Reklama

Niedziela Przemyska

Świat czeka na świadectwo

Ci, którzy żyją swoją konsekracją, są dla współczesnego świata znakiem ukazującym, że wierne pójście za Chrystusem aż po krzyż naprawdę jest możliwe.

Niedziela przemyska 5/2025, str. I

[ TEMATY ]

Dzień Życia Konsekrowanego

Archiwum sióstr sercanek

Trudno sobie wyobrazić śluby zakonne bez miłości

Trudno sobie wyobrazić śluby zakonne bez miłości

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Kościół 2 lutego obchodzi święto Ofiarowania Pańskiego, ale także Dzień Życia Konsekrowanego. Jesteśmy świadkami dnia, jedynego w ciągu roku, poświęconego osobom konsekrowanym.

Uobecniać w świecie Chrystusa

Szczególnie dzisiaj konieczne i niezastąpione jest świadectwo życia bez reszty oddanego Bogu i braciom, aby uobecniać w świecie Chrystusa i docierać z Jego Ewangelią do ludzi naszych czasów. Dzisiaj ludzie usiłują czynić grzech czymś zwyczajnym i normalnym. Niektórzy nawet chcą go legalizować. Widzą w tym postęp oraz przejaw wolności. Ludzie grzeszą i jakby nie zdawali sobie sprawy, że ciąży na nich odpowiedzialność przed Bogiem, przed którym wszyscy kiedyś staniemy i w Jego świetle zobaczymy całe swoje życie.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Wy, drogie Siostry, jesteście powołane, by modlić się za tych, którzy ciężko grzeszą. Kiedy świat milcząco odchodzi dziś od Boga, wy jesteście znakiem wskazującym na Boga. Swoim pojawieniem się, gdziekolwiek by to było, podsuwacie ludziom myśl: „Jest Bóg!”. Im bardziej ktoś chce o Bogu zapomnieć, albo Go wyprzeć ze swojego życia, wy jesteście dla niego jakby krzykiem: „Któż, jak Bóg?!”.

Jakże potrzebna jest dziś miłość, która służy i przebacza, która wstawia się do Boga za innych, aby ci, którzy zapomnieli o Nim, mogli się zbawić. Bądźcie więc darem miłości dla innych, dla całego świata!

Reklama

Może właśnie wasze życie konsekrowane, drogie Siostry i Bracia, potrzebne jest dzisiaj Chrystusowi. Kościół pragnie odpowiedzieć na wasze głębokie zaufanie Bożej Opatrzności i uświęcić historię waszego życia. A my starajmy się odpłacać im szacunkiem. Okazujmy im miłość.

Jesteście znakiem

W ten tak istotny dzień dla dzieła ewangelizacji pragniemy skierować nasze myśli i serdeczne uczucia w stronę ojców i matek osób konsekrowanych.

Przed laty byłem świadkiem modlitwy matki, której córka zdecydowała wkroczyć na drogę konsekracji. Nie było tej matce łatwo. Trwała w oczekiwaniu na ostateczną decyzję córki. Pamiętam, że w momencie procesji do Komunii św. wypowiedziała ważne słowa – zdecydowała się. Obserwowałem ją potem. Było wyraźnie widać, że ustąpiło napięcie, emanowała pokojem serca i uśmiechem. Ten jeden przykład jest udziałem wielu rodziców, których dzieci podejmują decyzję powierzenia się Bogu. W tym dniu pamiętajmy także o nich, to oni – rodzice także realizują słowa świętego papieża Jana Pawła II: „Polska stała się w naszych czasach ziemią szczególnie odpowiedzialnego świadectwa”. Tylko takie świadectwo jest znakiem nadziei dla współczesnego człowieka, zwłaszcza dla młodego pokolenia; a jeśli dla niektórych jest ono również „znakiem sprzeciwu”, to niech ten sprzeciw nigdy nas nie odwiedzie od wierności Chrystusowi Ukrzyżowanemu i Zmartwychwstałemu.

Obchody tegorocznego Dnia Życia Konsekrowanego w archidiecezji przemyskiej będą celebrowane w sobotę 3 lutego w dwóch miejscach: Korczyna – sanktuarium św. Józefa Sebastiana Pelczara – godz. 10 oraz Przemyśl – parafia Najświętszego Serca Pana Jezusa (Ojcowie Karmelici) – godz. 9.

Zapraszamy do modlitwy w intencji osób konsekrowanych!

2025-01-28 13:49

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Abp Gądecki: osoby konsekrowane głoszą orędzie o Bożym Miłosierdziu

[ TEMATY ]

Dzień Życia Konsekrowanego

BOŻENA SZTAJNER

„W głoszeniu orędzia o Bożym Miłosierdziu wielką rolę odgrywają osoby konsekrowane” – podkreślił w homilii abp Stanisław Gądecki, nawiązując do trwającego w Kościele jubileuszu Miłosierdzia Bożego. Metropolita poznański przewodniczył Mszy św. dla osób życia konsekrowanego z archidiecezji poznańskiej z okazji Światowego Dnia Życia Konsekrowanego.

Uroczystą Eucharystię w poznańskiej katedrze współkoncelebrowali przełożeni działających na terenie diecezji zgromadzeń i instytutów zakonnych oraz bp senior Zdzisław Fortuniak i bp pomocniczy Grzegorz Balcerek.
CZYTAJ DALEJ

Odrzucona Ewangelia nie przestaje być Ewangelią

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Adobe Stock

Hiob woła do przyjaciół o litość, „bo ręka Boga mnie dotknęła”, a zaraz potem wypowiada pragnienie, które dla prawnika brzmi jak żądanie utrwalenia dowodu: „oby me słowa zostały spisane, oby w księdze utrwalone, rylcem żelaznym i ołowiem na skale wyryte na wieki”. Człowiek, któremu współcześni odmówili racji, apeluje do trybunału przyszłości. Skoro proces doczesny jest nie do wygrania (zob. glossę na 30 IX), niech przynajmniej akta przetrwają. Pismo utrwalone na skale to w starożytności forma najtrwalszej publikacji, jak inskrypcja królewska. Hiob chce, by jego sprawa nie umarła razem z nim. Wtedy, z samego dna, wyrywa się zdanie, które przerosło całą księgę: „lecz ja wiem: Wybawca mój żyje, na ziemi wystąpi jako ostatni”. Hebrajskie goel oznacza krewnego-mściciela, wykupiciela, tego, kto z mocy prawa rodowego wykupywał krewnego z niewoli, odzyskiwał jego ziemię i ujmował się o jego krew (por. Kpł 25; Rt 4). Hiob, opuszczony przez wszystkich, wyznaje, że ma jeszcze jednego Krewnego, który wstanie „jako ostatni”, dosłownie jak ten, kto w procesie zabiera głos na końcu i rozstrzyga. Wulgata przełożyła śmiało: Scio enim quod redemptor meus vivit, i tak te słowa weszły do liturgii za zmarłych, gdzie Kościół śpiewa je nad trumnami do dziś. „Ja sam Go zobaczę, moje oczy ujrzą, nie kto inny; moje nerki już mdleją z tęsknoty”. Tekst hebrajski jest w szczegółach ciemny i tłumacze biedzą się nad nim od wieków, ale kierunek nadziei jest jasny. Hiob spodziewa się zobaczyć Boga po swojej stronie. Chrześcijańska lektura od czasów Ojców słyszała tu przeczucie zmartwychwstania. Dzisiejsza patronka, Teresa z Lisieux, przeszła pod koniec życia własną noc wiary, próbę ciemności, o której mówiła, że siedzi przy stole niedowiarków. Właśnie w tej nocy powtarzała akt ufności. Mała droga i wielka skarga Hioba spotykają się w jednym punkcie. Ufność jest decyzją miłości podjętą w ciemku.
CZYTAJ DALEJ

Wałbrzych. Ostatnia prosta przed święceniami

2026-10-01 20:00

[ TEMATY ]

diakonat stały

Janusz Radziszewski

Diecezjalny Ośrodek Formacyjny w Opolu

Janusz Radziszewski podczas uroczystego wyznania wiary przed święceniami diakonatu stałego.

Janusz Radziszewski podczas uroczystego wyznania wiary przed święceniami diakonatu stałego.

Już tylko kilka dni dzieli Janusza Radziszewskiego od święceń diakonatu stałego. 1 października w parafii Podwyższenia Krzyża Świętego kandydat złożył wymagane przed święceniami wyznanie wiary i przysięgę.

To kolejna, a zarazem jedna z ostatnich stacji na drodze Janusza Radziszewskiego do diakonatu stałego. W czwartek 1 października podczas liturgii w wałbrzyskiej parafii na Podzamczu złożył on uroczyste wyznanie wiary oraz przysięgę przewidziane dla kandydata przygotowującego się do przyjęcia święceń.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję