Stefan Niedźwiedzki (Niedźwiecki) urodził się 18 sierpnia 1886 r. w Złoczowie, w rodzinie Józefa i Wincentyny z d. Gumowska. Uczęszczał do szkoły w Sieradzu, a następnie w Sosnowcu. Odbywał praktykę górniczą w kopalni „Renard” w Sosnowcu. Rozpoczął naukę w Szkole Górniczej w Dąbrowie Górniczej, jednak przerwał ją i w 1904 r. wstąpił do Włocławskiego Seminarium Duchownego. Święcenia kapłańskie przyjął 12 czerwca 1910 r. z rąk bp. Stanisława Zdzitowieckiego. Po święceniach pracował jako wikariusz w Dobrcu (1910-13), Rzgowie (1913-16), Kłobucku (1916-18) oraz w Częstochowie: w parafii św. Zygmunta (1918) i parafii Świętej Rodziny (1918-21).

W latach 1916-21 ks. Niedźwiedzki był duszpasterzem Związku Robotników Chrześcijańskich, stowarzyszeń i związków zawodowych. Prowadził spółdzielnię i zorganizował teatralne kółko amatorskie. Jego zaangażowanie społeczne objawiło się podczas I wojny światowej. Wówczas działał bardzo aktywnie w instytucjach dobroczynnych. W tym samym okresie był kapelanem szpitala wojskowego i więzienia.

Proboszcz na robotniczym Rakowie

W 1921 r. został proboszczem w Lutomiersku. Następnie 30 kwietnia 1925 r. został proboszczem parafii św. Józefa na Rakowie, w Częstochowie. Funkcję tę pełnił do 1933 r. Był bardzo ważną postacią dla Rakowa. Świadczą o tym publikacje w Niedzieli i Gońcu Częstochowskim z lipca 1933 r., w których podsumowana została jego praca duszpasterska w parafii św. Józefa. Autorzy publikacji podkreślili zgodnie, że kapłan ten od samego początku swojego pobytu w parafii zaangażował się w budowę kościoła. Odpowiadając na apel bp. Teodora Kubiny, założył w parafii Akcję Katolicką, Stowarzyszenie Mężczyzn Katolickich, Stowarzyszenie Kobiet Katolickich, Stowarzyszenie Młodzieży Polskiej Męskiej i Żeńskiej, Krucjatę Eucharystyczną i Sodalicję Mariańską. Jako proboszcz troszczył się o los rodzin robotniczych. W celu niesienia im pomocy założył Stowarzyszenie Pań Miłosierdzia św. Wincentego a Paulo, organizował Tygodnie miłosierdzia. Jak możemy przeczytać w Gońcu Częstochowskim z 13 lipca 1933 r., ks. Niedźwiedzki był również kapelanem Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”. Z jego inicjatywy utworzono pocztę, powiększono przystanek kolejowy, ponadto założył ochronkę św. Kazimierza i przytułek dla starców. W okolicznych wioskach natomiast pośredniczył u władz drogowych w sprawie przeprowadzenia i uregulowania dróg.

„Doskonale rozumiejąc wielką pomoc, jaką stanowią pisma religijne, a zwłaszcza tygodnik diecezjalny w pracy duszpasterskiej, usilnie czynił starania, aby Niedziela była czytana we wszystkich domach katolickich całej parafji” – czytamy w Niedzieli z 16 lipca 1933 r. Był bardzo ceniony przez parafian. Z tego samego artykułu dowiadujemy się również, że „w dowód wdzięczności Komitet Budowy Kościoła uroczyście postanowił oddać dwa miejsca w podziemiach kościoła na wieczny spoczynek zwłok pierwszego budowniczego tegoż i jego matki Wincentyny i ufundować dzwon imieniem «Stefan»”.

Ostatnie lata

W latach 1933-45 był proboszczem parafii Najświętszej Maryi Panny Anielskiej w Dąbrowie Górniczej. Po wojnie pracował w diecezji wrocławskiej, gdzie w latach 1945-47 był duszpasterzem w parafii Jedlina-Zdrój. Jednak we wrześniu 1947 r. powrócił do Częstochowy. Pracował jako notariusz w Kurii Diecezjalnej oraz jako kapelan sióstr zmartwychwstanek. 22 grudnia 1956 r. został mianowany kanonikiem honorowym Kapituły Katedralnej w Częstochowie. Zmarł 21 grudnia 1959 r. w Częstochowie; został pochowany na cmentarzu św. Rocha.