Rekolekcje Arcybractwa Straży Honorowej w Jarosławiu
Trwać w Panu i żyć dla Jego miłości – to motto, które przyświecało trzydniowym ćwiczeniom duchowym Arcybractwa Straży Honorowej Najświętszego Serca Pana Jezusa.
Stanisław Gęsiorski
ASH NSPJ
W rekolekcjach brali udział członkowie Straży Honorowej NSPJ archidiecezji przemyskiej
Wielkopostne rekolekcje odbywały się w dniach 8-10 marca 2023 r. w Jarosławskim Opactwie. Rozważania poprowadził ks. Krzysztof Zimończyk, dyrektor krajowy Arcybractwa Straży Honorowej NSPJ, które zostały oparte o objawienia Marii Małgorzaty Alacoque, wokół czci miłości Serca Jezusowego.
– Sięgaliśmy ku źródłom, ku początkom kultu Najświętszego Serca Pana Jezusa i też przez przykład Marii Małgorzaty i jej spotkań z Jezusem, uczymy się jak my dzisiaj w tym współczesnym świecie mamy mówić o Bożej miłości – mówi ks. Wiesław Szczygieł, duszpasterz Arcybractwa Straży Honorowej NSPJ w Archidiecezji Przemyskiej.
Dla członków wspólnoty rekolekcje były czasem wielkopostnego skupienia i zadumy.
– Prawie co roku uczestniczę w takich rekolekcjach – zaznacza p. Halina, która przyjechała z na rekolekcje z Urzejowic. – Chcę pogłębiać przyjaźń z Sercem Jezusa, chcę wynagradzać za grzechy, bo wiem jak Pan Jezus cierpi. Konferencje pomogły nam zbliżyć się do Marii Małgorzaty, przez której wstawiennictwo czasem się modlę.
W wielkopostnych ćwiczeń duchowych dla członków Arcybractwa Straży Honorowej NSPJ wzięło udział ponad 70 osób. Choć część osób skorzystała tylko z jednego dnia rekolekcji, to dla każdego była to okazja do pogłębienia relacji z Jezusem i modlitwy we wspólnocie, do której należą.
Środowiska pro-life alarmują, że uznanie aborcji za element polityki zdrowotnej UE oznaczałoby przekroczenie kompetencji Unii Europejskiej i ingerencję w krajowe systemy prawa karnego. W przededniu decyzji Komisja Europejska w sprawie inicjatywy „My Voice, My Choice” podkreśliły, że ciąża nie jest chorobą, a przerywanie jej nie może być traktowane jako świadczenie medyczne.
Przed rozstrzygnięciem przez Komisję Europejską europejskiej inicjatywy obywatelskiej „My Voice, My Choice” organizacje pro-life kwestionują możliwość finansowania z budżetu UE wyjazdów do innych państw członkowskich w celu dokonania aborcji. Ich zdaniem projekt wykracza poza kompetencje przyznane Unii w traktatach.
Kapłani powinni od młodości przygotowywać się na to, że w starości nie będą mogli być tak aktywni, aby umieć ofiarować Bogu chwile samotności – wskazał Leon XIV w odpowiedzi na pytanie jednego ze starszych kapłanów, jak księża mają radzić sobie z samotnością i chorobą. Zachęcił młodszych kapłanów, by towarzyszyli starszym.
Co mogą czynić starsi księża, aby po latach aktywności nie czuć się na emeryturze lub w chorobie samotni i izolowani – zapytał jeden z rzymskich księży Papieża Leona XIV, podczas audiencji u Ojca Świętego. Dodał, że ze swego doświadczenia jako osoby starszej od Papieża wie, że wielu starszych księży odczuwa samotność po życiu całkowicie poświęconym Ewangelii i Kościołowi. „Po tak wielu spotkaniach z ludźmi, tak wiele samotności. Wielu dotkniętych chorobą musiało wycofać się jeszcze przed osiągnięciem wieku emerytalnego” – mówił ksiądz. I zapytał, jakie sugestie może Papież przekazać tym kapłanom, a także jak kapłani starsi mogą pomagać młodszym w głoszeniu z pasją Słowa Bożego.
Przychodzi zawsze nagle, niespodziewanie, z zaskoczenia i jakby za wcześnie. Nie zapraszana, a jednak nieustannie wkrada się w nasze codzienne życie. Nikt jej nie szuka, większość jej unika, nie chce o niej rozmawiać. Odsuwa się ją na margines, jakby można było o niej zapomnieć. A ona ciągle powraca, przypomina o sobie. Przeciwniczka życia. Czasem przychodzi powoli, jakby chciała przygotować, dać czas, oswoić. Próbujemy się z nią jakoś ułożyć, pogodzić, a nawet ją uosobić, jakby można było wejść z nią w dialog, coś jeszcze wynegocjować. A przecież z każdym dniem jesteśmy jej bliżsi. Towarzyszy nam od urodzenia. Pojawia się na horyzoncie wtedy, gdy wydaje się, że można by jeszcze żyć. Jakby stała gdzieś za rogiem, skrywająca się na ulicach miast i wsi. Jakby czeka na szpitalnych korytarzach. Zabiera radość, nadzieję, rozrywa miłość. Pozostawia ból, żal, samotność i pustkę. Wpisana w ludzkie życie, pozostaje jednak w nieświadomości. Wspólne chwile zapisują się w pamięci, na kartach fotografii i albumów. Pozostaje pustka, której niczym nie da się zapełnić. Dotyka tego, kto odchodzi i tych, którzy zostają.
ZOBACZ --> Czytania liturgiczne na 22 lutego 2026; Rok A, II
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
