Reklama

Z Watykanu

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Marianie na Audiencji Generalnej

Podziękowanie za beatyfikację o. Papczyńskiego

Większość Polaków na środowej audiencji ogólnej 5 grudnia stanowili czciciele bł. Stanisława Papczyńskiego. - Pozdrawiam serdecznie pielgrzymów polskich. Witam Ojców Marianów i wiernych, którzy dziękują Bogu za beatyfikację o. Stanisława Papczyńskiego. Niech zbawczy czas oczekiwania na Boże Narodzenie będzie dla nas okazją do refleksji nad życiem, do ewangelicznej czujności i duchowej przemiany. Polecam was Bogu w modlitwie i na dni Adwentu z serca błogosławię - te słowa Papież skierował do pielgrzymów po polsku. Na zakończenie audiencji abp Stanisław Gądecki osobiście podziękował Benedyktowi XVI za ogłoszenie błogosławionym założyciela Zgromadzenia Księży Marianów. Metropolita Poznański przekazał w darze Ojcu Świętemu relikwiarz bł. Stanisława Papczyńskiego. Natomiast generał zgromadzenia ks. Jan Mikołaj Rokosz ofiarował Papieżowi obraz o. Stanisława Papczyńskiego.

Modlitwa „Anioł Pański”

Znaczenie Adwentu

Reklama

Rozpoczynający się w pierwszą niedzielę Adwentu nowy rok liturgiczny jest okazją do przeżywania na nowo tajemnicy Chrystusa w historii. Mówił o tym Benedykt XVI w Watykanie 2 grudnia w rozważaniach przed modlitwą „Anioł Pański”. Wiernym licznie zgromadzonym na Placu św. Piotra przypomniał, że Adwent jest czasem rozbudzenia w naszych sercach oczekiwania na Tego, „który jest, który był i który przychodzi”- mówił Ojciec Święty. W tym kontekście wspomniał o swej najnowszej encyklice, poświęconej nadziei chrześcijańskiej.
Ojciec Święty przemówił po angielsku, francusku, niemiecku, hiszpańsku, słowacku i polsku. W języku naszych południowych sąsiadów Papież pozdrowił zwłaszcza grekokatolików ze Spiszu.
Do pielgrzymów z Polski Benedykt XVI skierował następujące słowa: - Pozdrawiam wszystkich Polaków. W pierwszą niedzielę Adwentu liturgia Kościoła przypomina o konieczności czuwania w duchu modlitwy i gotowości na spotkanie z Chrystusem, który przychodzi. Trwajmy w radosnym oczekiwaniu. Niech Bóg wam błogosławi!

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Ekspansja Watykańskiego Dziennika

„L’Osservatore Romano” w internecie

Reklama

Watykański dziennik „L’Osservatore Romano” rozbudowuje swoją obecność w internecie. Poinformował o tym 5 grudnia w Watykanie podczas prezentacji nowej formuły redaktor naczelny oficjalnego organu Watykanu - Giovanni Maria Vian. W najbliższej przyszłości będzie można ściągać z internetu zarówno teksty, jak i zdjęcia włoskiego wydania „L’Osservatore Romano”.
- W rzeczywistości już w minionych tygodniach „L’Osservatore” weszło do internetu, choć na razie w sposób symboliczny - powiedział red. Vian. Podkreślił, że życzeniem sekretarza stanu Stolicy Apostolskiej kard. Tarcisio Bertone oraz samego Papieża Benedykta XVI jest, aby watykański dziennik jak najszybciej znalazł się w internecie.
Redaktor naczelny „L’Osservatore Romano” wyjaśnił, że dziennikarze będą mogli korzystać z włoskiego wydania gazety już po południu w przeddzień ukazania się jej wersji drukowanej. Internet otwiera też perspektywy dla wydań obcojęzycznych. „L’Osservatore Romano” ukazuje się obecnie jako dziennik w języku włoskim, jako tygodnik - po niemiecku, francusku, angielsku, hiszpańsku i portugalsku oraz jako miesięcznik - po polsku.
Od chwili przyjścia nowego dyrektora, 27 października br., „L’Osservatore Romano” rozszerzyło serwis informacji zagranicznych. Na wyraźne życzenie Papieża poświęca się obecnie więcej miejsca tematyce Kościołów wschodnich, podwoiła także objętość część kulturalna.

Doktorat h.c. dla ks. prof. Stycznia

Emerytowany kierownik Katedry Etyki KUL ks. prof. Tadeusz Styczeń SDS został doktorem honoris causa Papieskiego Instytutu Studiów nad Małżeństwem i Rodziną im. Jana Pawła II w Rzymie. Wraz z nim tę honorową godność otrzymała prof. Eugenia Scabini z Katolickiego Uniwersytetu Najświętszego Serca w Mediolanie.
Przyznanie honorowych doktoratów Instytutu obojgu naukowcom „oznacza uznanie ich za nauczycieli, którzy ze względu na swój wkład w badania nad prawdą są ważnym odniesieniem w naszej pracy akademickiej” - powiedział, 6 grudnia podczas uroczystości wręczenia doktoratów h.c. szef Instytutu prof. Livio Melina.

80-lecie agencji Fides

Agencja informacyjna Fides skończyła 80 lat. Powstała 3 grudnia w 1927 r. z inicjatywy Papieskiego Dzieła Rozkrzewiania Wiary. Powołana została w ramach duszpasterstwa misyjnego dla ożywienia współpracy misyjnej w Kościele oraz inspirowania pomocy duchowej i materialnej dla misji. Początkowo agencja publikowała swój serwis po angielsku, francusku i przez krótki czas po polsku. Następnie pojawiły się wersje włoska, hiszpańska i niemiecka. W ostatnich latach dołączyły nowe - chińska w 1998 r. i portugalska - w 2002 r. Archiwa agencji mają ogromne znaczenie dla badaczy aktywności misyjnej Kościoła w XX wieku. Zgromadzono m.in. 10 tys. fotografii dokumentujących dzieje misji katolickich w minionym stuleciu.

Forum organizacji pozarządowych

W niedzielę 2 grudnia zakończyło się pierwsze forum katolickich organizacji pozarządowych, zorganizowane z inicjatywy Sekretariatu Stanu Stolicy Apostolskiej. „Ukazało ono bogactwo oraz znaczenie obecności i działalności tych organizacji w rozmaitych dziedzinach życia społecznego we wszystkich stronach świata. Dialog i wymiana doświadczeń umocniły w uczestnikach wolę współpracy w duchu jedności między sobą i ze Stolicą Apostolską” - czytamy w komunikacie. Stolica Apostolska zapewnia, że „katolickie organizacje pozarządowe zamierzają nadal wnosić swój wkład na szczeblu krajowym i międzynarodowym w najbardziej znaczące dziedziny dla integralnego dobra całej osoby i wszystkich osób”.

Nowy dyrektor Muzeów Watykańskich

Profesor Antonio Paolucci - znany włoski historyk sztuki został nowym dyrektorem Muzeów Watykańskich. W przeszłości był ministrem kultury i komisarzem ds. odbudowy Bazyliki św. Franciszka w Asyżu po trzęsieniu ziemi, jakie nawiedziło to miasto we wrześniu 1997 r.
Prof. Paolucci ma na swym koncie wiele prac naukowych dotyczących głównie okresu Odrodzenia, współpracuje też stale z prasą, m.in. z dziennikami „Il Sole-24 Ore” i „Avvenire”, do których pisuje też regularnie nowy przewodniczący Papieskiej Rady ds. Kultury abp Gianfranco Ravasi.

2007-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Modlitwa św. Jana Pawła II o pokój

Boże ojców naszych, wielki i miłosierny! Panie życia i pokoju, Ojcze wszystkich ludzi. Twoją wolą jest pokój, a nie udręczenie. Potęp wojny i obal pychę gwałtowników. Wysłałeś Syna swego Jezusa Chrystusa, aby głosił pokój bliskim i dalekim i zjednoczył w jedną rodzinę ludzi wszystkich ras i pokoleń.
CZYTAJ DALEJ

św. Katarzyna ze Sieny - współpatronka Europy

Niedziela Ogólnopolska 18/2000

[ TEMATY ]

św. Katarzyna Sieneńska

Giovanni Battista Tiepolo

Św. Katarzyna ze Sieny

Św. Katarzyna ze Sieny
W latach, w których żyła Katarzyna (1347-80), Europa, zrodzona na gruzach świętego Imperium Rzymskiego, przeżywała okres swej historii pełen mrocznych cieni. Wspólną cechą całego kontynentu był brak pokoju. Instytucje - na których bazowała poprzednio cywilizacja - Kościół i Cesarstwo przeżywały ciężki kryzys. Konsekwencje tego były wszędzie widoczne. Katarzyna nie pozostała obojętna wobec zdarzeń swoich czasów. Angażowała się w pełni, nawet jeśli to wydawało się dziedziną działalności obcą kobiecie doby średniowiecza, w dodatku bardzo młodej i niewykształconej. Życie wewnętrzne Katarzyny, jej żywa wiara, nadzieja i miłość dały jej oczy, aby widzieć, intuicję i inteligencję, aby rozumieć, energię, aby działać. Niepokoiły ją wojny, toczone przez różne państwa europejskie, zarówno te małe, na ziemi włoskiej, jak i inne, większe. Widziała ich przyczynę w osłabieniu wiary chrześcijańskiej i wartości ewangelicznych, zarówno wśród prostych ludzi, jak i wśród panujących. Był nią też brak wierności Kościołowi i wierności samego Kościoła swoim ideałom. Te dwie niewierności występowały wspólnie. Rzeczywiście, Papież, daleko od swojej siedziby rzymskiej - w Awinionie prowadził życie niezgodne z urzędem następcy Piotra; hierarchowie kościelni byli wybierani według kryteriów obcych świętości Kościoła; degradacja rozprzestrzeniała się od najwyższych szczytów na wszystkie poziomy życia. Obserwując to, Katarzyna cierpiała bardzo i oddała do dyspozycji Kościoła wszystko, co miała i czym była... A kiedy przyszła jej godzina, umarła, potwierdzając, że ofiarowuje swoje życie za Kościół. Krótkie lata jej życia były całkowicie poświęcone tej sprawie. Wiele podróżowała. Była obecna wszędzie tam, gdzie odczuwała, że Bóg ją posyła: w Awinionie, aby wzywać do pokoju między Papieżem a zbuntowaną przeciw niemu Florencją i aby być narzędziem Opatrzności i spowodować powrót Papieża do Rzymu; w różnych miastach Toskanii i całych Włoch, gdzie rozszerzała się jej sława i gdzie stale była wzywana jako rozjemczyni, ryzykowała nawet swoim życiem; w Rzymie, gdzie papież Urban VI pragnął zreformować Kościół, a spowodował jeszcze większe zło: schizmę zachodnią. A tam gdzie Katarzyna nie była obecna osobiście, przybywała przez swoich wysłanników i przez swoje listy. Dla tej sienenki Europa była ziemią, gdzie - jak w ogrodzie - Kościół zapuścił swoje korzenie. "W tym ogrodzie żywią się wszyscy wierni chrześcijanie", którzy tam znajdują "przyjemny i smaczny owoc, czyli - słodkiego i dobrego Jezusa, którego Bóg dał świętemu Kościołowi jako Oblubieńca". Dlatego zapraszała chrześcijańskich książąt, aby " wspomóc tę oblubienicę obmytą we krwi Baranka", gdy tymczasem "dręczą ją i zasmucają wszyscy, zarówno chrześcijanie, jak i niewierni" (list nr 145 - do królowej węgierskiej Elżbiety, córki Władysława Łokietka i matki Ludwika Węgierskiego). A ponieważ pisała do kobiety, chciała poruszyć także jej wrażliwość, dodając: "a w takich sytuacjach powinno się okazać miłość". Z tą samą pasją Katarzyna zwracała się do innych głów państw europejskich: do Karola V, króla Francji, do księcia Ludwika Andegaweńskiego, do Ludwika Węgierskiego, króla Węgier i Polski (list 357) i in. Wzywała do zebrania wszystkich sił, aby zwrócić Europie tych czasów duszę chrześcijańską. Do kondotiera Jana Aguto (list 140) pisała: "Wzajemne prześladowanie chrześcijan jest rzeczą wielce okrutną i nie powinniśmy tak dłużej robić. Trzeba natychmiast zaprzestać tej walki i porzucić nawet myśl o niej". Szczególnie gorące są jej listy do papieży. Do Grzegorza XI (list 206) pisała, aby "z pomocą Bożej łaski stał się przyczyną i narzędziem uspokojenia całego świata". Zwracała się do niego słowami pełnymi zapału, wzywając go do powrotu do Rzymu: "Mówię ci, przybywaj, przybywaj, przybywaj i nie czekaj na czas, bo czas na ciebie nie czeka". "Ojcze święty, bądź człowiekiem odważnym, a nie bojaźliwym". "Ja też, biedna nędznica, nie mogę już dłużej czekać. Żyję, a wydaje mi się, że umieram, gdyż straszliwie cierpię na widok wielkiej obrazy Boga". "Przybywaj, gdyż mówię ci, że groźne wilki położą głowy na twoich kolanach jak łagodne baranki". Katarzyna nie miała jeszcze 30 lat, kiedy tak pisała! Powrót Papieża z Awinionu do Rzymu miał oznaczać nowy sposób życia Papieża i jego Kurii, naśladowanie Chrystusa i Piotra, a więc odnowę Kościoła. Czekało też Papieża inne ważne zadanie: "W ogrodzie zaś posadź wonne kwiaty, czyli takich pasterzy i zarządców, którzy są prawdziwymi sługami Jezusa Chrystusa" - pisała. Miał więc "wyrzucić z ogrodu świętego Kościoła cuchnące kwiaty, śmierdzące nieczystością i zgnilizną", czyli usunąć z odpowiedzialnych stanowisk osoby niegodne. Katarzyna całą sobą pragnęła świętości Kościoła. Apelowała do Papieża, aby pojednał kłócących się władców katolickich i skupił ich wokół jednego wspólnego celu, którym miało być użycie wszystkich sił dla upowszechniania wiary i prawdy. Katarzyna pisała do niego: "Ach, jakże cudownie byłoby ujrzeć lud chrześcijański, dający niewiernym sól wiary" (list 218, do Grzegorza XI). Poprawiwszy się, chrześcijanie mieliby ponieść wiarę niewiernym, jak oddział apostołów pod sztandarem świętego krzyża. Umarła, nie osiągnąwszy wiele. Papież Grzegorz XI wrócił do Rzymu, ale po kilku miesiącach zmarł. Jego następca - Urban VI starał się o reformę, ale działał zbyt radykalnie. Jego przeciwnicy zbuntowali się i wybrali antypapieża. Zaczęła się schizma, która trwała wiele lat. Chrześcijanie nadal walczyli między sobą. Katarzyna umarła, podobna wiekiem (33 lata) i pozorną klęską do swego ukrzyżowanego Mistrza.
CZYTAJ DALEJ

Ziemia Święta bez chrześcijan? Dramatyczny spadek liczby wiernych

2026-04-29 09:55

[ TEMATY ]

Ziemia Święta

Vatican Media

Chrześcijanie w Ziemi Świętej stają się niewielką, niemal niewidoczną mniejszością - alarmuje ojciec Nikodemus Schnabel. Niemiecki benedyktyn jest opatem klasztoru na Górze Syjon w Jerozolimie. W wystąpieniu do przedstawicieli papieskiej fundacji „Pomoc Kościołowi w Potrzebie” nakreślił obraz wspólnoty naznaczonej wojną, kryzysem gospodarczym i stałym odpływem wiernych.

Choć Jerozolima jest postrzegana jako duchowe centrum chrześcijaństwa, rzeczywistość wygląda zupełnie inaczej. „Jeśli ktoś myśli, że to eldorado chrześcijan, bardzo się myli - podkreślił opat. - Stanowimy mniej niż 2 proc. społeczeństwa. Nawet w najbardziej zsekularyzowanych częściach Europy chrześcijan jest wielokrotnie więcej”.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję