Franciszek Salezy, którego liturgiczne wspomnienie przypada 24 stycznia, święty biskup Genewy i człowiek niepospolitego umysłu, w sposób szczególny patronuje ludziom pracującym w środkach przekazu. Swoim przykładem i słowami zachęca, by dobrze korzystali z otrzymanego od Boga daru słowa, a przez to przyczyniali się do rozwoju świadomości społecznej i wzrostu zaufania między ludźmi.
W obecnym czasie media odgrywają niezwykle ważną rolę. Przede wszystkim zajmują się przekazywaniem informacji oraz kształtowaniem świadomości odbiorców. Media mogą więc być doskonałym narzędziem formacyjnym. Z tego względu Kościół stara się je wykorzystywać do szeroko pojętego dzieła ewangelizacji. W ten nurt wpisują się również działania pasterzy diecezji rzeszowskiej, którzy wspierają działalność lokalnych mediów katolickich.
Aktywność publicystyczna środowiska diecezjalnego skupiła się przede wszystkim na słowie drukowanym, co zaowocowało powstaniem licznych czasopism katolickich. W zależności od zasięgu i adresatów można je podzielić na diecezjalne, organizacyjne bądź parafialne. Na terenie naszej diecezji do 2019 r. ukazywało się ponad sto tytułów czasopism katolickich. Wiele z nich znacząco wpisało się w dzieje lokalnego Kościoła i w świadomość wiernych (np. „Niedziela Rzeszowska”), ale były też periodyki o charakterze efemerydalnym, które po krótkim okresie istnienia upadły. Niemniej ilość wydawanych tytułów świadczy o dużej aktywności środowisk katolickich i zapotrzebowaniu wiernych na informacje o charakterze lokalnym.
Wśród diecezjalnych środków przekazu poczesne miejsce zajmuje diecezjalna rozgłośnia radiowa „Via” Katolickie Radio Rzeszów. Swymi początkami sięga ona 1994 r. Jej oferta programowa obejmuje zarówno programy formacyjno-informacyjne, jak też rozrywkowe i sportowe. Dopełnieniem przekazu radiowego jest obecność diecezji w Internecie, ważna w dobie szybko rozwijającej się informatyzacji. Z tej możliwości społecznego komunikowania zaczęto korzystać wcześnie, bo w 1995 r., kiedy utworzono diecezjalną stronę internetową. Wkrótce powstały kolejne strony, administrowane przez instytucje diecezjalne, parafie i organizacje kościelne.
Ważnym wyzwaniem medialnym jest współpraca diecezji z rzeszowskim oddziałem Telewizji Polskiej, podjęta już w 1993 r. Owocem tej współpracy są programy religijne, zawierające prezentację takich tematów, jak np. regionalne wydarzenia religijne, biografie wybitnych postaci lokalnego Kościoła, instytucje kościelne itp.
Oferta medialna diecezji rzeszowskiej jest szeroka, obejmuje wszystkie rodzaje mediów, począwszy od drukowanych, a skończywszy na elektronicznych. Mogą z niej korzystać według upodobania różni odbiorcy. Stanowi ona doskonałe dopełnienie kościelnego nauczania urzędowego oraz wpływa na świadomość i postawy religijne wiernych.
Drodzy bracia i siostry,
„Dieu est le Dieu du coeur humain » [Bóg jest Bogiem serca ludzkiego] (Traktat o miłości Bożej, 1, XV): w tych pozornie prostych słowach znajdujemy pieczęć duchowości wielkiego nauczyciela, o którym chciałbym wam dzisiaj opowiedzieć - św. Franciszka Salezego, biskupa i doktora Kościoła. Urodzony w 1567 r. w nadgranicznym regionie francuskim był synem Pana z Boisy - starożytnego i szlacheckiego rodu z Sabaudii. Żyjąc na przełomie dwóch wieków - szesnastego i siedemnastego - zgromadził w sobie to, co najlepsze z nauczania i zdobyczy kulturalnych stulecia, które się skończyło, godząc spuściznę humanizmu z właściwym nurtom mistycznym bodźcem ku absolutowi. Otrzymał bardzo dobrą formację; w Paryżu odbył studia wyższe, zgłębiając także teologię, a na Uniwersytecie w Padwie studiował nauki prawne, na życzenie ojca, zakończone świetnym dyplomem „in utroque iure” - z prawa kanonicznego i prawa cywilnego. W swej pogodnej młodości, skupiając się na myśli św. Augustyna i św. Tomasza z Akwinu, doświadczył głębokiego kryzysu, który doprowadził go do postawienia pytań o własne zbawienie wieczne i o przeznaczenie Boże względem siebie, przeżywając jako prawdziwy dramat duchowy podstawowe problemy teologiczne swoich czasów. Modlił się gorąco, ale wątpliwości wstrząsały nim tak mocno, że przez kilka tygodni prawie zupełnie nie mógł jeść ani spać. W szczytowym okresie tych doświadczeń udał się do kościoła dominikanów w Paryżu, otworzył swe serce i tak się modlił: „Cokolwiek się wydarzy, Panie, to Ty trzymasz wszystko w swych rękach, a Twoimi drogami są sprawiedliwość i prawda; cokolwiek postanowiłeś wobec mnie...; Ty, który zawsze jesteś sprawiedliwym sędzią i Ojcem miłosiernym, będę Cię kochał, Panie [...], będę Cię tutaj kochał, mój Boże i będę zawsze pokładał nadzieję w Twoim miłosierdziu i zawsze będę powtarzał Twoją chwałę... Panie Jezu, będziesz zawsze moją nadzieją i moim zbawieniem na ziemi żyjących” (I Proc. Canon., t. I, art. 4). Dwudziestoletni Franciszek znalazł spokój w radykalnej i wyzwalającej rzeczywistości miłości Bożej: kochać Go, nie chcąc nic w zamian i ufać w miłość Bożą; nie chcieć nic ponad to, co uczni Bóg ze mną: kocham Go po prostu, niezależnie od tego, ile mi to da czy nie da. Tak oto znalazł spokój a zagadnienie przeznaczenia [predestynacji] - wokół którego dyskutowano w owym czasie - zostało rozwiązane, gdyż nie szukał już tego, co mógł mieć od Boga; kochał Go po prostu, zdawał się na Jego dobroć. Będzie to tajemnicą jego życia, która pojawi się w jego głównym dziele: Traktacie o Bożej miłości.
Wstęp listu brzmi jak wyznanie wiary człowieka stojącego na progu próby. Paweł nazywa siebie apostołem «z woli Bożej» i od razu wskazuje na «obietnicę życia w Chrystusie Jezusie». To życie zaczyna się już teraz i przenika czas więzienia. Pozdrowienie «łaska, miłosierdzie, pokój» nie jest jedynie formułą grzeczności. Łaska (charis) mówi o darze, miłosierdzie o sercu Boga, pokój (eirēnē) o pełni. Paweł dziękuje Bogu, «któremu służy jak przodkowie», z czystym sumieniem (syneidēsis). Wiara chrześcijańska wyrasta z modlitwy Izraela i idzie dalej. Wspomnienie Tymoteusza wraca «we dnie i w nocy». Apostoł pamięta jego łzy i pragnie spotkania. Relacja ucznia i ojca w wierze ma poziomy odpowiedzialności i czułości. Tradycja Kościoła pamięta Tymoteusza jako pasterza Efezu. List brzmi jak przekaz pochodni w czasie apostolskich kajdan. Najważniejsze pada w zdaniu o «szczerej wierze» (anupokritos pistis), która mieszkała najpierw w babce Lois i w matce Eunice. Ewangelia przechodzi przez dom i przez pamięć rodzin. Paweł widzi w Tymoteuszu owoc takiego przekazu. Następnie przypomina o «charyzmacie Bożym» (charisma), otrzymanym przez włożenie rąk. Ten gest oznacza modlitwę Kościoła i powierzenie służby, która ma strzec i karmić wspólnotę. Czasownik «rozpalić na nowo» (anazōpyrein) mówi o ogniu, który wymaga troski, ciszy i wierności. Bóg nie daje ducha lęku (deilia). Daje «moc, miłość i trzeźwe myślenie» (dynamis, agapē, sōphronismos). Z takiego daru rodzi się wolność od wstydu wobec «świadectwa» (martyrion) i wobec więzów apostoła. Wierność Chrystusowi ma cenę, a jej fundamentem pozostaje moc Boga.
Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów poinformował w poniedziałek, że nałożył na PKO BP prawie 80 mln zł kary. Zdaniem urzędu bank nie określa jasno zasad, na podstawie których może jednostronnie zmieniać oprocentowanie kredytu konsumenckiego, co jest niedozwolone.
Jak poinformował urząd w komunikacie prasowym, prezes UOKiK Tomasz Chróstny uznał klauzule PKO BP dotyczące zmiany oprocentowania kredytu konsumenckiego za niedozwolone, zakazał ich stosowania i nałożył na bank 79 mln 291 tys. 800 zł kary.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1766416222.jpg)
