1."Nie zatwardzajcie serc waszych, lecz słuchajcie głosu Pana". To wezwanie liturgii rozbrzmiewa w naszych sercach dzisiaj, w Środę Popielcową, gdy rozpoczyna się wielkopostna droga. Zaprowadzi nas ona do Triduum Paschalnego, żywej pamiątki Męki, Śmierci i Zmartwychwstania Pańskiego, które są sercem tajemnicy naszego zbawienia.
Święty czas Wielkiego Postu, zawsze bardzo szanowany przez lud chrześcijański, nawiązuje do dawnych wydarzeń biblijnych, takich jak czterdzieści dni powszechnego potopu, które były zapowiedzią przymierza zawartego przez Boga z Noem, czterdzieści lat pielgrzymowania Izraela przez pustynię ku ziemi obiecanej, czterdzieści dni przebywania Mojżesza na górze Synaj, gdzie otrzymał od Jahwe Tablice Prawa. Okres Wielkiego Postu wzywa nas przede wszystkim do przeżywania na nowo z Jezusem czterdziestu dni, które spędził On na pustyni, modląc się i poszcząc, zanim podjął swoją misję publiczną, która osiągnie swój szczyt w ofierze krzyża na Kalwarii, jako ostateczne zwycięstwo nad grzechem i śmiercią.
2. "Pamiętaj, że prochem jesteś, i w proch się obrócisz". Zawsze wymowny jest tradycyjny obrzęd posypania głów popiołem, który dzisiaj jest kontynuowany, i wymowne są słowa, które mu towarzyszą. W swej prostocie przywołuje to prawdę o przemijalności ziemskiego życia: wszystko przemija i przeznaczone jest na obumarcie. Pielgrzymujemy w tym świecie i jesteśmy wędrowcami, którzy nie mogą zapominać o swoim prawdziwym i ostatecznym przeznaczeniu: o niebie. Jeżeli bowiem jesteśmy prochem i w proch mamy się obrócić, to jednak nie wszystko się kończy. Człowiek, stworzony na obraz i podobieństwo Boga, przeznaczony jest do życia wiecznego. Jezus, umierając na krzyżu, otworzył do niego dostęp każdemu człowiekowi.
Cała liturgia Środy Popielcowej pomaga nam zrozumieć tę fundamentalną prawdę wiary i zachęca do podjęcia zdecydowanej drogi osobistej odnowy. Musimy zmienić sposób myślenia i działania, wpatrując się w oblicze ukrzyżowanego Chrystusa, czyniąc Jego Ewangelię regułą codziennego życia. "Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię" - niech to będzie nasz wielkopostny program, gdy wchodzimy w klimat modlitwy i słuchania Ducha Świętego.
3. "Czuwajcie i módlcie się, abyście nie ulegli pokusie; duch wprawdzie ochoczy, ale ciało słabe" (Mt 26, 41). W tym zdecydowanym wysiłku nawrócenia i duchowego odnowienia pozwólmy się prowadzić przez te słowa Pana. W życiu codziennym istnieje ryzyko pochłonięcia nas przez rozliczne zajęcia i interesy materialne. Wielki Post stanowi okazję sprzyjającą rozbudzeniu autentycznej wiary, odzyskaniu zbawczej relacji z Bogiem oraz hojniejszemu zaangażowaniu ewangelicznemu.
Środki do naszej dyspozycji są zawsze te same, ale w tych tygodniach winniśmy się do nich jeszcze bardziej odwoływać. Chodzi tutaj o modlitwę, post i pokutę oraz jałmużnę, czyli dzielenie się z potrzebującymi tym, co posiadamy. Mowa tu o osobistej i wspólnotowej drodze ascetycznej, która często okazuje się szczególnie trudna z powodu zeświecczonego środowiska, które nas otacza. Z tego też powodu wysiłek winien być większy i bardziej zdecydowany.
"Czuwajcie i módlcie się". Jeżeli ten nakaz Chrystusa jest ważny w każdym czasie, to jednak na początku Wielkiego Postu jawi się jako wymowniejszy i wyrazistszy. Przyjmijmy ten nakaz z pokorną mądrością. Starajmy się przełożyć go na praktyczne gesty nawrócenia i pojednania z braćmi. Tylko w ten sposób ożywi się wiara, umocni nadzieja, a miłość stanie się stylem życia, który wyróżnia wierzących.
4.Owocem tego odważnego wysiłku ascetycznego może być tylko jeszcze większe otwarcie na potrzeby bliźniego. Kto kocha Pana, nie może mieć oczu zamkniętych na osoby i narody doświadczone cierpieniem i ubóstwem. Kontemplując oblicze ukrzyżowanego Pana, jakże moglibyśmy nie rozpoznać Go i nie służyć Mu w tym, który jest cierpiący i opuszczony? Sam Jezus, który nas zaprasza do pozostania z Nim na czuwaniu i modlitwie, domaga się od nas także, abyśmy Go kochali w naszych braciach, przypominając: "Wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnieście uczynili" (Mt 25, 40). Owocem głęboko przeżytego Wielkiego Postu będzie więc większa i powszechna miłość.
Maryja, przykład rozumnego słuchania głosu Ducha, niech nas prowadzi pokutną drogą, którą dziś podejmujemy. Niech nam pomoże wykorzystać wszystkie możliwości, które daje nam Kościół, abyśmy w sposób godny przygotowali się do przeżywania Tajemnicy Paschalnej.

Z oryginału włoskiego tłumaczył - o. Jan Pach - paulin