Na co dzień całkowicie zaangażowani w swoją pracę, w Adwencie nieco zwalniają tempo. Prof. Gustaw Zemła, Marek Jaromski, Magdalena Bajer, Paweł Zuchniewicz i Janek Pospieszalski mówią nam, jak przeżywają Adwent.
Staram się być na Roratach. U dominikanów na Służewie to prawdziwy fenomen, bo są przygotowywane z ogromną starannością i troską o liturgię. Dlatego ściągają tu ludzie z całej Warszawy - mówi Janek Pospieszalski, muzyk, prowadzący w telewizyjnej dwójce popularny program „Warto rozmawiać”. - Dobrze przygotowane Roraty służą Bożej chwale i naszemu nawracaniu się. Młodzi ludzie, którzy te Roraty przygotowują z wielką pasją, to dla mnie świadectwo zaangażowania w kult Boży. Nie wystarczy włączać się w akcje charytatywne, kupić świecę Caritas, żeby być Kościołem - dodaje Pospieszalski.
Znaczenie Rorat w Adwencie podkreśla także prof. Gustaw Zemła, jeden z najbardziej znanych polskich rzeźbiarzy. - Ten czas zawsze wiązał się dla mnie z uczestnictwem w Roratach, zwłaszcza z moimi wnuczkami. Ciemno, zimno, a te dzieciaczki niosły ze mną świece do kościoła - mówi artysta. - Wnuczki podrosły i już ze mną nie chodzą - mówi, przywołując w pamięci skrzypiący śnieg pod butami i obrzęd wnoszenia do domu zapalonej świecy. - To ważne, by Adwent przeżyć, a to światło nosić w sobie do końca - przekonuje prof. Zemła.
Z kolei Marek Jaromski, malarz, plastyk, znany również z radia „Józef”, mówi, że dla niego w Adwencie bardzo ważny jest drugi człowiek. - Patrzę, jak się rozwija, co w nim się zmienia, począwszy od najbliższych. Szczególnie obserwuję syna, który powoli zaczyna pisać, czytać i liczyć. Zwracam też uwagę na siebie, czy nie stoję w miejscu, czy „się nie powielam” - mówi. W jego malarstwie Adwent przynosi obrazy głębsze i pojemniejsze duchowo. - Gdy maluję pejzaż, to staram się szukać tego, co jest pomiędzy - dodaje Jaromski.
- Adwent to czas, który kojarzy mi się z Janem Pawłem II. Jego pragnieniem było zainaugurować pontyfikat w Grocie Betlejemskiej, ponieważ związał go z przygotowaniem jubileuszu narodzenia Pana Jezusa - wyjaśnia Paweł Zuchniewicz, dziennikarz, autor książek poświęconych Janowi Pawłowi II. - Jednak dopiero po 22 latach oczekiwania został wpuszczony do Groty. Pokornie na to czekał. Myślę, że Papież mógłby uczyć nas cierpliwości także w oczekiwaniu na święta.
Dla Magdaleny Bajer, przewodniczącej Rady Etyki Mediów, Adwent jako czas radosnego oczekiwania nie wyklucza jednak pewnych wyrzeczeń i postanowień. - W ten sposób mogę lepiej przygotować się do przeżycia tajemnicy wcielenia, tak by nie sprowadzić jej tylko do choinki i stołu wigilijnego, choć to również jest ważne.
Prof. Gustaw Zemła W Adwencie zwykle uczestniczyłem w Roratach z moimi wnuczkami. Było ciemno, zimno, a te dzieciaczki niosły ze mną świece do kościoła. Teraz wnuczki podrosły i już ze mną nie chodzą. Dla mnie jednak wciąż ważne jest, by Adwent przeżyć, a to światło nosić w sobie do końca.
W Tesalonice wybuchł eschatologiczny niepokój: ktoś głosił - powołując się na proroctwo, na ustne nauczanie, a nawet na „list rzekomo od nas” - że dzień Pański już nastał. Wzmianka o fałszywym liście jest cenna: pokazuje, że autorytet apostolski próbowano podrabiać już za życia apostołów, i tłumaczy, dlaczego list kończy się własnoręcznym pozdrowieniem Pawła jako „znakiem w każdym liście” (3,17). Wspólnota rozgorączkowana bliskością końca łatwo porzuca trzeźwość - i pracę, jak pokaże rozdział trzeci. Apostoł nie podsyca emocji; studzi je: „niech was w żaden sposób nikt nie zwodzi”. Zanim nadejdzie dzień Pański, musi przyjść odstępstwo i objawić się „człowiek grzechu, syn zatracenia”. Język jest apokaliptyczny i czerpie z Daniela - z figury władcy, który „wywyższy się ponad wszystko” (por. Dn 11,36). Nie służy on zaspokajaniu ciekawości kalendarzowej, lecz czujności: zło potrafi przybrać religijną maskę i zasiąść tam, gdzie należy się cześć Bogu. Lekcjonarz pomija dalsze, najciemniejsze wersety i prowadzi od razu do tego, co pewne. A pewne jest powołanie: „wezwał was przez nasze głoszenie Ewangelii, abyście dostąpili chwały Pana naszego Jezusa Chrystusa”. Stąd podwójny imperatyw: „stójcie niewzruszenie i trzymajcie się tradycji” (paradoseis) - przekazu otrzymanego „przez mowę i przez list”. To jedno z biblijnych źródeł teologii Tradycji: Ewangelia żyje w Kościele, zanim i obok tego, jak zostaje spisana. Zakończenie jest modlitwą o pociechę wieczną i utwierdzenie „w wszelkim czynie i dobrej mowie” - Jan Chryzostom trafnie odczytywał tę równowagę: czujność wobec fałszu i spokojna stałość w tym, co Kościół otrzymał od początku, są dwiema stronami tej samej trzeźwości.
25 sierpnia 2026 r. przewodniczący Wydziału Zewnętrznych Stosunków Kościelnych Patriarchatu Moskiewskiego metropolita Wołokołamski Antoni spotkał się z sekretarzem Stolicy Apostolskiej ds. stosunków z państwami i organizacjami międzynarodowymi abp. Paulem Richardem Gallagherem. W spotkaniu uczestniczył również nuncjusz apostolski w Federacji Rosyjskiej abp. Giovanni d’Aniello oraz towarzysząca abp. Gallagherowi delegacja - czytamy w komunikacie opublikowanym w Moskwie.
Ze strony Patriarchatu Moskiewskiego w rozmowie uczestniczyli doradca patriarchy Moskwy i Wszechrusi protojerej Mikołaj Bałaszow oraz zastępca przewodniczącego Wydziału Zewnętrznych Stosunków Kościoła protojerej Igor Wyżanow.
Wszyscy możemy przyczyniać się przez modlitwę do przemieniania siebie i świata – podkreślił przewodniczący Zespołu KEP ds. Ekologii bp Tadeusz Lityński z okazji Światowego Dnia Modlitw o Ochronę Świata Stworzonego. Dzień ten obchodzony jest w Kościele katolickim 1 września.
W duchu wdzięczności przyjmujemy orędzie Ojca Świętego Leona XIV na XI Światowy Dzień Modlitw o Ochronę Świata Stworzonego. Jest ono w swojej treści gorącą zachętą i wezwaniem do przemiany naszych serc. Wszelkie wojny, brak poszanowania życia i dzieła stworzenia stanowi skutek braku Bożej miłości w życiu człowieka. Dlatego podejmijmy duchowy wysiłek w tym szczególnym „Czasie dla stworzenia”. Zanurzmy się indywidualnie, ale i w naszych wspólnotach parafialnych w modlitwę i zadumę prowadzącą do nawrócenia. W orędziu Papież nawiązuje do istniejących konfliktów, wojen, ich wyniszczających skutków i wskazuje na wielką potrzebę starań na rzecz pokoju. Fakt, że Światowy Dzień Modlitw rozpoczyna się 1 września, ze względu na historię naszej Ojczyzny, tym bardziej się w nie wsłuchujemy i bierzemy do serca. Wszyscy możemy przyczyniać się przez modlitwę do przemieniania siebie i świta. Zachęcam, aby w naszych wspólnotach parafialnych, organizacjach, ruchach zastanowić się w jaki sposób praktycznie możemy w swoim środowisku, otoczeniu odpowiedzieć na apel Ojca Świętego. Nie bądźmy tylko słuchaczami. Spotkajmy się wspólnie na Eucharystii, odprawmy z tej okazji stosowne nabożeństwa. Sprawmy, abyśmy 4 października, w dniu wspomnienia świętego Franciszka, kończąc ten szczególny czas nie stali przed Bogiem Ojcem Stworzycielem bez przyniesionego daru naszych modlitw. Całym sercem zachęcam do pochylenia się nad słowem Ojca Świętego skierowanym do nas w obecnym orędziu.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
