Dziesięciu kleryków IV roku Metropolitalnego Wyższego Seminarium Duchownego przyjęło w katedrze posługę akolitatu. To klerycy z diecezji: wrocławskiej, świdnickiej i legnickiej.
Akolita ma wspomagać diakona i usługiwać kapłanowi, zwłaszcza podczas sprawowania Mszy św. Ponadto należy do niego, jako do nadzwyczajnego szafarza, udzielanie Komunii św.
– Powołanie akolity streszcza się w prostych czynnościach: nieść Ciało Chrystusa i Słowo Boże drugiemu człowiekowi. Akolita ma być świadkiem Słowa Bożego i świadkiem Eucharystii – mówił w homilii bp Jacek Kiciński, który przewodniczył uroczystości. – Kościół to biblijna studnia, a Eucharystia to woda życia, która daje życie wieczne. Akolita jest zatem biblijnym czerpakiem Bożej Miłości. A czerpak nie tylko nabiera wodę, ale daje ją też innym. Czerpak ma bezpośredni kontakt z wodą, jest w niej niejako zanurzony. Akolita ma być zanurzony w Słowie Bożym i w ofierze Jezusa Chrystusa po to, aby być darem dla innych. I takich kapłanów, takich powołań dziś Kościół potrzebuje – tłumaczył hierarcha.
Biskup Kiciński podkreślił, że takie właśnie było życie Jana Pawła II, świętego, którego przesłanie i posługę tak bardzo próbuje się dzisiaj podważyć. – Święty Jan Paweł II był człowiekiem Eucharystii, Słowa Bożego, a jego życie złożone w ofierze Bogu stało się darem dla nas wszystkich. Ta świętość jest i zawsze będzie niepodważalna – mówił hierarcha i dodał: – Niedawno wyszliśmy z „niewoli egipskiej” systemu komunistycznego. Tym, który nas wyprowadzał z niewoli był Jan Paweł II. To właśnie on prowadził nas ku wolności w mocy Ducha Świętego.
Posługi są kolejnymi etapami przygotowania do święceń kapłańskich
Alumni Wyższego Seminarium Duchownego w Łodzi, Ogólnopolskiego Seminarium dla Starszych Kandydatów do Święceń oraz brat ze zgromadzenia Sług Pocieszycieli Ducha Świętego przyjęli posługę lektoratu i akolitatu.
Tegoroczna uroczystość, związana z przyjęciem posług, odbyła się w IV Niedzielę Wielkiego Postu w Kolegiacie Łaskiej Niepokalanego Poczęcia NMP i św. Michała Archanioła w Łasku. Liturgii przewodniczył abp Grzegorz Ryś. – Wszyscy potrzebujemy dzisiaj korekty wzroku. Każdy z nas – na tej wielkopostnej drodze do Wigilii Paschalnej, do odnowienia przyrzeczeń chrzcielnych – potrzebuje korekty wzroku, a w szczególny sposób wy potrzebujecie tej korekty, bo dziś robicie kolejny krok ku kapłaństwu. Wam potrzebny jest ten wzrok, który się nazywa wiara – mówił hierarcha. Po homilii, w obecności arcybiskupa łódzkiego, przełożonych seminariów, rodzin, przyjaciół oraz obecnych parafian, klerycy III roku Wyższego Seminarium Duchownego w Łodzi przyjęli posługę lektora, natomiast alumni IV roku, brat ze zgromadzenia Sług Pocieszycieli Ducha Świętego oraz alumni z Seminarium 35+ przyjęli posługę akolity. Wyższe Seminarium Duchowne w Łodzi zostało powołane do istnienia 9 sierpnia 1922 r. dekretem pierwszego ordynariusza ówczesnej diecezji łódzkiej – bp. Wincentego Tymienieckiego. Pierwszym rektorem, tej jednej z najstarszych uczelni w Łodzi, został ks. Jan Krajewski.
W rocznicę męczeńskiej śmierci św. Teresy Benedykty od Krzyża (Edyty Stein) w kościele św. Michała Archanioła we Wrocławiu-Ołbinie sprawowano Eucharystię ku jej czci.
Ks. Jan Gondro, przypominając niezwykłą drogę życiową świętej – od ateizmu i kariery naukowej, przez poszukiwanie prawdy, aż po chrzest, Karmel i męczeństwo w Auschwitz-Birkenau – podkreślił, że jej życie pozostaje ważnym świadectwem dla współczesnego człowieka.
Maryja zrozumiała wielkość Boga i dzieli się swoją wiedzą z nami. Niczego nie chce zatrzymać dla siebie. Chętnie, z radością, ze śpiewem na ustach, rozgłasza prawdę o Bogu.
„W tym czasie Maryja wybrała się i poszła z pośpiechem w góry do pewnego miasta w [pokoleniu] Judy. Weszła do domu Zachariasza i pozdrowiła Elżbietę. Gdy Elżbieta usłyszała pozdrowienie Maryi, poruszyło się dzieciątko w jej łonie, a Duch Święty napełnił Elżbietę. Wydała ona okrzyk i powiedziała: «Błogosławiona jesteś między niewiastami i błogosławiony jest owoc Twojego łona. A skądże mi to, że Matka mojego Pana przychodzi do mnie? Oto, skoro głos Twego pozdrowienia zabrzmiał w moich uszach, poruszyło się z radości dzieciątko w moim łonie. Błogosławiona jesteś, któraś uwierzyła, że spełnią się słowa powiedziane Ci od Pana». Wtedy Maryja rzekła: «Wielbi dusza moja Pana i raduje się duch mój w Bogu, moim Zbawcy.Bo wejrzał na uniżenie Służebnicy swojej. Oto bowiem błogosławić mnie będą odtąd wszystkie pokolenia, gdyż wielkie rzeczy uczynił mi Wszechmocny. Święte jest Jego imię – a swoje miłosierdzie na pokolenia i pokolenia [zachowuje] dla tych, co się Go boją. On przejawia moc ramienia swego, rozprasza [ludzi] pyszniących się zamysłami serc swoich. Strąca władców z tronu, a wywyższa pokornych. Głodnych nasyca dobrami, a bogatych z niczym odprawia. Ujął się za sługą swoim, Izraelem, pomny na miłosierdzie swoje – jak przyobiecał naszym ojcom – na rzecz Abrahama i jego potomstwa na wieki». Maryja pozostała u niej około trzech miesięcy; potem wróciła do domu”.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
