Każdego roku, kiedy żegnamy śnieg, mróz i zimowe kurtki, w rzeszowskim Seminarium odbywają się święte rekolekcje. Jest to czas dla wszystkich mieszkańców seminarium bardzo szczególny. Różni się on nieco od typowych rekolekcji szkolnych czy parafialnych. Jest to kilka dni „wyrwanych z życia”, w których zmieniamy swoje życie. Przez ten czas znajdujemy się jeszcze bardziej poza światem i wchodzimy w głębię swoich serc, aby tam poznać siebie i w ciszy serca wsłuchiwać się w głos Boga. Tego czasu nie da się niczym zastąpić, a w normalnych warunkach byłby niemożliwy do wygospodarowania. Tego czasu żaden z kleryków nie zamieniłby na żaden inny, bowiem wtedy Boga słychać naprawdę.
W tym roku rekolekcje trwały od 5 do 9 kwietnia. Poprowadził je o. Krzysztof Wons SDS, wybitny człowiek, sługa słowa Bożego i święty kapłan. Przygotowane przez niego wprowadzenia do indywidualnej modlitwy przed Najświętszym Sakramentem były istną kwintesencją wybranych fragmentów z Ewangelii. Były to m.in.: powołanie uczniów, wybór Dwunastu, trzy zapowiedzi Męki i zmartwychwstania Mesjasza, spór uczniów o pierwszeństwo, zaparcie się Piotra, czy spotkanie Jezusa po zmartwychwstaniu. Dzięki tym rozważaniom mieliśmy okazję przekonać się, że Ewangelia to życie, życie każdego człowieka indywidualnie, a także życie całej wspólnoty. Rekolekcjom towarzyszyła głęboka cisza: całkowite silentium w ciągu dnia, brak śpiewu i gry organów. Cisza wbrew pozorom niesie w sobie wiele treści. Jest ona potrzebna do zdystansowania się od otaczającego świata, od bliźnich, czy od siebie samego. Pomaga spojrzeć na to wszystko oczami samego Boga. Takie rekolekcje rzeczywiście mogą odmienić życie każdego człowieka.
Nasze „wiosenne uświęcenia” każdego roku kończą się udzieleniem posług lektoratu i akolitatu. Posługa jest to obowiązek, do którego zobowiązuje się kleryk na mocy Kościoła świętego. Posługa lektoratu, to zadanie polegające na czytaniu słowa Bożego podczas Mszy św. oraz śpiewanie psalmów responsoryjnych. Lektor jest zobowiązany do pomagania kapłanom w głoszeniu słowa Bożego i niesieniu Dobrej Nowiny wszystkim ludziom. Lektorat przyjmują alumni roku III (czyli także ja). Natomiast akolitat, to posługa, przy stole eucharystycznym, przy ołtarzu. Akolita staje się szafarzem nadzwyczajnym Komunii św. Może on rozdawać Pana Jezusa ludziom chorym, starszym, w szpitalach, domach pomocy społecznej itp., a także udzielać Komunii św. podczas Eucharystii. Akolitami zostają klerycy roku IV. W tym roku posług udzielił bp Edward Białogłowski, a rzeszowskie Seminarium wzbogaciło się o 13 nowych lektorów i 15 akolitów.
Wszyscy mamy nadzieję, że ten czas, z pewnością błogosławiony, przyniesie wiele owoców, a usłyszane nauki będziemy jeszcze długo rozważali w naszych sercach. Teraz natomiast trzeba nam wprowadzać w życie zmiany, których dokonało w nas tych kilka wiosennych dni, a także nowo otrzymanymi posługami służyć ludziom, których postawi na naszych drogach Bóg.