W ostatnim czasie wiele jest zamętu wokół tego, co – wydawałoby się – stanowi akceptowany od pokoleń fundament naszego świata. Dożyliśmy czasów, w których grupy społeczne szerzące ideologię gender manifestują swoją obecność, domagają się szczególnego traktowania i żądają zdefiniowania na nowo podstawowych pojęć dotyczących człowieczeństwa. Dlatego trzeba nieustannie przypominać takie oto oczywiste prawdy, że człowiek jest integralną całością, że jego płciowość jest czymś naturalnym, że jego ciało odgrywa istotną rolę w określeniu tożsamości. Nie może tu być mowy o emocjonalnych wyborach jednostki – trzeba twardo mówić, że nie istnieje coś takiego jak „płeć neutralna”.
W tym kontekście bardzo ważny jest dokument opublikowany przez watykańską Kongregację Edukacji Katolickiej: „Mężczyzną i kobietą stworzył ich. Z myślą o drodze dialogu o kwestii gender w edukacji”, który komentujemy w bieżącym numerze „Niedzieli”, a jego celowość wyjaśnia jego współtwórca – kard. Giuseppe Versaldi. Watykan po raz pierwszy zabiera tak jednoznaczny głos w ogólnoświatowej dyskusji o gender, stanowczo sprzeciwiając się tej ideologii. Nie tylko nie zgadza się na szerzenie jej w szkołach – z niepokojem mówi też o kryzysie w edukacji i antropologii i jednocześnie podkreśla z całą mocą konieczność równego traktowania kobiety i mężczyzny. W związku ze skalą zamętu i chaosu, które panują w dzisiejszym świecie, dokument, w którym Kościół tak klarownie wyraża swoje stanowisko, jest niezwykle ważny i potrzebny.
Dla ludzi wierzących obok konkretnej postawy wyrażającej sprzeciw wobec wszelkich patologii, które coraz częściej próbuje się uznawać za normę, bardzo ważna jest modlitwa. W tym tygodniu modlimy się o uświęcenie kapłanów. Benedykt XVI mówi, że kapłan ma wskazywać na Jezusa, a nie na siebie. W związku z wydarzeniami ostatnich miesięcy nie ulega wątpliwości, że tej modlitwy my, kapłani, potrzebujemy więcej niż dotąd. By Bóg uświęcał nas w głębi serc oraz by uświęcał całe nasze środowisko – także wiernych, aby umieli stać na straży fundamentalnych prawd i w codzienności zabiegali o uświęcanie życia swojego, swoich rodzin, ale i kapłanów, których spotykają na swojej drodze. Modlitwa o ich uświęcenie staje się więc również modlitwą o uświęcenie naszych rodzin. Przecież nie ma świętych kapłanów bez świętych rodzin, i odwrotnie. Słowem – potrzebujemy siebie nawzajem.
Wielki Post to czas, w którym Kościół szczególną uwagę zwraca na krzyż i dzieło zbawienia, jakiego na nim dokonał Jezus Chrystus. Krzyże z postacią Chrystusa znane są od średniowiecza (wcześniej były wysadzane drogimi kamieniami lub bez żadnych ozdób). Ukrzyżowanego pokazywano jednak inaczej niż obecnie. Jezus odziany był w szaty królewskie lub kapłańskie, posiadał koronę nie cierniową, ale królewską, i nie miał znamion śmierci i cierpień fizycznych (ta maniera zachowała się w tradycji Kościołów Wschodnich). W Wielkim Poście konieczne było zasłanianie takiego wizerunku (Chrystusa triumfującego), aby ułatwić wiernym skupienie na męce Zbawiciela. Do dzisiaj, mimo, iż Kościół zna figurę Chrystusa umęczonego, zachował się zwyczaj zasłaniania krzyży i obrazów.
Współczesne przepisy kościelne z jednej strony postanawiają, aby na przyszłość nie stosować zasłaniania, z drugiej strony decyzję pozostawiają poszczególnym Konferencjom Episkopatu. Konferencja Episkopatu Polski postanowiła zachować ten zwyczaj od 5 Niedzieli Wielkiego Postu do uczczenia Krzyża w Wielki Piątek.
Zwyczaj zasłaniania krzyża w Kościele w Wielkim Poście jest ściśle związany ze średniowiecznym zwyczajem zasłaniania ołtarza. Począwszy od XI wieku, wraz z rozpoczęciem okresu Wielkiego Postu, w kościołach zasłaniano ołtarze tzw. suknem postnym. Było to nawiązanie do wieków wcześniejszych, kiedy to nie pozwalano patrzeć na ołtarz i być blisko niego publicznym grzesznikom. Na początku Wielkiego Postu wszyscy uznawali prawdę o swojej grzeszności i podejmowali wysiłki pokutne, prowadzące do nawrócenia. Zasłonięte ołtarze, symbolizujące Chrystusa miały o tym ciągle przypominać i jednocześnie stanowiły post dla oczu. Można tu dopatrywać się pewnego rodzaju wykluczenia wiernych z wizualnego uczestnictwa we Mszy św. Zasłona zmuszała wiernych do przeżywania Mszy św. w atmosferze tajemniczości i ukrycia.
O swej modlitwie za chorych i cierpiących a także za pracowników służby zdrowia zapewnił Ojciec Święty w opublikowanym przez Biuro Prasowe Stolicy Apostolskiej przesłaniu przed modlitwą „Anioł Pański”. Franciszek zaapelował także o pokój, tam gdzie toczone są wojny.
Ewangelia tej piątej niedzieli Wielkiego Postu przedstawia nam historię kobiety przyłapanej na cudzołóstwie (J 8, 1-11). Podczas gdy uczeni w Piśmie i faryzeusze chcą ją ukamienować, Jezus przywraca tej kobiecie utracone piękno: ona upadła w proch ziemi, a Jezus, na tym prochu, kreśli dla niej swym palcem nową historię - to „palec Boży”, który zbawia swoje dzieci (por. Wj 8, 15) i uwalnia je od zła (por. Łk 11, 20).
„Córka Głosu” – pod takim hasłem w sanktuarium w Otyniu odbyło się wielkopostne czuwanie dla kobiet.
Był czas na konferencję, modlitwę wstawienniczą, adorację Najświętszego Sakramentu i oczywiście Eucharystię. Czuwanie, które odbyło się 5 kwietnia, poprowadziła Wspólnota Ewangelizacyjna „Syjon” wraz z zespołem, a konferencję skierowaną do pań, które wyjątkowo licznie przybyły tego dnia na spotkanie, wygłosiła Justyna Wojtaszewska. Liderka wspólnoty podzieliła się w nim osobistym doświadczeniem swojego życia. – Konferencja jest zbudowana na moim świadectwie życia kobiety, która doświadczyła nawrócenia przez słowo Boże i która każdego dnia, kiedy to słowo otwiera, zmienia przez to swoją rzeczywistość. Składając swoje świadectwo chciałam zaprosić kobiety naszego Kościoła katolickiego do wejścia na tą drogę, żeby nauczyć się życia ze słowem Bożym i tak to spotkanie dzisiaj przygotowaliśmy, żeby kobiety poszły dalej i dały się zaprosić w tą zamianę: przestały analizować, zamartwiać się, tylko, żeby uczyły się tego, że głos Boga jest pierwszym źródłem życia, z którego czerpiemy każdego dnia. Taki jest zamysł tego spotkania, dlatego nazywa się ono „Córka Głosu” – mówi liderka Wspólnoty Ewangelizacyjnej „Syjon”.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.