Reklama

Dla Was i z Wami...

7 października 2002 r. wpisał się w historię diecezji sandomierskiej nominacją nowego biskupa ordynariusza. Ojciec Święty Jan Paweł II ustanowił dla młodej jeszcze (chociaż i starej zarazem, bo niegdyś sandomiersko-radomskiej) diecezji drugiego w jej historii Pasterza. Został nim ks. prof. dr. hab. Andrzej Dzięga - dziekan Wydziału Prawa Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, kapłan diecezji siedleckiej. Przypomina się w takim momencie wypowiedź św. Augustyna z Hippony: „Vobis sum episcopus, vobiscum christianus” („Sermo” 340, 1) - Dla Was jestem Biskupem, z Wami jestem chrześcijaninem. To, kim jestem z Wami - cieszy mnie, to kim jestem dla Was - napełnia mnie lękiem.
Pierwszym numerem edycji sandomierskiej „Niedzieli” przywołujemy to wydarzenie sprzed dwóch lat, oddając głos wspomnieniom, pytając o znaczenie słów przekuwanych na codzienną sandomierską rzeczywistość. Co oznacza w kontekście dwóch lat „dla Was jestem biskupem” i „z Wami jestem chrześcijaninem”?

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Z Wami jestem chrześcijaninem…

Reklama

Trudno mi jest dzisiaj odpowiedzieć krótko i jednoznacznie, jak rozumiem, a raczej jak przeżywam powyższe słowa. Przede wszystkim dlatego, że takie świadectwo powinno być świadectwem życia a nie świadectwem deklaracji słownych. Niemniej faktem jest, że pierwsza część tego zdania: „Z Wami jestem chrześcijaninem” dla mnie oznacza nade wszystko: „Z Wami jestem kapłanem”. Moje chrześcijaństwo, w jego najbardziej istotnych do dzisiaj wymiarach, zostało przecież określone poprzez święcenia prezbiteratu. Przyznaję, że pomimo pełnienia różnych funkcji kościelnych w kilku diecezjach oraz funkcji akademickich, właśnie fakt święceń, moje kapłaństwo, było zawsze podstawą moich relacji z Jezusem Chrystusem, z Kościołem, i z ludźmi. Inne sprawy czy zadania praktycznie były pochodną tych relacji. Dlatego do dzisiaj odczuwam w sobie bardzo wyraźnie - nawet, gdy może na zewnątrz tego nie widać - szczególną wspólność duchową z kapłanami duszpasterzami, niezależnie czy są to duszpasterze dnia wczorajszego, dzisiejszego, czy duszpasterze jutra. Święcenia biskupie, oczywiście, wniosły świadomość nowej odpowiedzialności za cały szereg spraw, i to w perspektywie niezwykle poszerzonej względem perspektywy odpowiedzialności kapłańskiej. Dały też świadomość odpowiednich możliwości rozpoznawalnych w płaszczyźnie wiary. Do dzisiaj jednak najsilniej wewnętrznie reaguję chyba właśnie na sprawy duszpasterskie.
Niemniej, proszę mi pozwolić, by odpowiedź na postawioną mi na początku kwestię dalej pisało raczej życie niż słowa.

Bp Andrzej Dzięga

Dla Was jestem biskupem...

Reklama

Ks. Jan Biedroń,rektor Wyższego Seminarium Duchownego w Sandomierzu:
Życie Kościoła i ewangelizacja świata zależą w dużej mierze od posługi kapłanów. Dlatego ważną sprawą dla Biskupa Diecezjalnego jest Seminarium Duchowne - serce diecezji. Seminarium, to określony czas i miejsce, ale to przede wszystkim wspólnota, która wychowuje i kształci przyszłych kapłanów. Biskup, jako pierwszy formator, we współpracy z Zarządem seminaryjnym, Profesorami powinien kształtować świadomość oddania się Chrystusowi. W takie posługiwanie wpisuje się już od dwóch lat osoba ks. bp. Andrzeja Dzięgi - Pasterza zatroskanego o swoją owczarnię, a nade wszystko wyczulonego na sprawy życia seminaryjnego. Patrząc tylko wybiórczo na ten odcinek posługi Księdza Biskupa można zauważyć, że sprawy Seminarium są mu bardzo bliskie. Podkreśla to przez swoją obecność w Seminarium, spotkania z formatorami, konferencje głoszone dla alumnów. Dzieli się świadectwem swojego życia kapłańskiego, mówiąc bardzo odważnie o życiu kapłańskim jako o bezcennej wartości. Ukazuje jako Pasterz, w sposób jasny i zdecydowany powołanie do kapłaństwa jako realną możliwość dla tych młodych, którzy posiadają niezbędne dary i przymioty. Wyrażam zatem wdzięczność Księdzu Biskupowi, za taką postawę zatroskania o tych, którzy dom seminaryjny tworzą i przez formację towarzyszą drugim uwzględniając rolę Ducha Świętego, a także za tych, którzy przez poszczególne lata studiów przygotowują się do kapłaństwa.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Ks. prałat Jan Młynarczyk, ojciec duchowny kapłanów diecezji sandomierskiej:
Dominus Jesus - to dewiza, motto wszelkich prac Księdza Biskupa i całej jego posługi. Patrzymy na jego osobę i podejmowane zadania oczyma wiary: przysłał go Chrystus! Przysłał go dla naszego dobra doczesnego i wiecznego. W wymiarze doczesnego dobra należy wspomnieć o inicjatywach podejmowanych przez Księdza Biskupa: Kongres Różańcowy, nawiedzenie figury Matki Bożej Fatimskiej w całej diecezji, zapowiedź Kongresu Rodzin na rok 2005. Znakiem bogatego człowieczeństwa Pasterza jest jego obecność na pogrzebach kapłanów, troska o biskupa seniora W. Świerzawskiego, zatroskanie o każdego człowieka, łatwy kontakt z ludźmi, obecność na spotkaniach i ujmująca serdeczność. Od początku zauważa się jego pobożność maryjną (częsta obecność Księdza Biskupa w sanktuariach maryjnych diecezji). Kapłani i wierni diecezji stoją przy swoim Pasterzu; takim znakiem był pogrzeb Mamy Księdza Biskupa - śp. Anny, gdy mimo zimy i bardzo trudnych warunków, na pogrzebie było obecnych wielu kapłanów i diecezjan. Więź ta umacnia się, kiedy widzimy życie codzienne, czyny i postawę Księdza Biskupa w codziennej rzeczywistości sandomierskiej.

Ks. infułat Roman Chwałek, moderator Kurii diecezjalnej:
Od dwóch lat diecezja sandomierska ma nowego Biskupa, który od samego początku (nie jest to długi okres na snucie podsumowań) uczy się diecezji, uczy się księży, poznaje nowe uwarunkowania i problemy. Jako człowiek o tak bogatej i silnej osobowości staje się bogactwem dla nas i swoją obecnością ubogaca diecezjalną rzeczywistość w jej procesie integracyjnym i w pogłębianiu duchowości zarówno kapłanów jak i wiernych.

Przyjmij, Czcigodny Księże, Bracie i Siostro zakonna, nauczycielu i wychowawco, uczestniku wspólnotowych spotkań w grupie duszpasterskiej, ojcze i matko, drogi młody przyjacielu, i Ty - Siostro i Bracie, kimkolwiek jesteś, przyjmij dar diecezji sandomierskiej dla Ciebie: te oto karty sandomierskiej edycji Tygodnika katolickiego „Niedziela”. Wysiłek redaktorów, modlitwa Sióstr i Braci, a nade wszystko przeżywane przez Ciebie co niedzielę Zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa i Jego Słowo niech Ci będą źródłem świątecznej radości i siły ducha na cały tydzień.
I zawsze: „Pamiętaj...”.

Bp Andrzej Dzięga

2004-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Rozważania bp. Andrzeja Przybylskiego: Piąta niedziela Wielkiego Postu

2025-04-04 12:00

[ TEMATY ]

bp Andrzej Przybylski

Rembrandt van Rijn, fragment obrazu „Jezus i jawnogrzesznica” (XVII wiek)

Rembrandt van Rijn, fragment obrazu „Jezus i jawnogrzesznica” (XVII wiek)

Każda niedziela, każda niedzielna Eucharystia niesie ze sobą przygotowany przez Kościół do rozważań fragment Pisma Świętego – odpowiednio dobrane czytania ze Starego i Nowego Testamentu. Teksty czytań na kolejne niedziele w rozmowie z Aleksandrą Mieczyńską rozważa bp Andrzej Przybylski.

6 kwietnia 2025, piąta niedziela Wielkiego Postu, rok C
CZYTAJ DALEJ

Zasłonięty krzyż - symbol żalu i pokuty grzesznika

Niedziela łowicka 11/2005

[ TEMATY ]

Niedziela

krzyż

Wielki Post

Karol Porwich/Niedziela

Wielki Post to czas, w którym Kościół szczególną uwagę zwraca na krzyż i dzieło zbawienia, jakiego na nim dokonał Jezus Chrystus. Krzyże z postacią Chrystusa znane są od średniowiecza (wcześniej były wysadzane drogimi kamieniami lub bez żadnych ozdób). Ukrzyżowanego pokazywano jednak inaczej niż obecnie. Jezus odziany był w szaty królewskie lub kapłańskie, posiadał koronę nie cierniową, ale królewską, i nie miał znamion śmierci i cierpień fizycznych (ta maniera zachowała się w tradycji Kościołów Wschodnich). W Wielkim Poście konieczne było zasłanianie takiego wizerunku (Chrystusa triumfującego), aby ułatwić wiernym skupienie na męce Zbawiciela. Do dzisiaj, mimo, iż Kościół zna figurę Chrystusa umęczonego, zachował się zwyczaj zasłaniania krzyży i obrazów. Współczesne przepisy kościelne z jednej strony postanawiają, aby na przyszłość nie stosować zasłaniania, z drugiej strony decyzję pozostawiają poszczególnym Konferencjom Episkopatu. Konferencja Episkopatu Polski postanowiła zachować ten zwyczaj od 5 Niedzieli Wielkiego Postu do uczczenia Krzyża w Wielki Piątek. Zwyczaj zasłaniania krzyża w Kościele w Wielkim Poście jest ściśle związany ze średniowiecznym zwyczajem zasłaniania ołtarza. Począwszy od XI wieku, wraz z rozpoczęciem okresu Wielkiego Postu, w kościołach zasłaniano ołtarze tzw. suknem postnym. Było to nawiązanie do wieków wcześniejszych, kiedy to nie pozwalano patrzeć na ołtarz i być blisko niego publicznym grzesznikom. Na początku Wielkiego Postu wszyscy uznawali prawdę o swojej grzeszności i podejmowali wysiłki pokutne, prowadzące do nawrócenia. Zasłonięte ołtarze, symbolizujące Chrystusa miały o tym ciągle przypominać i jednocześnie stanowiły post dla oczu. Można tu dopatrywać się pewnego rodzaju wykluczenia wiernych z wizualnego uczestnictwa we Mszy św. Zasłona zmuszała wiernych do przeżywania Mszy św. w atmosferze tajemniczości i ukrycia.
CZYTAJ DALEJ

Co zrobić, kiedy doświadcza się, że modlitwa nie pomaga?

2025-04-06 20:42

[ TEMATY ]

modlitwa

Katechizm

Katechizm Wielkopostny

Karol Porwich/Niedziela

Wielki Post to czas modlitwy, postu i jałmużny. To wiemy, prawda? Jednak te 40 dni to również czas duchowej przemiany, pogłębienia swojej wiary, a może nawet… powrotu do jej podstaw? Dziś co nieco o modlitwie.

Czy wiesz, co wyznajesz? Czy wiesz, w co wierzysz? Zastanawiałeś się kiedyś nad tym? Jeśli nie, zostań z nami. Jeśli tak, tym bardziej zachęcamy do tego duchowego powrotu do podstaw z portalem niedziela.pl. Przewodnikiem będzie nam Katechizm Kościoła Katolickiego.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję