Tradycja ekumenicznej modlitwy ma już 118 lat. Protestantki, katoliczki, prawosławne a także kobiety innych wyznań uczestniczą w jednej liturgii. Co roku przygotowywana jest ona przez inny kraj. W ubiegłym roku uroczystości przygotowała Panama.
Spotkanie rozpoczyna informacja o kraju, który przygotował liturgię. Dzięki temu uczestnicy modlitwy odbywającej się równocześnie w 170 krajach świata mogą dowiedzieć się o kulturze danego państwa, tradycjach a także o sytuacji żyjących w nim kobiet. Na liturgię składa się czytanie Słowa Bożego połączone z modlitwami dziękczynnymi i błagalnymi. Treść tych wypowiedzi odzwierciedla zwykle uwarunkowania kraju, w którym żyją autorki liturgii. Nabożeństwo kończy się agapą.
W Polsce przygotowania do tegorocznego nabożeństwa rozpoczęły się w kwietniu 2002 r. W pracę zaangażowały się chrześcijanki z 9 Kościołów: ewangelicko-augsburskiego, ewangelicko-reformowanego, ewangelicko-metodystycznego, polskokatolickiego, Starokatolickiego Mariawitów, Chrześcijan Baptystów, rzymskokatolickiego, greckokatolickiego i Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego. Hasło tegorocznej liturgii brzmi Niech nasza światłość świeci. Logo jest graficzną interpretacją 14. wersetu z V rozdziału Ewangelii wg św. Mateusza: „Wy jesteście światłością świata, nie może się miasto ukryć na górze leżące...”. Trójkąt na plakacie symbolizuje górę, ale także „Oko Opatrzności” z wmontowanym symbolem współczesnego miasta. Rozjaśniona przestrzeń nad trójkątem to światłość, sacrum i tajemnica. Przez ziemską bryłę trójkątnej góry przenika światłość Boska. Łączy ona i wspomaga wysiłki ludzi, udzielając swojej świętości.
Wspólną modlitwę kobiet zainicjowała w 1887 r. Mary Ellen James z Kościoła prezbiteriańskiego. Intencjami modlitwy objęła biednych, bezrobotnych i pokrzywdzonych na skutek wojny domowej w Ameryce Północnej oraz zmuszonych do emigracji z krajów Europy i Azji. W 1890 r. Helen Barret Montgomery i Lucy Peabody z Kościoła baptystów wezwały do obchodzenia Dnia Modlitwy w intencji misji zagranicznych. Obydwa dni modlitwy kobiet zostały połączone w jeden w roku 1919 r. Wtedy wspólne nabożeństwo odbyło się w pierwszy piątek Wielkiego Postu. Osiem lat później obchodom nadano nazwę Światowy Dzień Modlitwy Kobiet.
W Polsce pierwsze nabożeństwo Światowego Dnia Modlitwy Kobiet odbyło się 4 marca 1927 r. w kościele baptystycznym w Łodzi. W 1948 r. miało miejsce w kościele metodystycznym w Warszawie. Po 13 latach przerwy idea Światowego Dnia Modlitwy Kobiet ponownie trafiła do Polski przez Kościół ewangelicko-reformowany i Kościół metodystyczny. Ekumeniczne nabożeństwa Światowego Dnia Modlitwy odbywają się w Polsce od 1962 r. Organizowały je przedstawicielki Kościołów należących do Polskiej Rady Ekumenicznej. Polskie katoliczki włączyły się w tę inicjatywę w latach 60., po Soborze Watykańskim II. Obecnie w pracach przygotowawczych czynny udział ze strony katolickiej biorą Polski Związek Kobiet Katolickich, Stowarzyszenie Pokoju i Pojednania „Effatha”.
Światowy Dzień Modlitwy jest obecnie ruchem ekumenicznym, który ma na celu wspólną modlitwę i działanie na rzecz pojednania chrześcijan oraz niesienie pomocy duchowej i materialnej ludziom potrzebującym. Wspiera inicjatywy zmierzające do poprawy ekonomicznej i społecznej sytuacji kobiet na całym świecie. Dla koordynowania działalności w 1968 r. utworzono Międzynarodowy Komitet ŚDM. Jedną z dwóch przedstawicielek Komitetu z naszego kontynentu jest Ewa Walter z Kościoła ewangelicko-augsburskiego w Polsce, jednocześnie przewodnicząca Komitetu Krajowego.
Dzień Modlitwy nie jest inicjatywą zarezerwowaną wyłącznie dla kobiet. Do uczestnictwa w modlitwie zaproszeni są także mężczyźni. Dlatego od ubiegłego roku spotkania nie noszą już nazwy Światowy Dzień Modlitwy Kobiet. Nabożeństwo w Warszawie rozpocznie się 4 marca o godz. 17.00 w kościele ewangelicko-augsburskim Trójcy Świętej przy pl. Małachowskiego. Osobną liturgię przygotowano dla dzieci.