Reklama

Niedziela Sosnowiecka

Z Olkusza do Kalwarii

Po raz 19. z Olkusza, a po raz 7. z całej naszej diecezji pielgrzymi przybyli do Kalwarii Zebrzydowskiej, by wyruszyć na Dróżki Jezusa i Maryi.

Niedziela sosnowiecka 39/2021, str. I

[ TEMATY ]

Kalwaria Zebrzydowska

pielgrzymowanie

Mikołaj Wójtowicz

Pątnicy na Dróżkach Pana Jezusa

Pątnicy na Dróżkach Pana Jezusa

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Pielgrzymowanie rozpoczęła Msza św. sprawowana przy ołtarzu polowym, z udziałem bp. Grzegorza Kaszaka, duszpasterzy i wiernych. Pątników przywitał kustosz sanktuarium, o. Gracjan Kubica. Biskup Grzegorz w kazaniu nawiązał do św. Jana Pawła II, który tu wielokrotnie pielgrzymował. Przypomniał tragiczne wydarzenie z życia Karola Wojtyły – śmierć matki. Wtedy ojciec przyprowadził go do Kalwarii i stwierdził, że odtąd Maryja będzie jego matką.

– Karol Wojtyła nie przychodził do Kalwarii jako turysta. Sam mówił: „Przychodziłem po to, żeby się pomodlić. Żeby polecić sprawy, które miałem na sercu” – mówił bp Kaszak. Zachęcał do usłyszenia tego, co mówi święty pielgrzym kalwaryjski i zacytował fragment papieskiego przemówienia z pierwszej pielgrzymki do Ojczyzny w 1979 r. o tym, by „nie ustawać w modlitwie”.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Po Mszy św. wszyscy udali się na pięciogodzinną wędrówkę Dróżkami Pana Jezusa, rozważając słowem i śpiewem najważniejsze wydarzenia z drogi krzyżowej. Kilkaset osób pomimo odległości, upału i górzystego terenu dzielnie pokonało wyznaczoną trasę, niosąc swe trudy i ofiarując je Chrystusowi. Otuchy dodawały słowa bp. Kaszaka, że „Pan Bóg prowadzi nas różnymi drogami. Kiedy jesteśmy blisko Niego, a w sposób szczególny blisko Jego Matki, to nawet największe trudności można łatwo pokonać”.

– Kalwaria Zebrzydowska, położona na malowniczym Pogórzu Makowskim, to nie tylko kościół i klasztor, ale również zespół kaplic i kościołów dróżkowych. To tu, od 1602 r., dzięki Mikołajowi Zebrzydowskiemu, możemy na Dróżkach Pana Jezusa i Dróżkach Matki Bożej przeżywać wydarzenia zbawcze dokonane na Kalwarii. W sanktuarium każdy może powierzyć swe troski Maryi i Jej Synowi, składając je przed cudownym obrazem Matki Bożej Kalwaryjskiej – powiedział koordynator pielgrzymki, proboszcz parafii św. Maksymiliana Marii Kolbego z Olkusza, ks. kan. Henryk Chmieła.

2021-09-22 07:48

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Kalwaria Zebrzydowska: nie żyje o. Mikołaj Rudyk OFM

[ TEMATY ]

Kalwaria Zebrzydowska

©MaverickRose – stock.adobe.com

W wieku 86 lat zmarł o. Mikołaj Rudyk OFM, dawny kustosz sanktuarium w Kalwarii Zebrzydowskiej, który sprawował tę funkcję w latach posługi kard. Karola Wojtyły – częstego pielgrzyma kalwaryjskiego. Pogrzeb o. Rudyka odbędzie się w poniedziałek.

O. Mikołaj Władysław Rudyk urodził się 1 listopada 1933 r. w Sokalu w archidiecezji lwowskiej. Wstąpił do Zakonu Braci Mniejszych Prowincji Niepokalanego Poczęcia NMP OO. Bernardynów 28 sierpnia 1950 r. Po zakończeniu nowicjatu złożył pierwszą profesję 29 sierpnia 1951 r. Profesję wieczystą złożył 26 lutego 1956 r., a 3 maja 1959 r. przyjął święcenia kapłańskie. W tym samym roku rozpoczął studia polonistyczne na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, ukończone w 1964 r.
CZYTAJ DALEJ

Czy otwieram się na Bożą łaskę? Czy ją przyjmuję? Czy pozwalam, aby we mnie wzrastała?

2026-07-09 11:40

[ TEMATY ]

rozważania

O. prof. Zdzisław Kijas

Adobe Stock

Siewcą jest przede wszystkim Bóg. On rozsiewa hojnie dobro. Udziela obficie swoich łask. Nikomu niczego nie szczędzi. Każdy człowiek jest obdarowany Jego darami. Nikt nie może więc powiedzieć, że ominęła go Boża łaska. Każdy ma jej tyle, ile potrzebuje.

Owego dnia Jezus wyszedł z domu i usiadł nad jeziorem. Wnet zebrały się koło Niego tłumy tak wielkie, że wszedł do łodzi i usiadł, a cały lud stał na brzegu. I mówił im wiele w przypowieściach tymi słowami: «Oto siewca wyszedł siać. A gdy siał, jedne ziarna padły na drogę, nadleciały ptaki i wydziobały je. Inne padły na grunt skalisty, gdzie niewiele miały ziemi; i wnet powschodziły, bo gleba nie była głęboka. Lecz gdy słońce wzeszło, przypaliły się i uschły, bo nie miały korzenia. Inne znowu padły między ciernie, a ciernie wybujały i zagłuszyły je. Inne wreszcie padły na ziemię żyzną i plon wydały, jedno stokrotny, drugie sześćdziesięciokrotny, a inne trzydziestokrotny. Kto ma uszy, niechaj słucha!» Przystąpili do Niego uczniowie i zapytali: «Dlaczego mówisz do nich w przypowieściach?» On im odpowiedział: «Wam dano poznać tajemnice królestwa niebieskiego, im zaś nie dano. Bo kto ma, temu będzie dodane, i w nadmiarze mieć będzie; kto zaś nie ma, temu zabiorą nawet to, co ma. Dlatego mówię do nich w przypowieściach, że patrząc, nie widzą, i słuchając, nie słyszą ani nie rozumieją. Tak spełnia się na nich przepowiednia Izajasza: „Słuchać będziecie, a nie zrozumiecie, patrzeć będziecie, a nie zobaczycie. Bo stwardniało serce tego ludu, ich uszy stępiały i oczy swe zamknęli, żeby oczami nie widzieli ani uszami nie słyszeli, ani swym sercem nie rozumieli, i nie nawrócili się, abym ich uzdrowił”. Lecz szczęśliwe oczy wasze, że widzą, i uszy wasze, że słyszą. Bo zaprawdę, powiadam wam: Wielu proroków i sprawiedliwych pragnęło ujrzeć to, na co wy patrzycie, a nie ujrzeli; i usłyszeć to, co wy słyszycie, a nie usłyszeli. Wy zatem posłuchajcie przypowieści o siewcy. Do każdego, kto słucha słowa o królestwie, a nie rozumie go, przychodzi Zły i porywa to, co zasiane jest w jego sercu. Takiego człowieka oznacza ziarno posiane na drodze. Posiane na grunt skalisty oznacza tego, kto słucha słowa i natychmiast z radością je przyjmuje; ale nie ma w sobie korzenia i jest niestały. Gdy przyjdzie ucisk lub prześladowanie z powodu słowa, zaraz się załamuje. Posiane między ciernie oznacza tego, kto słucha słowa, lecz troski doczesne i ułuda bogactwa zagłuszają słowo, tak że zostaje bezowocne. Posiane wreszcie na ziemię żyzną oznacza tego, kto słucha słowa i rozumie je. On też wydaje plon: jeden stokrotny, drugi sześćdziesięciokrotny, inny trzydziestokrotny».
CZYTAJ DALEJ

Rozważania na niedzielę: Największe drzewo świata

2026-07-10 07:26

[ TEMATY ]

rozważania

ks. Marek Studenski

Mat.prasowy

To drzewo jest wyższe niż Statua Wolności, waży około 2000 ton — mniej więcej tyle, ile 350 słoni — i jest starsze niż Cesarstwo Rzymskie. Drzewo General Sherman to prawdziwy kolos. A jednak ten gigant wyrósł z ziarenka ważącego zaledwie 5 miligramów. Jezus w Ewangelii mówi właśnie o ziarnie. Ale nie chodzi Mu tylko o przyrodę. Chodzi o Słowo Boże, które pada w serce człowieka.

W tym odcinku opowiadam o Słowie, które może przetrwać w człowieku przez lata. O ziarnie, które nie zawsze kiełkuje od razu. O sercu, które nawet po długim czasie może wydać owoc. I o bł. ks. Karolu Goldzie — kapłanie, który nie tylko znał Biblię, ale oddał życie za prawdy w niej zawarte.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję