"Celem tegorocznego Wieczernika nie jest danie ludziom nowej wiedzy o Panu Bogu, bo tego głowy są pełne, ale danie im przestrzeni do doświadczenia Go żywego i działającego tu i teraz" - mówił o. Robert Bujak SJ, duszpasterz akademicki KUL. Treści, wokół których poruszano się w ramach nowenny, dotyczyły prawd o miłości Boga, o grzechu, przebaczeniu i uwolnieniu, postawieniu Jezusa Chrystusa w centrum i świadomości namaszczenia i misji danej każdemu człowiekowi. Czas wspólnego oczekiwania rozpoczynał się codziennie o godz. 15.00 Koronką do Miłosierdzia Bożego, przeplataną fragmentami z Dzienniczka św. Faustyny. Godzina Miłosierdzia miała codziennie swoją kontynuację w postaci adoracji Najświętszego Sakramentu, nazywanej przez studentów Godziną Świętą. Taka forma posługi wspólnoty Odnowy w Duchu Świętym duszpasterstwa akademickiego KUL była nową inicjatywą, podjętą w tym roku jako dar dla całego środowiska. Wielu z niego skorzystało, a dla studentów był on bardzo konkretnym doświadczeniem słów: "Jeden drugiego brzemiona noście i tak wypełnijcie prawo Chrystusowe" (Ga 6, 2). Codziennie też zawierzano Sercu Pana Jezusa w śpiewanej litanii i modlitwie uwielbienia Lublin, środowisko Uniwersytetu i sprawy ojczyzny. Punktem kulminacyjnym każdego dnia była uroczysta Eucharystia całego środowiska akademickiego, sprawowana o godz. 19.00, podczas której głoszący homilię kapłani nawiązywali do prawd Kerygmatu, ukazując je w świetle daru Ducha Świętego.
Każdy dzień miał w sobie jakiś element wyróżniający go od pozostałych, każdy pozwalał spojrzeć na swoje życie i doświadczenia z innej, Bożej perspektywy. Poniedziałek był skierowany na doświadczenie miłości Ojca, z której wypływa jedność Kościoła. "Niechaj zstąpi Duch Twój i odnowi oblicze ziemi, tej ziemi" - to wołanie Ojca Świętego rozpoczęło czas wspólnego trwania w Wieczerniku uniwersyteckim licznie zgromadzonych członków wspólnot Odnowy w Duchu Świętym archidiecezji lubelskiej na czele z koordynatorem wspólnot, ks. Józefem Maciągiem. Tego dnia miał miejsce tzw. Dzień Jedności wspólnot Odnowy. Wtorek skierował wzrok na Ducha Świętego, który przynosi prawdę o grzechu. Kolejny dzień Wieczernika zawierał się wokół pytania: "czego potrzebujesz?". Od samego rana w konfesjonałach posługiwali kapłani i wiele osób skorzystało z możliwości doświadczenia uzdrowienia serca. Wieczorem wg słów św. Jakuba: "Choruje ktoś wśród was? Niech sprowadzi kapanów Kościoła, by się modlili nad nim i namaścili go olejem w imię Pana. A modlitwa pełna wiary będzie dla chorego ratunkiem i Pan go poddźwignie" (Jk 5, 14-15) w kościele zgromadzili się ci, którzy pragnęli uzdrowienia serca i ciała. Sprawowane było nabożeństwo z sakramentem namaszczenia chorych. Czwartek uzmysławiał, co naprawdę jest w życiu najważniejsze. Po wieczornej Eucharystii był czas podejmowania decyzji opowiedzenia się po stronie Boga. Ten moment dokonywał się w atmosferze cichej modlitwy i adoracji krzyża. Kiedy następnego dnia podczas uroczystej Eucharystii dziękowano za wieloletnią posługę w duszpasterstwie akademickim KUL wyjeżdżającemu do Torunia o. Wiesławowi Kuliszowi SJ, smutek pożegnania łagodziło doświadczenie poprzedniego dnia, że Jezus jako Pan i Zbawiciel nad wszystkim czuwa. W piątek gościł w duszpasterstwie akademickim o. Jan Bartlewicz SJ, socjusz prowincjała Prowincji Wielkopolsko-Mazowieckiej Towarzystwa Jezusowego, który wyraził nadzieję, że "łódź duszpasterstwa nie zatonie!". Obowiązki przełożonego wspólnoty ojców jezuitów przejął tego dnia posługujący w duszpasterstwie akademickim KUL od roku o. Andrzej Batorski SJ. Podziękowaniom kierowanym do o. Wiesława nie było końca. "Byłeś nam ojcem" - mówili nie tylko studenci. Nowym duszpasterzem akademickim został o. Piotr Lenart SJ, który do Lublina przyjedzie w sierpniu po studiach w Rzymie.
Samo świętowanie Zesłania Ducha Świętego rozpoczęło się w kościele akademickim KUL w sobotę modlitwą uwielbienia Boga za dzieło Wieczernika, po której rozpoczęła się Liturgia Pentakosty. Tym, co od pierwszego momentu zwracało uwagę, była wielość osób i gromki śpiew chóru DA KUL, prowadzonego przez Kingę Bogacz. Jednocząc się z Kościołem ziemskim i niebieskim, wołając w Litanii do Wszystkich Świętych, zgromadzeni w kościele akademickim słuchali słowa Bożego, ukazującego obecność i działanie Ducha Świętego od stworzenia świata, a odwołując się do swojego chrztu, wyznając wiarę w Boga i wyrzekając się wszystkiego, co od Niego oddziela, prosili o ponowne namaszczenie Bożym Duchem. Jak niegdyś Dawid tańcem i śpiewem wyrażał uwielbienie Bogu, tak tej nocy wierni mogli - zasypując kadzidło przed Najświętszym Sakramentem - błogosławić Boga i oddawać Mu hołd. Wszystkim towarzyszyła modlitwa wstawiennicza kapłanów, którzy namaszczając wiernych świętym olejem prosili Ojca o łaskę odnowienia i odrodzenia ich w Duchu Świętym. Akatyst poprzedził uroczystą Euchrystię, którą zakończył się czas oczekiwania na Ducha Bożego i przypieczętował świętowanie Jego obecności w Kościele.