swego Założyciela, solidaryzuje się z tymi, których dotknęły klęski naturalne i ubóstwo, także w sytych społeczeństwach. W obliczu wędrówek tych, którzy opuszczają swoją ziemię i których do oddalenia się zmuszają głód, nietolerancja czy zniszczenie środowiska, Kościół jest obecnością, wzywającą do ich przyjęcia. Jednym słowem, Kościół głosi wszędzie Ewangelię Chrystusa, mimo prześladowań, dyskryminacji, ataków i obojętności.
Z orędzia „Urbi et Orbi”, 25 grudnia 2009 r.

Rzym

Papież na obiedzie u ubogich

Dodatkowe miejsce przy świątecznym stole przygotowali 27 grudnia Papieżowi ubodzy Rzymu. W niedzielę Świętej Rodziny Benedykt XVI udał się do stołówki prowadzonej przez Wspólnotę św. Idziego na rzymskim Zatybrzu. Zjadł obiad w towarzystwie ubogich „wielkiej rodziny Kościoła”, wspomaganych przez wolontariuszy katolickiej organizacji charytatywnej.
Ojciec Święty dosiadł się do stołu, przy którym siedziała czteroosobowa rodzina romska, a także osiem innych osób, a wśród nich m.in. Afgańczyk - szyita, ponad 90-letnia wdowa z Włoch, wyrzucony przez rodzinę młody Włoch na wózku inwalidzkim oraz muzułmanka z Somalii. W trakcie obiadu Papież pozdrowił ponad 200 współbiesiadników i organizatorów spotkania.
Benedykt XVI przypomniał, że tylko miłość daje człowiekowi prawdziwą radość, ponieważ więcej szczęścia jest w dawaniu aniżeli w braniu.
Po posiłku do Ojca Świętego podeszła grupa dzieci z Afryki i Azji, którym ofiarował on świąteczne prezenty. W „papieskiej paczce” najmłodsi otrzymali zabawki i pomoce szkolne. Następnie watykański orszak przeszedł na pierwsze piętro, gdzie mieści się szkoła włoskiej kultury i języka dla obcokrajowców. Na zakończenie Benedykt XVI pozdrowił członków Wspólnoty św. Idziego i wolontariuszy organizacji pracujących dla ubogich.