Ojciec Roman Wit, przeor i kustosz klasztoru w parafii Brdów, po 6 latach kierowania parafią zakończył swoją posługę. Przeorem został po śmierci ojca Jana Zelke w roku 1997. W latach 1994-97 o.
Roman Wit był katechetą. W sumie 9 lat był związany z Brdowem.
W Niedzielę Palmową nastąpiło uroczyste pożegnanie Ojca Przeora przez parafian, a powitanie nowego Ojca Bronisława. O. Wit dalszą swoją posługę będzie pełnił w Częstochowie na Jasnej Górze.
W okresie, kiedy był proboszczem, przeprowadził szereg prac na rzecz klasztoru m.in. kapitalny remont świątyni, upiększył wnętrze kościoła, zakupił zegar wraz z kurantami umieszczony na wieży kościelnej,
założył nowy chodnik procesyjny na parafialnym cmentarzu. Redagował wspólnie z nauczycielem tutejszej szkoły Dariuszem Racinowskim gazetkę parafialną pt. Zwycięska Pani. Przyczynił się do renowacji obrazu
Matki Bożej Zwycięskiej. Rozsławiał kult maryjny. Do Sanktuarium Brdowskiego przybywało coraz więcej pielgrzymów, swoje rekolekcje mieli m.in. nauczyciele, samorządowy, rodziny, anonimowi alkoholicy.
Podczas czuwań całonocnych wystawiały swoje warty siostry zakonne z diecezji i klerycy z Seminarium włocławskiego.
Na wakacje organizowane przez Caritas do Domu Pielgrzyma w Brdowie przyjeżdżały dzieci z rodzin mniej zamożnych, m.in. z Łodzi, Włocławka, a nawet z Ukrainy i Litwy.
Krzyż przy drodze. Figura na rozdrożu. Znak wiary wpisany w krajobraz. We Francji, gdzie przez dekady symbole chrześcijańskie znikały z przestrzeni publicznej, rodzi się cichy, ale wyraźny ruch odnowy. „The Catholic Herald” opisuje działalność organizacji SOS Calvaires, która przywraca krzyże i kapliczki, przez stulecia kształtujące duchową tożsamość Francji.
Już w XVIII wieku św. Ludwik Maria Grignion de Montfort zachęcał wiernych, by francuską wieś ozdabiały przydrożne kalwarie – wizerunki Chrystusa ukrzyżowanego. Przedrewolucyjna Francja odpowiedziała na to wezwanie z entuzjazmem. Krzyże pojawiły się na skrzyżowaniach dróg, przy wejściach do wiosek i wzdłuż ścieżek, stając się nieodłącznym elementem krajobrazu.
Arka Przymierza jest w Biblii znakiem obecności Pana pośród ludu. Hebrajskie (’ārôn) oznacza skrzynię, a jej wnętrze niesie tablice przymierza. Nad Arką znajduje się przebłagalnia (kappōret) i cheruby, więc Arka bywa kojarzona z tronem Boga. Dawid przenosi Arkę do Miasta Dawidowego, czyli do Jerozolimy zdobytej niedawno i uczynionej stolicą. Wniesienie Arki scala plemiona wokół Boga, a nie wokół samej polityki. W pamięci opowiadania stoi wcześniejsza próba zakończona śmiercią Uzzego. Świętość Boga okazuje się nie do oswojenia. Procesja idzie z ofiarą. Składanie wołu i tuczonego cielca podkreśla, że wędrówka ma charakter starotestamentalnej liturgii. Dawid tańczy z całej siły przed Panem, przepasany lnianym efodem (’ēfōd). To strój związany z posługą przy ołtarzu. Król przyjmuje postawę sługi. Tekst wspomina okrzyki i dźwięk rogu (šōfār), a ten dźwięk przypomina Synaj i ogłaszanie panowania Pana. Arka zostaje umieszczona w namiocie. Świątynia Salomona jeszcze nie istnieje, a jednak obecność Pana ma swoje miejsce w sercu miasta. Dawid składa całopalenia i ofiary biesiadne, a potem błogosławi lud w imię Pana Zastępów. Błogosławieństwo przechodzi w chleb. Każdy otrzymuje porcję pożywienia, mężczyzna i kobieta, po bochenku chleba, kawałku mięsa i placku z rodzynkami. Kult nie zostaje zamknięty w murach przybytku. Dotyka stołu i codziennej sytości. W centrum pozostaje przymierze. Arka niesie pamięć Słowa, a procesja uczy, że obecność Boga idzie pośród ludzi i porządkuje ich świętowanie.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1766416222.jpg)
