Św. Józef, mąż Dziewicy Maryi, jest patronem dobrej śmierci i opiekunem Kościoła. Chcemy spojrzeć na św. Józefa jako opiekuna Jezusa, wybranego przez Boga na wzór dla ludzi odpowiedzialnych za formację młodego pokolenia. Tę właśnie rolę św. Józefa dostrzegł założyciel Zgromadzenia Braci Szkół Chrześcijańskich -św. Jan de La Salle, pionier szkolnictwa, już w XVII wieku. W "Regułach" Zgromadzenia, w pismach Założyciela, w okólnikach przełożonych generalnych i poszczególnych braci, św. Józef nazywany jest wielkim.
Papież Benedykt XIII, zatwierdzając Zgromadzenie Braci Szkół Chrześcijańskich bullą In apostolicae dignitatis solio z 26 stycznia 1725 r., zaznaczył, że jest ono pod patronatem Boskiego Dzieciątka Jezus i św. Józefa.
Odnowiona, "posoborowa" Reguła Zgromadzenia z naciskiem mówi: "Bracia widzą w św. Józefie wzór swego życia; on bowiem swoją ufnością i wiarą odpowiadał na Bożą wierność względem Jego ludu, wspierał Maryję, będącą rodzącym się Kościołem, uczestniczył w Dziele Zbawienia przez ludzkie wychowanie Jezusa oraz był wierny aż do końca swojemu pokornemu ojcostwu". Nowe sformułowanie związku Braci Szkół Chrześcijańskich ze św. Józefem ma charakter wyraźnie eklezjologiczny i akcentuje posłannictwo wychowawcze z misją Cieśli z Nazaretu: Specyficzne ojcostwo św. Józefa to model pedagogicznego ojcostwa tych, którzy przez chrześcijańskie wychowanie dzieci i młodzieży stają się "rodzicielami" Jezusa w ich sercach.
W rozmyślaniu o św. Józefie Założyciel Zgromadzenia Braci Szkół Chrześcijańskich oświadcza: "Została ci, podobnie jak świętemu Józefowi, powierzona święta misja, bardzo podobna do tej, jaką on pełnił, Bóg powierzył ci te dzieci, jak Józefowi powierzył Zbawiciela świata". Kiedy godność nauczyciela i wychowawcy dzieci nie była szanowana, Jan de La Salle wskazywał braciom, że właśnie to posłannictwo jest Bogu miłe i nauczyciel jest "ministrem" Jezusa Chrystusa. Chrześcijański nauczyciel powinien naśladować św. Józefa - wychowawcę Jezusa, który był sprawiedliwy, bardzo wierny Bożym nakazom, troszczył się w sposób wyjątkowy o to wszystko, co dotyczyło wychowania i ocalenia Jezusa Chrystusa.
La Salle tłumaczy cnotę sprawiedliwości, akcentując, że dla Józefa była ona nieodzowna, aby mógł opiekować się Jezusem Chrystusem, który - jako Syn Boży - był samą świętością. Odpowiedzialny za takiego Wychowanka, musiał się wyróżniać nie zwyczajną, lecz wyjątkową cnotą, cenną w oczach samego Boga. "Ewangelia tłumaczy - czytamy w tym rozmyślaniu - że Józef był sprawiedliwy przed Bogiem, a więc całkowicie święty".
Św. Józef idealnie zintegrował służbę Bogu ze służbą ludziom, życie wewnętrzne z działalnością i pracą. Idąc za wzorem Świętego, chciejmy wszelką pedagogię budować na zjednoczeniu wartości doczesnych z wartościami wiecznymi, ludzkich z nadprzyrodzonymi i wiecznymi. Tego właśnie uczy nas Wychowanek św. Józefa, Pan nasz Jezus Chrystus.