Zwyczaj ma 11 lat i jego autorem jest kustosz mikstackiego sanktuarium, który onegdaj zaproponował spotkania dla dzieci pod nazwą „Szkoła Świętego Rocha”. Obok modlitwy i poznania miejscowej historii był też czas na zabawę. Grano np. w bule – to gra popularna w południowej Francji, skąd pochodził św. Roch.
Sam odpust ma tradycyjny przebieg, a poprzedzają go codzienne nauki rekolekcyjne. Dopiero po porannej odpustowej Mszy św. w intencji gospodarzy ma miejsce obrzęd święcenia zwierząt. I o ile początkowo na błogosławieństwo przyprowadzano wyłącznie zwierzęta, które pomagały ludziom w pracy bądź stanowiły dla nich źródło utrzymania, to teraz jest to prawdziwa arka Noego. Przed kościołem można zobaczyć: koty, psy, kanarki, papugi, króliki, chomiki, żółwie, kucyki, krowy i cielątka, konie, a nawet alpaki. Ten niezwyczajny odpust przyjeżdzają podziwiać już nie tylko ludzie z okolicy, ale także z zagranicy. Nic więc dziwnego, że w 2015 r. mikstackie uroczystości odpustowe ku czci patrona z błogosławieństwem zwierząt zostały wpisane na Krajową Listę Niematerialnego Dziedzictwa Kulturowego.
Tekst pochodzi z greckich partii Księgi Estery. W tekście hebrajskim księga nie wymienia ani razu imienia Boga, a modlitwy Estery i Mardocheusza pojawiają się w tradycji greckiej. Dlatego w Biblii Tysiąclecia wersy oznaczono literami przy numerach, jak 17k. Sceneria to Suza i dwór perski. W tle stoi prawo dworskie, które czyni wejście do króla bez wezwania wydarzeniem granicznym. Estera stoi na progu takiego wejścia, a modlitwa odsłania jej bezbronność. Zdanie o niebezpieczeństwie „w mojej ręce” podkreśla ciężar decyzji i odpowiedzialności. Pada wyznanie: „Ty jesteś jedyny”. Brzmi ono w pałacu świata, który zna wielu bogów i wielu panów. Królowa nazywa Boga „Królem” i „Władcą nad władcami”. Tytuły ustawiają właściwą hierarchię. Estera mówi o sobie: „samotna” i „opuszczona”. Władza i bliskość pałacu nie dają oparcia. Pamięć o Bożym wyborze Izraela i o wierności obietnicom staje się dla niej językiem nadziei. W samym środku pada prośba: „daj się rozpoznać w chwili naszego udręczenia”. To modlitwa o obecność, która daje odwagę do wejścia w ciemność. Prośba dotyczy odwagi oraz mowy. Brzmi jak modlitwa kogoś posłanego. Z Biblii znane są podobne obrazy. Mojżesz słyszy obietnicę obecności w ustach, a Jeremiasz doświadcza dotknięcia ust. Estera prosi o słowa, które rozbroją gniew monarchy. Obraz „lwa” nazywa zagrożenie po imieniu. Modlitwa nie ucieka od odpowiedzialności; przygotowuje do czynu. Św. Ambroży w „De officiis” stawia Esterę obok biblijnych wzorów odwagi. Pokazuje królową, która naraża życie, aby ocalić swój lud. W jego ujęciu ryzyko ma kształt cnoty i troski o innych.
Wrocławskie obchody Narodowego Dnia Pamięci Żołnierzy Niezłomnych odbędą się w kilku miejscach miasta z udziałem władz samorządowych, kombatantów, oraz przedstawicieli instytucji upamiętniających żołnierzy podziemia.
28 lutegoGodz. 15.00 – Cmentarz Osobowicki, kwatery Żołnierzy Wyklętych (pola 81A i 120), składanie zniczy i upamiętnienie grobów szarfami biało-czerwonymi.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
