Przez okna seminaryjne patrzyłem, jak na jego śmierć oczekiwali dziennikarze, by relacjonować, jak reaguje Kraków na ostatnie dni i godziny papieża. On zaś, gdy nawet zamilknął i zdawałoby się, że już umarł, to przecież przemawiał – mówił bp Roman Pindel w Rychwałdzie.
W sanktuarium maryjnym 13 października pasterz diecezji przewodniczył ostatniemu w tym roku nabożeństwu fatimskiemu, które zbiegło się z obchodami Dnia Papieskiego. Wśród wiernych pielgrzymujących do Pani Ziemi Żywieckiej byli m.in. członkowie róż różańcowych oraz Stowarzyszenia Emerytów i Rencistów powiatu żywieckiego. W kazaniu bp Pindel nawiązał do hasła Dnia Papieskiego: „Ewangelia starości i cierpienia”. Podzielił się swoimi osobistymi wspomnieniami z czasu, gdy jako młody człowiek mieszkał w Wadowicach i miał okazję odwiedzać dom, gdzie wcześniej żyła rodzina Wojtyłów. Wymieniając kolejne fakty z życia Karola – najpierw dziecka, które straciło matkę, potem młodzieńca, któremu zmarł brat i ojciec, wreszcie jako papieża, który na skutek zamachu z 13 maja 1981 r. stał się do końca życia cierpiącym człowiekiem – kaznodzieja ukazał życiorys św. Jana Pawła II jako ciąg lekcji Ewangelii starości i cierpienia. Biskup wymienił również dokumenty papieskie podejmujące tematykę cierpienia i starości: List Apostolski Salvifici doloris o chrześcijańskim sensie cierpienia oraz napisany w 80. rocznicę urodzin List do ludzi w podeszłym wieku.
Szczególnie zabrzmiało osobiste świadectwo biskupa, który śmierć św. Jana Pawła II przeżywał jako ojciec duchowny seminarium w Krakowie, mieszczącego się tuż pod Wawelem. – On zaś, gdy nawet zamilknął i zdawałoby się, że już umarł, to przecież przemawiał tak, że niemal cały Kraków jakby uczył się od niego w milczeniu, jak powinno się przeżyć starość godnie, choć z ograniczeniami, jak znosić cierpienie w ciszy i z modlitwą najbliższych, jak wreszcie przyjąć śmierć, którą wierzący przeżywali w przekonaniu, że on po prostu przechodzi do domu Ojca – spuentował biskup, zachęcając, aby Jana Pawła II Ewangelia starości, cierpienia i śmierci była przyjmowana i owocowała w życiu wiernych.
Kilka tysięcy wiernych uczestniczyło 13 lipca w nabożeństwie fatimskim w sanktuarium Matki Bożej Rychwałdzkiej – Pani Ziemi Żywieckiej w Rychwałdzie koło Żywca. Uroczystościom, w których udział wzięli między innymi członkowie Rycerstwa Niepokalanej z terenu Śląska i Małopolski, przewodniczył bp Piotr Greger. Duchowny wezwał, by naśladując nazareńskie posłuszeństwo Maryi, uczyć się chodzenia drogami wiary.
Analizując Łukaszowy opis zwiastowania, biskup w homilii zwrócił uwagę, jak Maryja reaguje na przedstawiony jej przez archanioła Gabriela Boży plan zbawienia. Podkreślił przy tym, że Maryja nie jest tylko biernym odbiorcą Gabrielowego przesłania.
Ks. prof. dr hab. Dariusz Grzegorz Walencik (ur. 1974 w Tychach) – kapłan archidiecezji katowickiej, prawnik, kanonista i historyk, doktor habilitowany nauk prawnych, profesor na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Opolskiego
Rejonowe dni skupienia duchowieństwa diecezji świdnickiej, które odbyły się 28 sierpnia w Kłodzku i Świdnicy, stały się nie tylko czasem modlitwy i formacji, ale także przestrzenią do rozmowy o sprawach fundamentalnych dla Kościoła w Polsce. Jednym z tematów, który poruszył emocje i skłonił do refleksji, był Fundusz Kościelny – instytucja mająca już ponad 70 lat, a wciąż budząca kontrowersje.
Zaproszony na spotkanie ks. prof. Dariusz Walencik, prawnik, kanonista i historyk, konsultor Rady Prawnej Konferencji Episkopatu Polski nie owijał w bawełnę. – Rodowód tego funduszu jest stalinowski, to ostatnia stalinowska ustawa, która w Polsce obowiązuje – podkreślił, przypominając, że powstał on jako „rekompensata” za przejęcie przez państwo ogromnych majątków kościelnych. Rekompensata to jednak słowo na wyrost. – Kościół utracił co najmniej 148 tys. hektarów ziemi i tysiące budynków, często z naruszeniem nawet obowiązującego wtedy prawa. Nigdy się z tego nie rozliczono – powiedział profesor.
Austriacki ksiądz skomponował „Mszę Carlo Acutisa”. Msza św. z pieśniami w języku niemieckim poświęconymi bł. Carlo Acutisowi (1991-2006), który wkrótce zostanie kanonizowany, była sprawowana po raz pierwszy w Asyżu 27 sierpnia w kościele Santa Maria Maggiore, gdzie spoczywają doczesne szczątki młodego Włocha.
Muzykę napisał austriacki ksiądz i autor tekstów piosenek Heinz Purrer, który wraz ze swoją grupą pielgrzymów weźmie również udział w kanonizacji Acutisa 7 września, której dokona papież Leon XIV.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.