Powieść Can Xue, jednej z najbardziej popularnych chińskich pisarek, od lat wymienianej w gronie faworytów do literackiej Nagrody Nobla, można zaliczyć do literatury alegorycznej. Jest – jak często w przypadku tej pisarki – zawoalowanym obrazem współczesnych Chin. Opowiada o grupie nieznajomych, którzy wsiadają do pociągu, lecz ten nie dowozi ich do celu. Doświadczają zamknięcia, strachu, wymieniają się wspomnieniami, przeczuwają katastrofę. Pociąg okazuje się widmem kursującym od lat, które zbiera outsiderów i daje im chwilowe schronienie. „Gdy już do niego wejdziesz, zapominasz o wszystkim i przejmujesz się tylko tym, co tu i teraz” – mówi o pociągu Gęś, kucharka zamknięta w nim na stałe, druga – obok Blizny, pracownika farmy drobiu w delegacji – narratorka powieści