Grobowiec, w którym złożono ciało Pana Jezusa znajdował się w ogrodzie oddalonym o kilkadziesiąt metrów od miejsca ukrzyżowania na zboczu pobliskiego wzgórza w ogrodzie i ciągnął ok. 5 m w głąb wzgórza, w tym 2 m zajmował przedsionek. Wysokość grobu wynosiła średnio ok. 2 m. Szerokość pomieszczeń grobowych zaś ok. 1,5 m. Ściany nie były wygładzone, był to grób prosty i niezbyt bogaty. Grobowiec zamykał okrągły kamień, który można było przy udziale kilku osób przetoczyć w prawo lub w lewo. Głaz ten zasłaniał przedsionek, z którego prowadziło wejście do właściwej niszy grobowej. Wejście było bardzo niskie i wchodząc trzeba było się mocno pochylić. Tak zostało do dziś.
Grób Pana Jezusa dziś otoczony jest murami Bazyliki Świętego Grobu i utrzymywany w stylu wschodnim - cerkiewnym. Całość wystroju Kaplicy Świętego Grobu nadaje mu wygląd relikwiarza. W porównaniu do niszy grobowej, mogącej z trudem pomieścić 4-5 osób, wnętrze pierwszego pomieszczenia (wspomnianego przedsionka) jest dość obszerne. W niszy grobowej znajdują się trzy obrazy przedstawiające Zmartwychwstanie Pańskie w trzech stylach - greckim, armeńskim i łacińskim. Święta Skała, miejsce złożenia Chrystusa, jest teraz pokryta jasnym marmurem. Oglądając Kaplicę Grobu Świętego na zewnątrz można zobaczyć nieosłoniętą szczelinę w skale, która powstała gdy zadrżała ziemia w chwili śmierci Jezusa. „... ziemia zadrżała i skały zaczęły pękać” (Mt 27, 51).