Księża poszukują nowych form ewangelizacji, aby trafić do wiernych, a zwłaszcza młodych ludzi, dla których jedynym kontaktem z przesłaniem Ewangelii jest tylko niedzielna Msza św.
Jedną z ciekawych form przekazu Ewangelii może być teatr. Choć nie w każdej parafii taka sama forma ewangelizacji jest możliwa, chyba warto zatrzymać się nad tą inicjatywą. Wszak może pomóc w odkryciu
nowych dróg, których trzeba dziś szukać, aby orędzie Ewangelii docierało jak najszerzej.
W ub.r. w parafii pw. św. Józefa Robotnika w Kielcach, pod kierunkiem ks. Grzegorza Szlenka, grupa młodzieży tutejszej parafii wystawiła sztukę Oskarżenie Nieśmiertelnego. W realizację tego pomysłu
włączyła się młodzież studencka. Wydarzenie to było ogromnym przeżyciem - zarówno dla aktorów, jak i parafian. Był to swoisty teatr biblijny, a choć treść sztuki oparto na Ewangelii, sąd nad Chrystusem
ukazano we współczesnej konwencji.
Przedstawienie spotkało się z tak dobrym przyjęciem ze strony parafian, że przy wsparciu proboszcza ks. Jana Iłczyka powstał zamysł, aby kontynuować dzieło.
Aktorzy, wywodzący się z parafialnej oazy, grupy ministranckiej, jak również uczniowie V LO im. ks. Ściegiennego w Kielcach, nie zaprzestali występów. Pod kierunkiem ks. Piotra Klimczyka przedstawili
najpierw misterium bożonarodzeniowe Nie zapomnij o Mnie (28 grudnia 2003 r. i 4 stycznia br.) - z wyjątkiem kilku dodatkowych tekstów, było to wierne przedstawienie historii ewangelicznej wg
św. Łukasza.
W Wielkim Poście młodzi wystawiali kolejną sztukę - misterium o Synu Bożym Czy ty Mnie znasz. Podobnie jak poprzednią, również i tę w całości opracował ks. Piotr. Premiera odbyła się 21 marca
br.
Ci, którzy mieli okazję przeżywać Misterium Męki odgrywane przez młodzież, są pod wrażeniem profesjonalnego jak na warunki parafialne wykonania. Gra aktorów, świateł i muzyki sprawia, że widzowie
przeżywają coś niezwykłego. Ale najważniejsze, że w ten sposób w głoszenie Ewangelii włączeni są młodzi ludzie - aktorzy i że widzów - zwłaszcza młodych nie brakuje.
Od śmierci wielkiego świętego, która miała miejsce w 1898 r., zanotowano już ponad 45 tysięcy oficjalnie potwierdzonych i zweryfikowanych medycznie cudów; niewytłumaczalnych uzdrowień nieuleczalnych schorzeń a nawet operacji dokonanych w sposób mistyczny. Cichy i skromny zakonnik z Libanu stał się największym cudotwórcą naszych czasów. Dodajmy, że nikt nie prowadzi statystyk nawróceń, pojednania zwaśnionych małżonków, poczęcia dziecka czy szczęśliwego rozwiązania, wymodlonego u grobu maronickiego świętego.
Po bestsellerowych polskich cudach św. Szarbela oddajemy do rąk czytelnika tom o światowych cudach wielkiego świętego. Książka zawiera również wywiad z ojcem Louisem Matarem – archiwistą z Sanktuarium św. Szarbela w Annai, który weryfikuje cuda, a następnie je spisuje i zachowuje dla potomnych.
Kim jest patriarcha w Kościele i czym są patriarchaty?
Termin „patriarchat” kojarzy się nam być może z systemem organizacji społecznej, w którym władzę sprawują wyłącznie mężczyźni. W językach greckim i łacińskim termin patriarcha oznacza głowę rodu lub rodziny. Tytuł patriarchów w Piśmie Świętym noszą protoplaści Izraela, czyli Józef Egipski, Abraham, Jakub i jego dwunastu synów. Kim natomiast jest patriarcha w Kościele i czym są patriarchaty? Gdy myślimy o patriarchach w kontekście kościelnym, zazwyczaj myślimy o patriarchach prawosławnych, np. Bartłomieju I z Konstantynopola i Cyrylu z Moskwy. Tymczasem patriarcha i patriarchat to pojęcia, które dotyczą rozwoju struktur Kościoła w pierwszym tysiącleciu. Był to okres bardzo burzliwy, a zarazem owocny – czas potężnych herezji, takich jak arianizm, a jednocześnie okres, w którym odbywały się sobory powszechne, począwszy od pierwszego soboru w Nicei (325 r.) do ósmego soboru w Konstantynopolu (lata 869-870). Początkowo tytuł patriarchy był wyłącznie honorowy. Po raz pierwszy pojawia się w 450 r. w liście cesarza Teodozjusza II w odniesieniu do papieża Leona I. Stopniowo termin ten staje się oficjalnym tytułem, używanym odtąd tylko wobec biskupów z najbardziej znaczących miast, którzy podlegali jedynie papieżowi w Rzymie.
Biuro Prasowe UMZ /Wydział Promocji i Komunikacji Społecznej /mfs
Maciek Jonek
W deszczowej, ale pełnej modlitwy i skupienia atmosferze odbyła się tegoroczna majowa niedziela fatimska w Zakopanem. Mimo kapryśnej pogody w uroczystościach wzięły udział setki wiernych, którzy wspólnie uczestniczyli w modlitwie oraz tradycyjnej procesji ulicami miasta.
Obchody rozpoczęły się w Sanktuarium Narodowym Matki Bożej Fatimskiej na Krzeptówkach, gdzie odbyła się procesja różańcowa w parku fatimskim oraz uroczysta Eucharystia. Tegorocznym uroczystościom przewodniczył rektor Sanktuarium Matki Bożej Różańcowej w Fatimie ks. Carlos Cabecinhas.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.