Duchowi synowie św. Franciszka z Asyżu, jakimi są kapucyni, to jedna z gałęzi rozłożystego drzewa rodzin franciszkańskich. Jest przy tym jego wyraźnym odgałęzieniem, czerpiącym – mimo swojej odrębności – soki ze wspólnego pnia.

Wśród głównych cech duchowości kapucynów są: trwanie przed Chrystusem na modlitwie, lektura Pisma Świętego, szczególne nabożeństwo do Bogurodzicy i św. Józefa – patrona życia ukrytego, a także praktykowanie ubóstwa, które jest znakiem naśladowania Chrystusa za wzorem św. Franciszka. Spełniając pragnienie swojego założyciela, kapucyni całe życie ewangeliczne skupiają wokół budowania braterskiej wspólnoty. Przejawia się ona zarówno w życiu modlitwy, jak i w wymiarze działalności apostolskiej. Wszyscy w zakonie nazywają siebie braćmi i z racji tego samego powołania są sobie równi.