Reklama

Zawsze mówić Jezusowi "JESTEM"

Niedziela kielecka 25/2003

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Ostatniego dnia maja, z bazyliki katedralnej wychodzili nowo wyświęceni prezbiterzy Kościoła kieleckiego. W pierwszych dniach czerwca ta sama świątynia gościła 12 księży, którzy obchodzili swój jubileusz - 30 lat posługi kapłańskiej. Spotkali się 3 czerwca, by pod przewodnictwem ks. bp. K. Ryczana, przez sprawowaną Eucharystię wypowiedzieć Bogu dziękczynienie.
Do grona Jubilatów należą: ks. kan. M. Czajka - prob. parafii Ostrowce, ks. prał. St. Kowalski - prob. parafii katedralnej w Kielcach, ks. L. Michalski - prob. parafii Świniary, ks. L. Molenda - prob. parafii Sobków, ks. kan. E. Nowak - prob. parafii Książ Wielki, ks. prał. Z. Pawlik - prob. parafii Wiślica, ks. J. Pragnący - prob. parafii Brzeziny, ks. kan. J. Tusień - prob. parafii Bieliny, ks. I. Zych - prob. parafii Czaple Wielkie, ks. kan. J. Rudecki - prob. parafii Książ Mały, ks. kan. T. Rusiecki - ojciec duchowny Wyższego Seminarium Duchownego w Kielcach, ks. J. Tokarski - prob. parafii Traunstein (Niemcy).
W homilii Ksiądz Biskup mówił o stałej gotowości do wypełniania kapłańskiego powołania. Jezusowe "jestem" zostało wypowiedziane od Nazaretu, aż po Krzyż. Zachęcił Jubilatów, by zawsze mówili Jezusowi "jestem".
"Jestem - o tym trzeba mówić codziennie. (...) Jestem - wyraża się w modlitwie, w pracy, w konfesjonale, w miłości do parafian i do dzieci. (...) Jesteście w pełni kapłańskich sił i doświadczeń. Darujcie Panu od nowa swoje powołanie i powiedzcie: "Panie, oto jestem!"".
Po Mszy św. Jubilaci przeszli do kaplicy Matki Łaskawej Kieleckiej, gdzie dokonali aktu zawierzenia Chrystusowi i Jego Matce w słowach:
"Matko Jedynego i Najwyższego Kapłana, Jezusa Chrystusa. Matko kapłanów. Matko Boża, Łaskawa Kielecka.
Dziś wraz z Tobą, Maryjo, śpiewamy Bogu w Trójcy Świętej Jedynemu radosne Magnificat za lata służby kapłańskiej i pragniemy powierzyć się Tobie na następne lata naszego posługiwania w kapłaństwie".
Czcigodnym Jubilatom życzymy "Szczęść Boże!"

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2003-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Jak bardzo jesteśmy wdzięczni za tak wielkie dary?

[ TEMATY ]

homilia

rozważania

Agata Kowalska

Rozważania do Ewangelii Łk 10, 17-24 <- KLIKNIJ

Sobota, 3 października. Dzień Powszedni albo wspomnienie Najświętszej Maryi Panny w sobotę.
CZYTAJ DALEJ

Poznanie Boga jest wymianą życia między Ojcem a Synem

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

pexels.com

Finał Księgi Hioba jest krótki jak wyrok po długim procesie. Hiob, który przez dziesiątki rozdziałów domagał się rozprawy, po teofanii z wichru mówi: „wiem, że Ty wszystko możesz, co zamyślasz, potrafisz uczynić”. Dodaje zdanie, które jest kapitulacją innego rodzaju niż ta, do której namawiali go przyjaciele: „mówiłem, nie rozumiejąc, o rzeczach zbyt cudownych dla mnie”. Hiob przyznaje się jedynie do granic poznania. To wielka różnica. Bóg zresztą za chwilę oświadczy przyjaciołom, że to oni „nie mówili o Mnie prawdy, jak sługa mój, Hiob”. „Dotąd Cię znałem ze słyszenia, teraz ujrzało Cię moje oko”. Cała księga zmierza do tego jednego wersetu, od teologii referowanej do spotkania. Hiob otrzymał zamiast odpowiedzi obecność i ona wystarczyła. „Odwołuję i żałuję w prochu i popiele”. Proch i popiół są tu miejscem człowieka, który zobaczył miarę rzeczy. Grzegorz Wielki, którego Moralia in Iob są największym starożytnym komentarzem do tej księgi, widział w tym pokłonie początek prawdziwej mądrości. Więcej wie ten, kto wie, przed Kim stoi, niż ten, kto ma odpowiedzi. Epilog przywraca Hiobowi dobra w dwójnasób. Czternaście tysięcy owiec, sześć tysięcy wielbłądów, siedmiu synów i trzy córki, którym, rzecz w Biblii wyjątkowa, nadano imiona i dano dziedzictwo „pomiędzy ich braćmi”. Ta podwójna restytucja bywa czytana płasko, jakby Bóg wyrównywał rachunek. Tekst mówi ostrożniej. Pan „przywrócił Hioba do dawnego stanu” (dosłownie odwrócił jego los), gdy ten „modlił się za swoich przyjaciół”. Odnowa przychodzi przez wstawiennictwo za tych, którzy zawinili wobec niego. Hiob umiera „stary i pełen dni”, jak brzmi formuła patriarchów. Jego historia pozostaje otwarta ku większej odpowiedzi. Da ją dopiero Ten, który sam przejdzie przez niesprawiedliwy proces i grób aż do restytucji poranka wielkanocnego.
CZYTAJ DALEJ

Poświęcenie obrazu Siostry Faustyny

2026-10-03 21:43

Małgorzata Pabis

- Z wdzięcznością powierzamy wstawiennictwu św. Faustyny naszą wspólnotę i wszystkich, którzy wspierają powstające sanktuarium – powiedział ks. ks. Marcin Grzesiak.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję