Z okazji Dnia Kolejarza pracownicy kolei wraz z pocztem sztandarowym dziękowali na Mszy św. za wszelkie łaski przez wstawiennictwo św. Katarzyny Aleksandryjskiej.
W kazaniu kustosz sanktuarium ks. Sebastian Rucki nawiązał do życia jako podróży, którą można porównać do podróżowania pociągiem. Dostrzegł, że są ludzie, którym chodzi tylko o to, by było wygodnie, a nie zastanawiają się, dokąd pociąg jedzie.
– Ważny jest cel przed sobą, żeby wiedzieć, dokąd jadę. Stacją ostateczną każdego z nas jest niebo. Praca na kolei też temu służy, by ktoś bezpiecznie dotarł do celu. Czasem wystarczy moment, by doszło do tragedii. Wielka tragedią jest to, gdy ktoś traci bliskich, a jeszcze większą – gdy się traci niebo – zauważył.
Stwierdził, że ważne jest, aby dobrze rozeznać swoje powołanie, drogę, i całe swoje serce temu poświęcić.
Nawiązując do patronki kolejarzy, podkreślił że ona uczy nas czystego prawego serca, mądrości, która jest darem Ducha Świętego po to, by mądrze przeżywać swoje życie, a także uczy męczeństwa – czyli tego, że są wartości, dla których warto stracić życie.
Na koniec przypomniał, że najważniejszy jest Pan Bóg, który jest celem ludzkiego życia i już tu na ziemi trzeba budować Królestwo Boże.
Pośród niezliczonej rzeszy wiernych radujących się z narodzenia Pana, nie moglo zabraknąć kolejarskiej braci. 11 stycznia z kaplicy na dworcu PKP w Częstochowie popłynęły na kolejowe szlaki radosne kolędy, zaś na wszystkich podróżujących oraz tych, dzięki którym zapewniona jest możliwość bezpiecznego kontaktowania się pomiędzy ludźmi spłynęło pasterskie błogosławieństwo Metropolity Częstochowskiego.
Przedłużony okres radości z narodzenia się Bożej Dzieciny rozpoczęto Mszą św. z udziałem ks. Tadeusza Zawieruchy – kapelana częstochowskich kolejarzy oraz ks. Mariusza Trojanowskiego, której przewodniczył i słowo Boże wygłosił abp. Wacław Depo. Pośród licznie przybyłych przedstawicieli kolejarskich służb nie zabrakło dyrektorów zakładów i firm wchodzących w skład Polskich Kolei, na czele z dyrektorem częstochowskiego oddziału PLK, Helmutem Klabisem, członków Katolickiego Stowarzyszenia Kolejarzy Polskich z Maciejem Siorakiem, a także uświetnionych pocztami sztandarowymi przedstawicieli wielkiej kolejarskiej rodziny.
W Nowy Rok od świtu po kolędzie chodzą "szczodraki-szczodroki" składając mieszkańcom życzenia pomyślności, dostatku i zdrowia. Kiedyś gospodynie obdarzały ich małymi bułeczkami - "szczodrokami" wypiekanymi z pszennej mąki. Starsi chłopcy chodzili po kolędzie z "drobami" (okolice Sieniawy). Przebierali się w kożuchy odwrócone włosiem na zewnątrz lub okręcali się słomianymi powrósłami. Na twarze zakładali malowane maski. Często kolędowali w towarzystwie muzykantów. Obdarowywano ich miarką zboża lub drobnymi kwotami pieniężnymi. "Szczodroki" i "droby" śpiewali kolędy i składali rymowane życzenia:
"Na szczęście, na zdrowie,
Na ten Nowy Rok.
Oby wam się urodziła
kapusta i groch,
Ziemniaki jak pniaki,
Reczki pełne beczki.
Jęczmień, żyto, pszenica i proso,
Żebyście nie chodzili gospodarzu boso".
Dawniej we wsi Nienadowa po szczodrokach chodzili dwaj parobcy przebrani za stary i nowy rok. Inscenizowali oni odejście starego i przybycie nowego roku, posługując się następującym tekstem:
Stary rok:
"Jestem sobie starym rokiem,
Idę do was smutnym krokiem,
Przynoszę wam nowinę,
Że się stary rok skończył,
A nowy zaczyna".
Nowy rok potwierdzał to słowami:
"Jestem sobie nowym rokiem,
Idę do was śmiałym krokiem,
Przynoszę wam nowinę,
Że się stary rok skończył,
A nowy zaczyna".
Wynagrodzeni podarkiem lub poczęstunkiem śpiewali:
"Wiwat, wiwat, już idziemy,
Za kolędę dziękujemy.
Przez narodzenie Chrystusa Będzie w niebie wasza dusza".
Natomiast we wsi Słonne z życzeniami po szczodrokach chodziły dzieci i zbierały datki na ołówki szkolne.
Z życzeniami po domach chodzili też starsi gospodarze, rozrzucając po podłodze ziarno pszenicy, owsa jęczmienia, co miało zapewnić im urodzaje.
My także nie zapominajmy o noworocznych życzeniach. Niech "szerokim strumieniem" płyną z naszych serc.
Czy obywatelski głos w sprawie wychowania dzieci zostanie zignorowany? Jak dowiedziała się Niedziela, Rada Ministrów pracuje nad stanowiskiem wobec obywatelskiego projektu ustawy „Tak dla religii i etyki w szkole”. Z dokumentów krążących w rządzie wynika, że stanowisko to może być negatywne.
Z przygotowanego w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów projektu stanowiska może wynikać, że rząd uznaje obowiązujące rozwiązania dotyczące nauczania religii i etyki w szkole za zgodne z Konstytucją RP. W dokumencie przywołano m.in. art. 48 ust. 1 oraz art. 53 ust. 3 Konstytucji, wskazując, że obecny system zapewnia rodzicom prawo do wychowania dzieci zgodnie z własnymi przekonaniami.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1766416222.jpg)
