Reklama

Niedziela Łódzka

Łódź

Odszedł nauczyciel katechetów

Bóg nas wezwał, byśmy podziękowali za piękne życie zmarłego ks. inf. Józefa Fijałkowskiego – powiedział ks. Jarosław Pater.

Niedziela łódzka 6/2024, str. II

[ TEMATY ]

pożegnanie

Archiwum parafii

Pożegnali go parafianie i bracia w kapłaństwie

Pożegnali go parafianie i bracia w kapłaństwie

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Stoimy w miejscu, gdzie można odnaleźć odciski butów zmarłego, ponieważ przez lata przy tym ołtarzu ks. Fijałkowski stał i odprawiał Mszę św. – mówił w homilii pogrzebowej ks. Jarosław Pater.

– Zmarły z wiarą przeżywał swoje życie, szczególnie kiedy sięgniemy do historii jego życia i zobaczymy, że narodzenie i dorastanie przypada na okres wojny i niewoli ideologii komunistycznej. Przez 40 lat zajmował się katechezą, a następnie katechizacją w naszej archidiecezji, ponieważ zależało mu, by nauczanie Jezusa było głoszone i przekazywane dzieciom i młodzieży. Wykładając katechetykę w naszym seminarium oraz w instytucie teologicznym, zaszczepiał w studentach teologii umiłowanie do nauczania – powiedział kaznodzieja.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

– Kiedy jako pomoc duszpasterska pracowałem w tutejszej parafii, pamiętam, jak proboszcz ks. Józef Fijałkowski z wielką troską zabiegał, by wierni korzystali z sakramentu spowiedzi i by w pełni uczestniczyli we Mszy św. – powiedział bp Ireneusz Pękalski.

Ksiądz inf. Józef Fiałkowski zmarł w 86. roku swojego życia i 63. roku kapłaństwa. Przez długie lata był proboszczem parafii Przemienienia Pańskiego w Łodzi oraz przewodniczącym Wydziału Katechetycznego Łódzkiej Kurii. Ciało zmarłego spoczęło w krypcie kanoników na Cmentarzu Starym przy ul. Ogrodowej.

2024-02-06 10:37

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Pożegnanie klikona

Niedziela lubelska 9/2019, str. IV

[ TEMATY ]

pożegnanie

Katarzyna Artymiak

Podczas uroczystości pogrzebowych

Podczas uroczystości pogrzebowych
Lublin pożegnał Władysława Stefana Grzyba, człowieka legendę, miejskiego krzykacza i oddanego społecznika. 14 lutego Mszy św. pogrzebowej w archikatedrze przewodniczył abp Stanisław Budzik. – Śmierć p. Władysława wszystkich nas zaskoczyła i zasmuciła. Przyzwyczailiśmy się do jego obecności. Chyba nikt z nas nie pamięta takiego czasu, w którym by go nie było; zwłaszcza zapamiętaliśmy go przez charakterystyczny strój i mocny głos. Swoim wielkim sercem ukochał miasto i pięknie wpisał się w jego tradycje – mówił Ksiądz Arcybiskup.
CZYTAJ DALEJ

Rozważanie: Ostatnie słowa Juliana Tuwima. Ta historia porusza do dziś

2026-01-09 11:13

[ TEMATY ]

ks. Marek Studenski

Materiał prasowy

Czy można zgasić światłość wiekuistą… dla oszczędności? W tym odcinku wracam do ostatnich słów Juliana Tuwima – zapisanych na serwetce godzinę przed śmiercią. Zderzam je z naszym światem: piosenkami bez sensu, szopkami bez twarzy, kulturą bez Boga.

Opowiadam historię wypreparowanej kolędy, sztucznej inteligencji, która nie rozumie Wcielenia, i przyjaźni dwóch poetów, w której więcej było poszukiwania niż deklaracji wiary.
CZYTAJ DALEJ

Bliskość z Nim porządkuje pobożność i uczy wolności serca

2026-01-09 19:19

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Agata Kowalska

Opowiadanie stoi w samym środku dramatu posłuszeństwa. Samuel przychodzi do Saula z twardym słowem Pana. W tle pozostaje wojna z Amalekitami i nakaz objęcia ich „klątwą” (ḥerem), czyli oddaniem wszystkiego Bogu bez prawa do łupu. Saul zachował to, co wyglądało na rozsądny zysk i pobożny zamiar. W perykopie słychać inne kryterium. Samuel zaczyna od znaku słyszalnego: odgłosu owiec i bydła. Zewnętrzny hałas ujawnia wybór serca. Potem pada zdanie-klucz całego wydarzenia: Pan ma upodobanie w posłuszeństwie. Hebrajskie (šāma‘) znaczy „słuchać” i niesie sens „być posłusznym”. Saul słyszy rozkaz, a układa własne usprawiedliwienia. Chce złożyć ofiarę z najlepszego łupu. Samuel widzi w tym odwrócenie porządku. Ofiara wyrasta z przymierza, a przymierze żyje ze słuchania. Prorok nazywa bunt grzechem wróżbiarstwa, a upór winą bałwochwalstwa. To porównania z obszaru praktyk, które obiecują kontrolę i bezpieczeństwo. Serce upierające się przy swoim planie przenosi tę samą postawę na relację z Bogiem. Na końcu brzmi wyrok: odrzucenie słowa Pana prowadzi do odrzucenia króla. W Izraelu władza królewska pozostaje służbą poddającą się Słowu. Tekst dotyka też religijnej pokusy. Człowiek potrafi mnożyć gesty pobożności, a równocześnie omijać posłuszeństwo. Słowo Boga przenika takie zasłony i wzywa do prostoty serca. W starożytnym kulcie tłuszcz ofiary uchodził za część najcenniejszą. Samuel przypomina, że nawet to, co najlepsze, nie zastąpi słuchania. Posłuszeństwo otwiera drogę błogosławieństwu i chroni przed duchowym rozproszeniem. Samuel nie prowadzi sporu o strategię wojny. On odsłania relację króla z Bogiem, która stoi u źródeł decyzji.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję