Na małej scenie Teatru Narodowego przy ul. Wierzbowej grana jest od niedawna premierowa sztuka Ostatni Tomasza Łubieńskiego, napisana na zamówienie teatru. Autor, znany pisarz i eseista, zawarł tu doświadczenia losów własnej rodziny od początków drugiej wojny.
Dramat rozpoczyna się 17 września 1939 r., kiedy to do majątku Różampol na wschodnich terenach Polski wkroczyły wojska hitlerowskie i sowieckie. Dla rodziny ziemiańskiej, reprezentowanej przez seniora Eustachego, oznacza to początek prześladowań, terroru i degradacji społecznej.
Autor sztuki ukazuje kolejne epoki historyczne do 1989 r. symbolicznie i efektownie, chociaż nieco schematycznie. Reżyser posłużył się efektami muzycznymi i dynamicznymi scenami zbiorowymi. Eustachy broni się przed naporem okupantów i komunizmu próbując zachować osobistą godność i tradycję rodzinną. Nieodwracalne zmiany socjalne symbolizuje w sztuce powojenny związek Eustachego z Rózią, pałacową kucharką. Łubieński kończy tę wartą przemyślenia sztukę wnioskiem, że dawny świat Eustachego nieodwołalnie się kończy pod naporem nowej, pragmatycznej rzeczywistości.
Główną rolę Eustachego znakomicie odtwarza Ignacy Gogolewski, któremu towarzyszy liczny zespół aktorski.