Tomasz Pluta: - Czym jest dla Ciebie doświadczenie Odnowy w Duchu Świętym? W jaki sposób to się przekłada na Twoje życie?

Piotr Lorek: - Doświadczenie Odnowy Charyzmatycznej pozwoliło mi dostrzec obecność Boga w mojej codzienności i doświadczyć Jego miłości. Świadomość tego, że Ktoś najpotężniejszy, mój Stwórca kocha mnie bez granic i jest ze mną w każdej sytuacji, zmienia wszystko. Nowe życie jest bardzo namacalne, realne. Modlitwa staje się rozmową, rodzina - szkołą miłości, Kościół - rodziną. Słowo Boże stało się dla mnie nie tylko drogowskazem, ale również źródłem nieustającej pociechy i nawrócenia. Zacząłem odkrywać piękno i głębię Eucharystii, która wcześniej była dla mnie niezrozumiała. W moim sercu powstało pragnienie, by dzielić się z innymi wiarą. Doświadczenie charyzmatyczne pozwala wniknąć w tajemnicę Bożego działania w Kościele. W dzisiejszych czasach takie „namacalne” doświadczenie Boga staje się wręcz niezbędne, gdyż wielu ludzi nie potrafi żyć nauką Chrystusa. Obserwujemy kryzys wiary. Z pomocą przychodzi Duch Święty, który na nowo rozlewa swoje charyzmaty każdemu w Kościele.

- Wspólnoty modlitewne są obecne w wielu parafiach, gromadzą ludzi w różnym wieku. Czy istnieje jakiś schemat takich spotkań? Co tak naprawdę stanowi, że grupa modlitewna jest Odnową w Duchu Świętym? Proszę wyjaśnić pojęcie „Seminarium w Duchu Świętym”.

- Wspólnoty Odnowy w Duchu Świętym są rzeczywiście bardzo różnorodne wiekowo. Są wspólnoty, gdzie średnia wieku uczestników to 17 lat. Są grupy, w których gromadzą się tylko osoby starsze jak i takie, których uczestnicy są w różnym wieku. Wskazuje to na to, że potrzeba odnowy wiary w Kościele dotyka wszystkich grup wiekowych. Schematu spotkań nie ma, ale to, co charakteryzuje spotkania Odnowy w Duchu Świętym, to spontaniczna modlitwa uwielbienia, w której staramy się modlić „całym sobą”. To, co wyróżnia nasze wspólnoty to także rozeznanie, które jest prowadzone przed spotkaniem modlitewnym. Każde spotkanie jest inne i nie ma np. rocznego planu spotkań dla wszystkich wspólnot w diecezji. Każda wspólnota rozeznaje osobno, jaka jest Boża wola dla niej na dany czas, tzn. nad którą prawdą Bożą powinna się zatrzymać. Spotkanie charyzmatyczne to także miejsce modlitewnego pochylenia się nad słowem Bożym. Podczas spotkań uczestnicy dzielą się także tym, które prawdy ze słowa Bożego szczególnie ich poruszyły. Podczas modlitwy przejawiają się charyzmaty Ducha Świętego.
Seminarium Odnowy w Duchu Świętym (inna nazwa to Rekolekcje Ewangelizacyjne Odnowy - REO) to uporządkowany cykl tematyczny, który ma za zadanie pomóc w odnowie życia chrześcijańskiego, nawiązaniu osobistej relacji z Bogiem i otwarciu się na dary Ducha Świętego. Rekolekcje trwają zazwyczaj kilka tygodni (przeważnie 7-10). Seminarium skierowane jest przede wszystkim do osób, które mają problemy z wiarą, albo którzy szukają pogłębienia życia duchowego.

- Prekursorzy Odnowy w Duchu Świętym przestrzegają przed nazywaniem tego doświadczenia jako Ruchu, ponieważ uważają, że Odnowa w Duchu Świętym jest obecna i potrzebna w całym Kościele. Jak więc ustrzec się przed postawą „bycia lepszym” lub „bardziej wtajemniczonym, powołanym” do uzdrawiania parafii i nawracania wszystkich łącznie z księdzem proboszczem?

- Jest to problem, który szczegółowo omawiają „Dokumenty z Malines - Odnowa Charyzmatyczna. Wskazania teologiczne i duszpasterskie” pod redakcją kard. Leona Suenesa. Konsultantem teologicznym był ówczesny kard. Joseph Ratzinger. W świetle tych dokumentów charyzmaty spotykane w Odnowie w Duchu Świętym nie są niczym nowym w Kościele. Cały Kościół od dnia Pięćdziesiątnicy jest charyzmatyczny. W ostatnich czasach widać jednak, że dary Ducha Świętego są jakby zapomniane i przejawiają się w życiu chrześcijan w sposób niedostateczny. Odnowa charyzmatyczna jest powołana do tego, by o nich przypominać i zachęcać do otwierania się na nie szerzej. Z tego powołania płynie wewnętrzne pragnienie, aby doświadczenie Nowej Pięćdziesiątnicy stało się udziałem parafii i całego Kościoła. Sytuacja, w której wspólnota Odnowy jest odsunięta poza życie parafii wymaga uzdrowienia. Wspólnota jest powołana, aby służyć parafii, ubogacać ją tym, co otrzymała. Odnowa w Duchu Świętym nie polega na tzw. nawracaniu innych, ale na tym, by pozwolić Bogu nawracać siebie. Duch Święty daje pragnienie powrotu do Boga, przemiany życia. Na przyjęciu tej łaski polega Odnowa. Dla osób „młodych duchowo” ćwiczenie się w miłości i pokorze na pewno nie pozwoli na zaistnienie postawy „bycia lepszym”.

- Jakich rad mógłbyś udzielić tym, którzy wchodzą w doświadczenie Odnowy? Przed czym chciałbyś przestrzec?

- W homilii wygłoszonej w Warszawie na pl. Zwycięstwa 2 czerwca 1979 r. Jan Paweł II wołał: „Niech zstąpi Duch Twój! Niech zstąpi Duch Twój! I odnowi oblicze ziemi. Tej Ziemi!”. Aby to mogło nastąpić, potrzeba zapragnąć całym sercem działania Ducha Świętego w swoim życiu i otworzyć się na Jego dary. Istnieje także niebezpieczeństwo skupienia się na darach, a nie na Dawcy. Polecam zapoznanie się z „Dokumentami z Malines”, które szczegółowo opisują ten problem.

- Jakie owoce powinno przynosić zaangażowanie się we wspólnoty modlitewne?

- W Liście do Galatów wymienione są owoce działania Ducha Bożego: „Owocem zaś Ducha jest: miłość, radość, pokój, cierpliwość, uprzejmość, dobroć, wierność, łagodność, opanowanie. Przeciw takim [cnotom] nie ma Prawa” (Ga 5, 22-23). Osobista relacja z Bogiem ożywia wiarę, nadzieję i miłość, które mamy nieść do innych. Duch Święty zawsze prowadzi do jedności z Kościołem, jego nauką i do współpracy z duszpasterzami. Doświadczenie charyzmatyczne przyczynia się do zaangażowania w życie parafii, służbę innym ludziom oraz do ewangelizacji.