W jeden z piątków Wielkiego Postu, od początku lat 90. ubiegłego wieku, każdego roku odbywa się plenerowe nabożeństwo pasyjne. Organizują je Ruch Światło-Życie Archidiecezji Lubelskiej i Krucjata Wyzwolenia Człowieka. Wierni z krzyżem przemierzają ulice, modląc się w intencji osób uzależnionych i ich rodzin oraz ruchów trzeźwościowych i abstynentów.
– Wobec mieszkańców dajemy świadectwo wiary. Modlimy się, bo zależy nam na trzeźwości narodu polskiego – powiedziała Małgorzata Klejszmit z Diakonii Wyzwolenia. Sama należy do krucjaty od ponad 30 lat i propaguje trzeźwy styl życia. – Dzięki krucjacie jestem prawdziwie wolnym człowiekiem. Ta wolność pochodzi od Jezusa Chrystusa, więc jest trwała, na wieki – dzieli się pani Małgorzata. Podkreśla, że KWC tworzą ludzie na całym świecie, którzy żyją w abstynencji i modlą się o trzeźwość bliźnich. W naszej diecezji każdego roku ok. 100 osób zapisuje swoje nazwiska do „księgi czynów wyzwolenia”.
Tegoroczna Droga Krzyżowa odbyła się 1 kwietnia. Mimo przenikliwego zimna i opadów śniegu uczestniczyło w niej wiele osób, m.in. z Ruchu Światło-Życie oraz z Metropolitalnego Seminarium Duchownego. Uczestnicy zgromadzili się przed archikatedrą. Rozważaniom kolejnych stacji towarzyszyły świadectwa wiary i wyzwolenia. Jacek, który od 29 lat nie pije alkoholu, dziękował Bogu za dar życia w trzeźwości. – Po raz kolejny dziękuję Bogu za uwolnienie mnie z nałogu. Wiem, że mogę być trzeźwy, bo stoi za mną modlitwa wielu osób. Dobrowolne wyrzeczenie i wstąpienie do KWC jest wielkim darem i niesamowitą bronią w walce z nałogiem – dzielił się mężczyzna. – Czuję łaskę modlitwy, która pomogła mi pokonać także inne nałogi. Niesamowita moc, która pozwoliła mi pokonać uzależniania, pochodzi z nieba; jest darem trzeźwości i modlitwy innych osób. Jeśli ktoś się waha, czy warto przystąpić do krucjaty, ja jestem żywym przykładem, że modlitwa i post czynią cuda – podkreślił.
Krucjata Wyzwolenia Człowieka to jedno z dzieł ks. Franciszka Blachnickiego. Jak wyjaśnia ks. Jerzy Krawczyk, archidiecezjalny moderator Ruchu Światło-Życie, impulsem do założenia KWC były słowa Jana Pawła II wypowiedziane do Polaków w październiku 1978 r., aby przeciwstawiali się wszystkiemu, co uwłacza ludzkiej godności i poniża obyczaje zdrowego społeczeństwa.
Dla kogo w sercu zamknięta miłość? Co pozostało? Po śmierci dziecka przestrzeń domu i życia, którą wypełniał płacz, perlisty śmiech i tupot drobnych stóp staje się w jednej chwili pustynią bez początku i końca. Czeluścią, której nie sposób ani na nowo oswoić, ani przebyć
Nie ma dla rodziców większego bólu niż utrata dziecka. I choć to frazes, wytarte zdanie, to jednak gdy umiera dziecko, nawet najmocniejsza wiara poddana jest wielkiej próbie. Pozostają rany, czasem pretensje do Pana Boga, które wloką się w sercu latami. I trzeba wreszcie stanąć z tym bólem twarzą w twarz... Czy da się to zrobić samemu? Może być bardzo trudno. Dla tych mam i ojców, którzy doświadczyli starty ukochanego dziecka, a wierzą Panu Bogu, wielką pomocą może być w Wielkim Poście odprawienie Drogi Krzyżowej z Maryją. Dlaczego? Bo Maryja też to przeżyła. W Jej ramiona też złożono Ciało dziecka, cudownego Dziecka. Tulonego, karmionego, głaskanego po policzkach. To świat zabił Jej Dziecko. Jeśli ktoś wierzy, Maryja może się stać najlepszą przyjaciółką w wysłuchiwaniu bólu i skarg, dlatego warto z Nią podjąć to duchowe leczenie.
Jonasz słyszy słowo Pana „po raz drugi”. Księga ukazuje Boga, który ponawia posłanie, gdy prorok wraca z drogi ucieczki. Niniwa jest „wielkim miastem”, znakiem potęgi Asyrii, państwa budzącego grozę w Izraelu. Przepowiadanie ma formę skrajnie krótką. W hebrajskim brzmi: ʿôd ʾarbaʿîm yôm wə-nînəwê nehpāket – pięć wyrazów. Czasownik nehpāket pochodzi od rdzenia hāpak, „przewrócić, odmienić”. Ten sam rdzeń opisuje „przewrócenie” Sodomy, a tutaj staje się zapowiedzią, która prowadzi do przemiany całego miasta. Liczba czterdzieści w Biblii wiąże się z czasem próby i oczyszczenia. Reakcja Niniwitów zaczyna się od wiary: „uwierzyli Bogu”. Potem pojawia się post, wór i popiół, od możnych do najuboższych. Uderza włączenie zwierząt w znak publicznej pokuty. Tekst podkreśla także konkretną zmianę postępowania: odejście od „gwałtu” (ḥāmās), czyli przemocy i wyzysku. Finał nie opisuje wzniosłych uczuć, lecz czyny: „Bóg widział ich postępowanie”. Sformułowanie o tym, że Bóg „pożałował” kary, należy do biblijnego języka mówiącego o Bogu w kategoriach ludzkich (antropopatia); akcent pada na Jego wolę ocalenia. Św. Hieronim zwraca uwagę na wariant Septuaginty, gdzie w Jon 3,4 pojawia się „trzy dni”, i broni lektury „czterdzieści”, łącząc ją z postem Mojżesza, Eliasza i Jezusa. Św. Augustyn tłumaczy, że groźba wobec Niniwy nie jest kłamstwem, skoro prowadzi do nawrócenia. Św. Jan Chryzostom widzi w Niniwie miasto ocalone dzięki upomnieniu, które budzi sumienie, a nie zaspokaja ciekawość o przyszłości. Liturgia Wielkiego Postu stawia tę scenę przy prośbie o znak i kieruje spojrzenie ku nawróceniu, które obejmuje decyzje i relacje.
W lutowym numerze miesięcznika „Piazza San Pietro” Leon XIV odpowiada na list mężczyzny, który określa się jako „ateista kochający Boga”. Prawdziwy problem nie polega na wierzeniu lub niewierzeniu w Boga, ale na poszukiwaniu Go — i właśnie w tym tkwi godność oraz piękno naszego życia - przypomina Ojciec Święty.
„Nie może być ateistą ten, kto kocha Boga, kto szuka Go szczerym sercem” - tak Papież Leon XIV odpowiada, cytując św. Augustyna, na list nadesłany do redakcji miesięcznika „Piazza San Pietro”, wydawanego w Watykanie. Autorem korespondencji jest mężczyzna o imieniu Rocco, pochodzący z regionu Reggio Calabria. Ojciec Święty dziękuje czytelnikowi za nadesłane słowa i odpowiada na jego wątpliwość: czy możliwe jest określanie siebie jako ateisty, a jednocześnie kochanie Boga?
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
