Rodzice, dzieci i św. Paweł - to temat grudniowego numeru miesięcznika List. Po raz kolejny redakcja powraca do tematu rodziny i wychowania. Numer rozpoczyna rozważanie
o. Rafała Skibińskiego OP na ciągle aktualny temat aborcji. W tekście zatytułowanym Dziesięć powodów, żeby zabić o. Rafał podaje powszechnie używane argumenty na rzecz zabijania nienarodzonych
dzieci. Przedstawia je i daje czas na zastanowienie. Warto sprawdzić, jaka jest moja prawdziwa postawa. „Być może w rozmowach jestem solidarny i potrafię się sprzeciwić,
a w mentalności jestem konformistą i człowiekiem uniku” - czytamy w rozważaniu o. Skibińskiego.
Nie kupuj dziecku komórki - to zapis rozmowy z francuską psycholog Bernadette Lemoine.
O krakowskiej szkole dla rodziców opowiada Jolanta Basistowa. Szkoła ta realizuje metody zaproponowane przed laty przez A. Faber i E. Mazlisch, autorów książek: Jak mówić, żeby dzieci nas
słuchały i Wyzwoleni rodzice, wyzwolone dzieci. Po ich ukazaniu szybko znaleźli się chętni, którzy zaczęli dzielić się swymi odkryciami. Tak stopniowo rodziły się programy pierwszych polskich
szkół dla rodziców.
Za górami, za lasami, w Koszarawie - to fotoreportaż opowiadający o wyjątkowej szkole, która od kilku lat działa w Beskidzie Żywieckim, w Koszarawie.
O amerykańskiej rodzinie pisze znana publicystka, od wielu lat przebywająca w Waszyngtonie, Joanna Petry-Mroczkowska.
Warto sięgnąć także do tekstów komentujących, kontrowersyjne dla niektórych, słowa św. Pawła: „Żony, bądźcie poddane swoim mężom” (por. Ef 5, 22). Tomasz Talaczyński w tekście
Święty Paweł na ławie oskarżonych zastanawia się nad dzisiejszą rolą kobiet i mężczyzn. Zaś Krystyna Dylik pisze, że w jej domu głową rodziny jest zarówno ona, jak i jej
mąż. Dyskusję kończy tekst znanego biblisty o. Augustyna Jankowskiego, benedyktyna z Tyńca.
To tylko niektóre tematy grudniowego Listu.
Hiob odpowiada przyjaciołom zdaniem, które wyprzedza Pawła o wieki: „jakże człowiek może być przed Bogiem sprawiedliwy?” To pytanie procesowej rozpaczy. Cały rozdział dziewiąty jest zbudowany na obrazie niemożliwego procesu z Bogiem: „gdyby się ktoś z Nim prawował, nie odpowie raz jeden na tysiąc”. Hiob chciałby pozwać Boga przed trybunał, i natychmiast widzi absurd własnego pozwu. Strona przeciwna jest zarazem sędzią, a „któż Mu powie: Co czynisz?” Środek perykopy to hymn o potędze Stwórcy, włożony w usta cierpiącego. Bóg przenosi góry, wstrząsa ziemią, rozkazuje słońcu, „sam rozciąga niebiosa, kroczy po morskich głębinach”, czyni Niedźwiedzicę i Oriona. Hiob nie wątpi w moc Boga ani na chwilę. Jego dramat polega na tym, że moc widzi, a sprawiedliwości dostrzec nie może. „Choćbym miał słuszność, nie odpowiem, o litość będę błagał przeciwnika”. To jedna z najciemniejszych i najuczciwszych modlitw Starego Testamentu, wiara, która nie rozumie, a nie przestaje się zwracać do Tego, którego nie rozumie. Księga Hioba nie daje w tym miejscu odpowiedzi i liturgia też jej nie wymusza. Odpowiedź przyjdzie na końcu księgi w teofanii, a ostatecznie w Chrystusie, w którym Bóg sam stanął po stronie oskarżonego człowieka. Hieronim, dzisiejszy patron, który przełożył i tę księgę, wiedział z własnego niespokojnego życia, że z Bogiem się nie wygrywa procesu. Z Bogiem się wytrwa. Jego betlejemska grota, gdzie przez dziesięciolecia zmagał się ze słowem, tekstami i sobą samym, jest komentarzem do Hioba. Prawować się z Bogiem wolno, byle nie wypuścić Go z rąk.
O godzinie 20.53 samolot z Papieżem na pokładzie wylądował na lotnisku w Rzymie. Zakończyła się piąta zagraniczna podróż apostolska Leona XIV.
Papież od 25 do 28 września odwiedził trzy miasta. W Paryżu spotkał się z władzami, nawiedził katedrę Notre Dame, w której modlił się z duchowieństwem, spotkał się z młodzieżą na stadionie w podparyskim Saint Denis.
Jak już wiemy po tych 33 miesiącach, możliwości „uśmiechniętej Polski” są nieograniczone. Można obiecać żołnierzowi kurtkę, stanąć z nim do zdjęcia, powiedzieć o mrozie na granicy i o tym, że wreszcie ktoś o niego zadbał. Czyżby?
Dziś rządzący z tematu obronności robią argument dosłownie na wszystko: na budżet, na podatki, niespełnione obietnice, fałszywie pojęta lojalność i na wyciszanie afer. Można nagrać setki wywiadów o SAFE i liczyć na sondażowe „zjednoczenie wokół flagi”, w końcu strach jest wygodną podporą. Na tle strachu każdy gest wygląda jak troska.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
