Przez ostatnie 10 lat pracował jako proboszcz w Parafii Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski w Radomsku. Był kanonikiem gremialnym Kolegiackiej Kapituły Radomszczańskiej pw. św. Jadwigi Królowej przy Kolegiacie św. Lamberta w Radomsku, dziekanem i wicedziekanem dekanatu św. Wojciecha w Wieluniu, a także ojcem duchownym kapłanów z dekanatu Najświętszego Serca Pana Jezusa w Radomsku. Zmarł tydzień przed uroczystością Wszystkich Świętych.
Zdrowie duszy
– Cieszę się, że jestem w tej parafii, że mam tylu życzliwych, rozmodlonych ludzi, którym leży na sercu dobro tej wspólnoty, a skoro jest miłość bliźniego, to jest też miłość Pana Boga. Jedno z drugim jest nieodłącznie związane – przyznał ks. Józef w rozmowie z Niedzielą 6 lat temu. W tamtym trudnym czasie pandemii kapłan przypomniał również: – Troszcząc się o własne zdrowie, nie zapominajmy o zdrowiu duszy, bo to jest najistotniejsze. Cóż z tego, że ktoś przeżyje 80 czy 100 lat bez choroby, (...) jeśli nie trafi do nieba?
Pomóż w rozwoju naszego portalu
Starszy kolega
Reklama
Pochodził z Sokolej Góry. Dla swoich rodaków zawsze był Witkiem. Od czasów szkoły podstawowej znał go ks. Antoni Arkit, proboszcz Parafii św. Lamberta w Radomsku, który mieszkał w sąsiednim Kawęczynie. Znały się też ich rodziny. – Witek był 2 lata starszy ode mnie, więc zawsze go goniłem – wspomina z uśmiechem ks. Arkit. W ślad za kolegą poszedł więc do liceum w Przedborzu, a następnie do seminarium w Krakowie. – Przyjaźniliśmy się. Mam do Wicia wielki szacunek. Wiele razy rozmawialiśmy o sprawach duszpasterskich. Był dla mnie punktem odniesienia, służył dobrymi radami, był inteligentny i rzutki – wyznaje ks. Arkit. Współpracowali również w Radomsku. Co roku Orszak Trzech Króli odbywa się na trasie z Kolegiaty św. Lamberta do Kościoła Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski, a w przeciwnym kierunku w Wielkim Poście – Droga Krzyżowa.
Przewodnik
Po śmierci swojego proboszcza wierni z Radomska umieścili wpis na parafialnym profilu w mediach społecznościowych. Oto jego fragment: „Byłeś dla nas wspaniałym duszpasterzem i przewodnikiem. (...) Nauczyłeś nas, że należy znaleźć czas na modlitwę nawet wtedy, kiedy obowiązków jest wiele i trudno im podołać. (...) W Twoim zatroskaniu było także piękno naszej świątyni. Z Twojej inicjatywy okna zdobią piękne witraże, a wokół kościoła stoją odnowione figury Matki Bożej i pomnik św. Jana Pawła II. Wielkim Twoim dziełem jest kaplica wieczystej adoracji, w której to w dzień i w nocy adorujemy Jezusa w Najświętszym Sakramencie. (...) Zjednoczyłeś nas wokół Boga, Matki Bożej i Kościoła. Dziękujemy za Twoje życie, posługę i realizowanie ewangelicznego wezwania do miłości Boga i bliźniego”.
Wikariusz i proboszcz
Ksiądz Józef Błasiński pracował jako wikariusz w parafiach: św. Wawrzyńca w Borownie, św. Jacka w Sosnowcu, św. Stanisława Biskupa i Męczennika w Wieluniu, św. Marii Magdaleny w Działoszynie oraz Najświętszej Maryi Panny Zwycięskiej w Częstochowie. Następnie był proboszczem w parafiach św. Andrzeja Boboli w Masłowicach oraz Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski w Radomsku.
Kapłan zmagał się z chorobą nowotworową. Zmarł 25 października w wieku 67 lat opatrzony sakramentami świętymi. Jego ciało zostało złożone w grobie kapłańskim na Nowym Cmentarzu w Radomsku.
