Najnowszy numer Wieczernika podejmuje temat pracy rocznej Ruchu Światło-Życie, wyrażony greckim słowem "koinonia", oznaczającym wspólnotę, jedność, więź.
Numer otwiera wypowiedź ks. Franciszka Blachnickiego na temat znaczenia jedności między wyznawcami Chrystusa: "Jedynie prawdziwa wspólnota braterska, urzeczywistniona chociażby w małym gronie, może być przekonującym świadectwem dla świata, że my posiadamy dobrą nowinę, że my posiadamy w sobie prawdę, że my możemy przynieść zbawienie światu".
Kolejne teksty zajmują się wspólnotą w szerokim wymiarze. Artykuł ks. Marka Szukalskiego podejmuje temat wspólnoty ze świętymi w niebie i cierpiącymi w czyśćcu. Bardzo ciekawa jest rozmowa z Tomaszem Sewilskim, żyjącym we wspólnocie "Arka" - o życiu wspólnotowym, o spotkaniu z drugim człowiekiem, szczególnie niepełnosprawnym, o obecności wspólnoty w świecie. Z kolei Artur Filipiak rozbija mit pierwszych wspólnot chrześcijańskich jako wspólnot pozbawionych jakichkolwiek konfliktów. Pokazuje teksty biblijne mówiące o różnych problemach i konfliktach, ukazuje także, w jaki sposób konflikty te rozwiązywano. Natomiast Jan Halbersztat pisze o konieczności osadzenia każdej wspólnoty w całym Kościele, zwracając uwagę na dwa grożące tutaj niebezpieczeństwa - z jednej strony zamknięcie się we własnym gronie, z drugiej - postawę angażowania się w problemy dalekiego świata przy całkowitym ignorowaniu potrzeb ludzi żyjących obok. Ks. Jacek Hadryś rozważa bardzo trudne zagadnienie: Kiedy można usunąć ze wspólnoty osobę, która nie przestrzega zasad życia wspólnotowego?
Następny blok tekstów przypomina te wątki oazowej formacji, które wprowadzają w przeżywanie wspólnoty. Jerzy Wolski mówi o zaangażowaniu oazy we wspólnotę parafialną, o budowaniu wspólnoty oazowej w parafii, szczególnie kręgów rodzin (ale nie tylko), o jedności między rodzinami i młodzieżą Ruchu Światło-Życie. Ewa Kusz pisze, w jaki sposób Ruch Światło-Życie wprowadza w przeżywanie Kościoła jako wspólnoty, zwracając uwagę na rolę dni wspólnoty, oaz rekolekcyjnych, przypominając również bardzo ważny wątek oazowej duchowości - wizję parafii jako wspólnoty wspólnot. Krzysztof Jankowiak pokazuje, co to naprawdę znaczy być we wspólnocie, ukazując konieczność odniesienia do małej grupy, do wspólnoty parafialnej i wreszcie do wspólnoty szerszej. Marcin Staniewski opisuje oazę rekolekcyjną, wskazując, w jaki sposób jest ona praktycznym przeżyciem wspólnoty i jakie to ma konsekwencje.
Spośród stałych działów Wieczernika warto w tym numerze polecić szczególnie dwa felietony: O nas i do nas - o zadaniach, jakie wynikają z przeniesienia do Krościenka grobu Założyciela Ruchu Światło-Życie, oraz Wielkie wakacje - w którym Wiesław Bratek pisze o wakacjach jako szansie na szczególne świętowanie Wielkiego Jubileuszu.