Reklama

Diecezjalne dzieła na rzecz obrony życia

Wychowanie do miłości

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Niejednokrotnie Ojciec Święty wołał o szacunek dla życia. Dopominał się o poszanowanie ludzkiego życia, gdyż jako dane nam od Boga, jest ono święte i powinniśmy ten dar chronić od poczęcia do naturalnej śmierci. Prawo do życia winno być podstawowym prawem każdego człowieka. O zgrozo, we współczesnym świecie dużo bardziej broni się prawa do wolności niż do życia. A cóż nam po wolności, jeżeli odmawia się nam w ogóle życia? Winniśmy zatem troszczyć się o to, by zabezpieczyć prawo do życia każdego człowieka, a w szczególności tego, któremu to zabezpieczenie i opieka - również ze strony prawa państwowego - są najbardziej potrzebne. A komu są najbardziej potrzebne? Temu, który sam nie potrafi, nie może, nie umie sobie tego prawa zapewnić. Poczęte dzieci, którym odmawia się prawa do urodzenia. Samotne matki, które zmusza się do aborcji. Matki, żony i dzieci maltretowane i wyrzucane z domu. Starsi i chorzy, którym nikt nie towarzyszy i nie otacza opieką w ostatnich latach życia. To o nich mówi Ojciec Święty, gdy wzywa cały świat do zastąpienia cywilizacji śmierci cywilizacją miłości. Podstawowym orężem w tej walce ma być miłość, miłość do drugiego człowieka. W swoim wołaniu o kulturę życia Jan Paweł II nie jest osamotniony. Powstaje coraz więcej organizacji, stowarzyszeń, dzieł, które podejmują to papieskie wezwanie i niosą pomoc tym najsłabszym, bezbronnym, osamotnionym.

Tu znajdziesz pomoc...

Reklama

Podstawowym działaniem w naszej diecezji na rzecz obrony życia jest służba poradnictwa rodzinnego. Poradnictwo ma za zadanie uczyć dzieci, młodzież, narzeczonych i małżonków wartości ludzkiego życia: czym ono jest, czemu służy, a także jak tę odpowiedzialność za ludzkie życie nieść w życiu osoby młodej. Tym najważniejszym zadaniem, jakie podejmuje 250 doradców życia rodzinnego w ponad 100 dekanalnych i parafialnych poradniach rodzinnych, jest wychowanie do czystości i wychowanie do miłości.

Na poziomie diecezjalnym pracę poradni koordynuje diecezjalny duszpasterz rodzin - ks. Jan Pawlak wraz z dwoma diecezjalnymi doradczyniami życia rodzinnego. W Gorzowie jest to Maria Pawłowska, w Zielonej Górze - Anna Dutka.

Pod patronatem poradnictwa rodzinnego we współpracy ze Stowarzyszeniem Rodzin Katolickich działają także dwie specjalistyczne poradnie rodzinne. W Gorzowie Wlkp. jest to Poradnia Rodzinna "Nazaret" przy ul. Drzymały 36, a w Zielonej Górze Specjalistyczna Poradnia Rodzinna, mieszcząca się przy plebanii parafii pw. Matki Bożej Częstochowskiej przy ul. Kasprowicza 1. W obydwu poradniach można zasięgnąć rady lekarza, prawnika, teologa, psychologa, pedagoga. W miarę swoich możliwości pomogą oni rozwiązać trudne sytuacje i problemy, wskażą drogi wyjścia z kryzysu, w szczególnych przypadkach skierują do instytucji lub organizacji, które udzielą potrzebnego wsparcia.

Specjalistyczna Poradnia Rodzinna, ul. Kasprowicza 1, 65-057 Zielona Góra, tel. (0-68) 325-64-98, czynna od poniedziałku do piątku od 16.00-18.00.

Porad w niej udzielają m.in. pedagog, lekarz, psycholog, teolog, logopeda, prawnik.

Poradnia Rodzinna "Nazaret", ul. Drzymały 36, 66-400 Gorzów Wlkp., tel. (0-95) 722-54-60, czynna od poniedziałku do piątku od 17.00-19.00.

Porad w niej udzielają m.in. pedagog, lekarz, psycholog, teolog, prawnik. ... i dach nad głową

Na terenie naszej diecezji działają trzy domy samotnej matki. Dom Samotnej Matki w Żarach prowadzony jest przez Towarzystwo Pomocy im. Brata Alberta. Schronisko dla Matki i Dziecka im. Teresy Strzembosz w Zielonej Górze prowadzi Terenowy Komitet Ochrony Praw Dziecka. Natomiast w Żaganiu Dom Samotnej Matki prowadzi Stowarzyszenie Miłosierdzia św. Wincentego aM Paulo.

Domy te przede wszystkim zajmują się przyjmowaniem i przygotowywaniem do pełnienia ról macierzyńskich lub szerzej - rodzicielskich ( bo także ojcowskich) tych osób, które nie zawsze świadomie, nie zawsze z miłości poczęły do życia nowe dziecko, uczy się je miłości do dziecka. Chodzi bowiem o to, by dziecko, które się poczęło, zostało przez swoich naturalnych rodziców pokochane. Pod dach domów samotnej matki trafiają osoby, które nie wiedzą, co ze sobą zrobić, gdyż zostały wyrzucane przez rodzinę czy też nie mają warunków do normalnego życia. Zespół osób tam pracujących niesie pomoc. W Zielonej Górze przy Schronisku działa także Ośrodek Interwencji Kryzysowej oraz Rodzinny Ośrodek Interwencyjno-Mediacyjny. Czasami okazuje się, że rodzinne kryzysy można rozwiązać tak, by dzieci wychowywały się w pełnej rodzinie, w swoim domu. Zazwyczaj jednak osoby, które zgłaszają się do tych ośrodków, nie mają już drogi powrotu, spaliły za sobą wszystkie mosty. Warto zawsze pamiętać, że im szybciej zgłosimy się po fachową pomoc w rozwiązaniu konfliktu, tym jest większa szansa na uzdrowienie sytuacji.

Do domów samotnej matki kobiety kierowane są przez Wydział Duszpasterski Kurii Biskupiej, przez poradnie rodzinne lub właśnie przez ośrodki interwencji kryzysowej.

Dom Samotnej Matki w Żarach, ul. św. Brata Alberta 4, 68-200 Żary, tel. (0-68) 374-39-58.

Dom Samotnej Matki w Żaganiu, ul. Piłsudskiego 21, 68-100 Żagań, tel. (0-68) 377-32-04.

Schronisko dla Matki i Dziecka im. Teresy Strzembosz. ul. Piaskowa 9e, 65-001 Zielona Góra, tel. (0-68) 324-49-00.

Miłość dla dziecka...

Reklama

Na zakończenie Roku Rodziny 30 grudnia 1994 r. bp A. Dyczkowski powołał Diecezjalny Ośrodek Adopcyjno-Opiekuńczy. Jego zadaniem jest ratowanie poczętego dziecka przed odrzuceniem przez naturalną matkę oraz przed umieszczeniem w państwowych placówkach opiekuńczych. Ośrodek służy pomocą w zakresie spraw związanych z przysposobieniem dzieci do umieszczania ich w rodzinach adopcyjnych, zastępczych i rodzinnych domach dziecka. Jest to troska o to, by dziecko, które od poczęcia zostało pozbawione miłości rodzicielskiej, mogło trafić do rodziny, która chce podzielić się miłością z innymi. Zadaniem Ośrodka jest więc szukanie rodzin, które chcą obdarować miłością dziecko tej miłości pozbawione. W ciągu tych kilku lat pracy ponad 60 rodzin przyjęło dzieci do swoich domów.

W ramach przygotowania do adopcji kładzie się duży naciska na to, by przyszli rodzice zwrócili uwagę na akceptację i pokochanie dziecka. Przygotowanie małżeństw do adopcji rozpoczyna się od spotkań małżeńskich, w czasie których pogłębia się więź między mężem i żoną, by dopiero na bazie więzi małżeńskiej budować więź rodzicielską.

Pomocy, troski, a nade wszystko modlitwy potrzebują jednak także dzieci jeszcze nie narodzone. Modlitewną opieką otaczają je corocznie przez dziewięć miesięcy od marca do grudnia zastępy wiernych podejmujących zobowiązania duchowej adopcji. Zazwyczaj przyjęcie zobowiązań następuje 25 marca w Dzień Świętości Życia, w przyszłym roku wyjątkowo będzie to jednak 8 kwietnia. Przez 9 miesięcy należy codziennie odmawiać dziesiątek Różańca w intencji zachowania przy życiu jednego dziecka poczętego, w tej samej intencji wykonywać dowolne dodatkowe praktyki: np. uczestnictwo we Mszy św., małe wyrzeczenia itp.

Troska o dziecko, miłość do niego to także impuls do zakładania wciąż nowych parafialnych świetlic środowiskowych. Nieustannie bowiem trzeba dbać o prawidłowy rozwój dzieci, przyjść z pomocą rodzinom, które nierzadko same nie mogą dzieciom zapewnić potrzebnej opieki. W świetlicach najczęściej bezinteresownie pomagają nauczyciele, studenci, członkowie parafialnych grup odnowy Kościoła.

Diecezjalny Ośrodek Adopcyjno-Opiekuńczy, ul. Czereśniowa 15, 66-400 Gorzów Wlkp., tel. (0-95) 729-52-75, dyżur od poniedziałku do piątku: 8.00-12.00.

Konto: PKO BP I o/Gorzów Wlkp. nr 10201954-459-270-1-111.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

...chorego, osoby starszej i samotnej

Reklama

Jan Paweł II apelował: "Tam, gdzie jest człowiek cierpiący, musi znaleźć się człowiek, który otoczy cierpiącego wsparciem". Ten apel realizują wszyscy, którzy spieszą z pomocą osobom chorym, cierpiącym, starszym; ci, posługujący w szpitalach, w domach pogodnej starości, w noclegowniach, schroniskach, jak i w swoich rodzinach. Realizacja idei świętości życia to dbanie o godność tego życia na każdym jego etapie. W praktyce jest ona realizowana przez organizację stołówek dla ubogich (w Głogowie w parafii pw. Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski, w Gorzowie w Centrum Charytatywnym im. Jana Pawła II, w Zielonej Górze w Caritas), schronisk i noclegowni, jak choćby Dom Brata Alberta w Gorzowie; przez ruch hospicyjny. Człowiek ma bowiem prawo nie tylko do godnego życia, ale także do godnej śmierci, do przygotowania się na chwilę, gdy Bóg powoła go do siebie. Idea hospicyjna zrodziła się z chęci niesienia pomocy nieuleczalnie chorym na choroby nowotworowe i ich rodzinom. W dużej mierze posługujący w hospicjach to wolontariusze rekrutujący się ze środowiska medycznego (lekarze i pielęgniarki) i inni przyuczeni do tej posługi. U podstaw ich bezinteresownej posługi leży miłość, która obejmuje wolę służenia drugiemu człowiekowi. Miłość jest wspierana wiarą i cnotą hospicjanta. By podjąć się tej posługi, trzeba niekiedy zmienić hierarchię systemu wartości, często też trzeba dokonać zmian w swoim życiu. Przede wszystkim należy pamiętać, że człowiek jest tyle wart, ile może pomóc drugiemu człowiekowi i że uśmiech oraz miłe słowo więcej znaczy niż przeciwbólowy narkotyk.

W naszej diecezji działają dwa stacjonarne hospicja - w Gorzowie Wlkp. i w Zielonej Górze oraz hospicjum domowe, gdzie wolontariusze opiekują się terminalnie chorymi, którzy postanowili pozostać w swoich rodzinach. Z pomocą ciężko chorym przychodzą też Cisi Ochotnicy Cierpienia, a chorzy znajdą dobrą opiekę w budowanym przez nich w Głogowie Domu "Uzdrowienie Chorych".

Hospicjum im. Lady Ryder of Warsaw, ul. Zyty 26, 65-046 Zielona Góra, tel. (0-68) 325-43-33.

Konto: WBK SA II o. Zielona Góra, nr 10901636-345635-128-00-0.

Hospicjum Domowe im. św. Pawła w Zielonej Górze, zgłoszenia przyjmuje prezes Hospicjum Domowego mgr Anna Kwiatek, ul. Goździkowa 47, 65-385 Zielona Góra.

Hospicjum św. Kamila, ul. 66-400 Gorzów Wlkp.

Wykwalifikowana kadra...

Na papieskie wezwanie z Familiaris consortio, że "jest rzeczą nieodzowną i naglącą, aby każdy człowiek dobrej woli zaangażował się w sprawę ratowania i popierania wartości i potrzeb rodziny" ( FC 86), odpowiada diecezjalne Studium nad Małżeństwem i Rodziną im. bp. Wilhelma Pluty. Pomaga ono w odkryciu i realizacji powołania, pogłębia formację małżonków i innych w dziedzinie życia rodzinnego, przygotowuje świeckich pracowników parafialnych poradni rodzinnych, przygotowuje do katechizacji w zakresie wychowania prorodzinnego w szkole i w parafii, kształci nauczycieli naturalnego planowania rodziny. Czyni to poprzez wykłady, seminaria, ćwiczenia, konsultacje indywidualne podczas trzech lat nauki. Studium działa dwutorowo: w Gorzowie Wlkp. i w Zielonej Górze.

Studium nad małżeństwem i rodziną zatem przygotowuje doradców życia rodzinnego, którzy mają uczyć, jak brać odpowiedzialność za życie własne i innych, jak realizować odpowiedzialne rodzicielstwo.

Diecezjalne Studium nad Małżeństwem i Rodziną im. bp. W. Pluty i Podyplomowe Studium Rodziny Wydział Teologiczny UAM w Poznaniu, ul. Obotrycka 10, 66-400 Gorzów Wlkp., tel. (0-95) 720-47-24 (miejsce wykładów: pl. Staromiejski 1). Zielona Góra, pl. Powstańców Wlkp. 1, tel. (0-68) 327-12-91, (miejsce wykładów: ul. Bułgarska 30).

...i materialna pomoc

Ważną sprawą jest stworzenie warunków, które pozwolą pochylanie się nad ludzką biedą zamienić w realną, faktyczną, czynną pomoc. Dlatego też powołano Fundusz Ochrony Dziecka i Matki im. bp. Wilhelma Pluty. Powstał on po to, aby służyć życiu. Dzięki niemu utrzymywane są domy samotnej matki, Diecezjalny Ośrodek Adopcyjno-Opiekuńczy, pomaga się samotnym matkom powracającym do swoich rodzin po urodzeniu dziecka, rodzinom znajdującym się w skrajnie trudnych warunkach, organizuje się pomoc dla świetlic środowiskowych w dożywianiu dzieci z najuboższych rodzin.

Jednak Fundusz Ochrony Matki i Dziecka to nie tylko składanie ofiar pieniężnych, ale również bezinteresowny dar pracy architektów, stolarzy, malarzy, to dary rolników, piekarzy, handlowców. W dużym stopniu na fundusz składa się pomoc darczyńców i wszystkich wiernych, którzy corocznie składają swoją ofiarę na tacę podczas Pasterki. Niech ten papieski dzień będzie też okazją do przekazania (nie czekając na kolejne Boże Narodzenie) ofiary na rzecz tego fundusz wspierający różne diecezjalne dzieła obrony życia.

W ramach tego dzieła zostało też ufundowane jedno stypendium dla każdej szkoły katolickiej w diecezji. Wspierane są akcje wakacyjne dla dzieci z ubogich rodzin.

Fundusz Ochrony Dziecka i Matki im. bp. W. Pluty, pl. Powstańców Wlkp. 1, 65-075 Zielona Góra. Konto: PKO BP I o/Zielona Góra, nr 81-10205402-117530001.

Na każdym etapie

Ta troska o życie winna się przekładać na wszystkie okresy i etapy ludzkiego życia. Po pierwsze zatem jest to troska, aby życie poczęło się w warunkach godnych: przygotowanie do poczęcia tego dziecka. Po drugie, jest to pomoc we wzroście dziecka w łonie matki i w rodzinie, czyli pomoc, aby to życie mogło być dobrze realizowane. Po trzecie, pomoc w sytuacji, gdy poczęte życie nie napotyka na właściwe warunki rozwoju w rodzinie (bo jej nie ma) czy w społeczności lokalnej. Po czwarte, należy pamięć o ludziach starszych i chorych, otoczyć ich opieką, zapewnić o akceptacji i miłości, tak by ostatnie lata życia nie były dla niech jedynie cierpieniem. W tych wszystkich sytuacjach Kościół niesie pomoc na tyle, na ile może. Często jest to pomoc nie tyle organizacji kościelnych, katolickich, co ludzi należących do Kościoła katolickiego, którzy chcą pomóc, chcą coś z siebie ofiarować innym. W dzieło obrony życia w naszej diecezji włączają się bardzo rożne organizacje, stowarzyszenia i ruchy. Stowarzyszenie Rodzin Katolickich prowadzi poradnie rodzinne, członkowie Domowego Kościoła i animatorzy Ruchu Światło-Życie pracują w parafialnych poradniach rodzinnych i przeprowadzą pogadanki i prelekcje wśród młodzieży szkolnej, a lekarze z Katolickiego Stowarzyszenia Lekarzy zabiegają o poszanowanie prawa każdego człowieka do życia i naturalnej śmierci.

2001-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Post otwiera rękę dla potrzebującego

2026-01-22 10:34

[ TEMATY ]

rozważania

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Agata Kowalska

Prorok Joel przemawia w chwili klęski, którą księga opisuje obrazem szarańczy i suszy. Taki kataklizm oznaczał głód i przerwę w ofiarach, bo brakowało zboża i wina. Wezwanie „Nawróćcie się do Mnie” wykorzystuje hebrajskie šûb, czyli powrót z drogi błędnej. Post, płacz i lament należą do języka żałoby. Rozdarcie szat było w Izraelu znakiem wstrząsu, znanym z opowiadań o Jakubie i o Hiobie. Joel żąda ruchu głębszego: «Rozdzierajcie wasze serca, a nie szaty». Chodzi o decyzję w miejscu, gdzie rodzą się wybory, a nie o sam gest. Prorok wzywa do zgromadzenia całego ludu, od starców po niemowlęta. Wzmianka o oblubieńcu i oblubienicy pokazuje, że nawet czas wesela ustępuje wobec wołania do Boga. Najbardziej przejmujący obraz dotyczy kapłanów płaczących „między przedsionkiem a ołtarzem”. To precyzyjna lokalizacja w świątyni. Kapłan staje pomiędzy miejscem ofiary a wejściem do przybytku i woła: „Oszczędź, Panie, lud Twój”. Stawką pozostaje Imię Boga wobec narodów. Tekst przywołuje formułę z Wj 34,6: Bóg jest „łaskawy i miłosierny, nieskory do gniewu”. To opis Jego stałości. Odpowiedź Boga nosi rys gorliwości o swój kraj i litości nad swoim ludem. Cała perykopa ma formę liturgicznego wezwania. Pada „zwołajcie”, „ogłoście post”, „zgromadźcie lud”. Hebrajskie czasowniki sugerują czyn wspólnotowy, nie prywatny rytuał. Zwrot „żałuje nieszczęścia” niḥam nie opisuje kapryśnego i gniewnego Boga, lecz Jego wolę ratowania. Hieronim w komentarzu do Joela wskazuje, że rozdarcie szat bez nawrócenia pozostaje pustym gestem.
CZYTAJ DALEJ

85 lat temu Niemcy aresztowali o. Maksymiliana Kolbego

2026-02-17 07:12

[ TEMATY ]

św. Maksymilian Maria Kolbe

Niepokalanów/fot. Monika Książek

85 lat temu, 17 lutego, Niemcy aresztowali franciszkanina o. Maksymiliana Kolbego. Było to drugie jego zatrzymanie. Nie odzyskał już wolności: trafił na Pawiak, a potem do Auschwitz, gdzie oddał życie za współwięźnia.

Rajmund Kolbe urodził się 8 października 1894 roku w Zduńskiej Woli. W 1910 roku wstąpił do zakonu franciszkanów, gdzie przyjął imię Maksymilian. Dwa lata później zaczął studia w Rzymie. Tam w 1917 roku założył stowarzyszenie Rycerstwa Niepokalanej. Do Polski wrócił po dwóch latach. W 1927 roku założył pod Warszawą klasztor-wydawnictwo Niepokalanów. Trzy lata później wyjechał do Japonii, skąd wrócił w 1936 roku. Objął kierownictwo Niepokalanowa, wówczas największego katolickiego klasztoru na świecie.
CZYTAJ DALEJ

Dziś ruszają zapisy na Ekstremalną Drogę Krzyżową

2026-02-18 10:17

Magdalena Lewandowska

"Ekstremalni" pielgrzymi przyjechali do Wrocławia z Głębowic, żeby wziąć udział w EDK z katedry.

Ekstremalni pielgrzymi przyjechali do Wrocławia z Głębowic, żeby wziąć udział w EDK z katedry.

Rusza 17. edycja Ekstremalnej Drogi Krzyżowej (EDK) – wyjątkowego wydarzenia łączącego duchową refleksję z wysiłkiem fizycznym. To nocna wędrówka licząca minimum 40 km, podczas której uczestnicy przemierzają trasę w ciszy i samotności lub w małych grupach.

-Nie chodzi o to, żeby przejść trasę. Chodzi o to, żeby się zmienić! Cierpienie i wysiłek to tylko narzędzie do głębszego spotkania ze sobą i z Bogiem – mówi ks. Jacek Stryczek, pomysłodawca EDK, dodając: - Co roku obserwujemy tysiące ludzi, którzy wyruszają na tę drogę, nie wiedząc, co ich czeka. A potem wracają inni – silniejsi, spokojniejsi, przemienieni.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję