Wszechmogący Boże, Ty jesteś dawcą wszelkiego dobra. Dziękujemy Ci za nasz kościół – tymi słowami wspólnota parafialna zgromadzona w kościele w Lutowiskach oddała cześć Panu Bogu za dar konsekracji kościoła.
Podniosłego charakteru uroczystościom 6 sierpnia nadała obecność abp. Adama Szala, który przewodniczył Mszy św. oraz wygłosił słowo Boże. Dla samych parafian był to również czas odkrywania na nowo przykurzonych znakiem czasu kart historii.
Dzięki zgromadzonym materiałom dowiadujemy się, że do 1896 r. nie było w Lutowiskach kościoła rzymskokatolickiego. Miejscowi rzymscy katolicy korzystali wspólnie z grekokatolikami z cerkwi. W 1896 r., kiedy cerkiew spłonęła, z inicjatywy tutejszej inteligencji oraz mieszkańców wybudowano z desek kaplicę. W ołtarzu umieszczono obraz Najświętszego Serca Jezusowego ofiarowany przez klasztor z Łomnej. Do 1905 r. posługę kapłańską pełnił ks. Konstanty Nestor Piątkiewicz. Z chwilą wybudowania kaplicy rzymskokatolickiej i objęcia jej przez ks. Piątkiewicza, wydzielono Lutowiska, jako kapelanię parafii Polana. W listopadzie 1905 r. przybył do Lutowisk ks. Michał Huciński, który od tamtego momentu z pełnym zaangażowaniem dążył do wybudowania murowanego kościoła. Wielka aktywność kapłana na tym polu przyspieszyła prace nad wznoszeniem świątyni. Duchowny zakupił od miejscowej rodziny żydowskiej – Randów – grunt pod budowę kościoła, plebanii i cmentarza. Ciekawostką jest, że noc wcześniej w wyznaczonym pod zakup miejscu, zakopał medaliki z wizerunkiem Najświętszej Marii Panny i św. Benedykta, a kolejnego dnia zakupił ziemię. Dzięki hojności parafian i ofiarodawców z najodleglejszych zakątków Polski, a nawet Europy w 1911 r. rozpoczęto budowę kościoła, który został zaprojektowany przez Stanisława Majerskiego z Przemyśla i Ludwika Baldwina-Ramułta, właściciela Dwernika.
W 1913 r. parafia Lutowiska została erygowana i nastąpiły przenosiny z małej kaplicy do wielkiej świątyni. Podczas I wojny światowej ucierpiał nowy kościół. Trudy wojny nie oszczędziły również kapłana. Po powrocie do parafii ks. Michał Huciński na nowo odbudowuje zniszczony kościół. Po latach wyrzeczeń i ciężkiej pracy ks. Michała spełnia się jego marzenie. W 1923 r. bp Karol Fischer dokonał konsekracji kościoła. Ołtarz do świątyni, ufundowany przez bp. Anatola Nowaka, został wykonany początkiem lat 30. w Szkole Rzeźbiarskiej Salezjanów w Oświęcimiu. W styczniu 1936 r. przy kościele pochowano pierwszego proboszcza parafii ks. Hucińskiego. W latach 1944-51, kiedy to Lutowiska znajdowały się w ZSRR, kościół został zdewastowany, a jego wyposażenie rozkradziono, pełnił w tamtym czasie funkcję stajni. Po regulacji granic w 1951 r. Lutowiska wraz z częścią Bieszczadów wróciły do Polski. Na dobre wierni odzyskali świątynię w 1960 r. Dnia 27 października 1963 r. bp Stanisław Jakiel dokonał ponownego poświęcenia kościoła. Źródła historyczne, zdjęcia, materiały i ludzkie wspomnienia uświadamiają nam, że Kościół, to przede wszystkim ludzie, którzy z miłości do Pana Boga potrafią dokonywać wielkich rzeczy, mimo trudności, jakie niesie ze sobą czas.
W parafii Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Józefowie przez sześć dni trwały uroczyste obchody 300-lecia istnienia parafii.
Rys historyczny parafii przygotowała nauczycielka w szkole podstawowej w Stanisławowie i historyk, Katarzyna Traczyk-Surmacz. – Parafia Józefów wzmiankowana jest na rok 1717. Powtórna erekcja parafii miała miejsce 22 stycznia 1723 r. na miejscu dawnej parafii unickiej w Nepryszu. Jeszcze w XIX wieku istniał przy niej dom opieki dla starców (dawny szpital parafialny). W czasie erekcji parafii założono bractwo różańcowe. Budowę drewnianej świątyni na obszernym podmurowaniu rozpoczęto już w 1791 r., a dwa lata później trwały prace snycerskie przy ołtarzu głównym i dwóch bocznych. W 1728 r. bp chełmski Jan Feliks Szaniawski dokonał konsekracji świątyni, dodając obok wezwania św. Józefa także drugi tytuł – Niepokalanego Poczęcia NMP. Fundatorem kościoła był ordynat Tomasz Józef Zamoyski. Pierwszym proboszczem parafii był ks. Wojciech Józef Zieliński, kolejnymi byli ks. Sebastian Krzywkowski i ks. Błażej Kałużyński. W akcie erekcyjnym proboszczowie józefowscy otrzymali od ordynata ośmiu poddanych uprawiających pole i 6 zagrodników. Podstawą materialną utrzymania parafii były dziesięciny płacone przez parafian, dochód z gruntów plebańskich oraz wsparcie finansowe ordynata. W XIX wieku parafia miała wielu proboszczów, którzy oprócz pracy duszpasterskiej wspomagali biednych, dbali o edukację parafian. W I poł. XIX wieku proboszcz, ks. Maciej Borkowski, przy pomocy ordynata wyremontował kościół i wybudował nową plebanię. W latach 50. powstała nowa dzwonnica, która przetrwała do naszych czasów. Na początku lat 60. XIX wieku wymurowano wokół cmentarza kościelnego ogrodzenie z kapliczkami i bramką. W 1883 r. proboszcz – ks. kan. Seweryn Trembiński zainicjował budowę nowej świątyni. Kamień węgielny pod jej budowę został wmurowany i poświęcony w październiku 1884 r., a budowę zakończono dwa lata później. Przez cały okres międzywojenny proboszczem był ks. Seweryn Grątkowski, a jego następcą został w 1943 r. ks. Michał Całka, który przez lata okupacji ratował życie i dawał schronienie wielu mieszkańcom na plebanii. W 1951 r. do parafii przybył pasterz diecezji bp Piotr Kałwa, który w czasie pobytu dokonał konsekracji kościoła parafialnego, a w ołtarzu wmurowano kamienną płytę z relikwiami św. Andrzeja Boboli. W 1987 r. bp lubelski Bolesław Pylak powołał nowy dekanat Józefów, a dziekanem został ks. kan. Stanisław Gliniak – przybliżyła wydarzenia z historii.
Nasza pielgrzymia droga prowadzi nas teraz do Poznania, a konkretnie na Wzgórze Przemysła, do miejsca, gdzie historia państwa polskiego splata się z najgłębszą maryjną pobożnością. Wchodzimy do sanktuarium Ojców Franciszkanów, aby stanąć przed niewielkim, ale potężnym swoją duchową mocą wizerunkiem, który poznaniacy od stuleci nazywają „w Cudy Wielmożną”. To tutaj, w sercu wielkopolskiej stolicy, Maryja objawia się jako ta, dla której nie ma rzeczy niemożliwych.
Kiedy klękamy przed ołtarzem, nasze oczy spotykają wizerunek niewielkich rozmiarów (zaledwie 12 na 18 cm), malowany na desce, ukazujący Maryję w tajemnicy Niepokalanego Poczęcia. Choć skromny w formie, obraz ten jest skarbnicą Bożej hojności. Nazwa „w Cudy Wielmożna” nie jest tylko pobożnym zawołaniem – to świadectwo wieków, w których Pani Poznania ratowała miasto przed zarazami, pożarami i wojnami. Już w 1668 roku wizerunek ten uznano za cudowny, a rzesze wiernych, od królów po prosty lud, zostawiały tu swoje wota jako znaki wdzięczności za wysłuchane prośby.
U Tronu Królowej Polski
U Tronu Królowej Polski
U Tronu Królowej Polski
2026-05-17 23:28
Lucyna Wątroba
Lucyna Wątroba
Pielgrzymi z Osobnicy na Jasnej Górze
Udział w sumie odpustowej, z udziałem ośmiu biskupów, wśród nich naszego, bp. Jana Wątroby, licznych kapłanów i tysięcy wiernych, pod przewodnictwem abpa Tadeusza Wojdy, był nieopisanym przeżyciem. Podczas Sumy Pontyfikalnej, ponowiono Milenijny Akt Oddania Polski w Macierzyńską Niewolę Miłości, Królowej Polski.
W tegoroczne uroczystości wpisały się ważne rocznice: 370 r. Ślubów Lwowskich króla Jana Kazimierza, 70 rocznica Jasnogórskich Ślubów Narodu, napisanych przez kard. Stefana Wyszyńskiego, uwięzionego w Komańczy, oraz 60 rocznica Aktu Oddania Narodu w opiekę Królowej Polski, w roku millenijnym 1966.n Z wielkim zaangażowaniem i wzruszeniem wysłuchaliśmy kazania Przewodniczącego Episkopatu, który podkreślił, że każda pielgrzymka do cudownego wizerunku Maryi Jasnogórskiej jest wyznaniem wiary.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
