Reklama

Niedziela Kielecka

Święcenia diakonatu

Niedziela kielecka 21/2019, str. 1

[ TEMATY ]

diakonat

TER

Nowo wyświęceni diakoni z biskupami kieleckimi

Nowo wyświęceni diakoni z biskupami kieleckimi

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Reklama

Szesnastu alumnów otrzymało święcenia diakonatu z rąk bp. Jana Piotrowskiego. Uroczystość odbyła się 11 maja w bazylice katedralnej w Kielcach. Eucharystii przewodniczył Pasterz diecezji, wspólcelebransami było kilkudziesięciu kapłanów, a wśród nich bp Marian Florczyk i bp Andrzej Kaleta, a także rektor WSD ks. Paweł Tambor. Obecni byli członkowie rodzin alumnów oraz przyjaciele. Bp Jan Piotrowski, zwracając się do kandydatów, mówił, że tym, którzy są powołani i zostawiają sieć ludzkich powiązań, aby iść za Chrystusem, Pan Jezus nie tylko obiecuje, „ale daje radość nowego życia, która napełnia serce i ożywia pielgrzymowanie”. – Nigdy nie ulegajcie obojętności na łaskę miłosierdzia i zawsze tęsknijcie za tym, co czyste, dobre i szlachetne – mówił biskup. Mimo grzechu, który gdzieś pełza w Kościele i wśród ludzi Kościoła, nie brakuje świętości, bo przecież błogosławionym jest proboszcz tej katedry, męczennik z Dachau, ks. Józef Pawłowski. To pełne świętości oddane życie tych kapłanów, którzy zostali zesłani na Sybir, cierpieli w stalinowskich obozach i tych, którzy dziś cierpią z różnych powodów. Dlatego pełni wiary nabierzcie odwagi do powierzonej wam misji. Jest z wami modlący się Kościół kielecki, wasi bliscy, rodzice, rodzeństwo, przyjaciele i seminaryjna wspólnota – mówił biskup Jan. Zachęcał kandydatów do diakonatu, by w głębi serca, za świętym Piotrem, jako własne zawierzenie się Chrystusowi powtórzyli w zaufaniu: „Panie, do kogo pójdziemy? Ty masz słowa życia wiecznego, a my uwierzyliśmy, że ty Jesteś Świętym Bożym”.

Z rąk biskupa diakoni otrzymali księgę Ewangelii, „której od tej chwili się stali głosicielami”. Mają nie tylko głosić Dobrą Nowinę, ale i ją wypełniać, tak by słowa Pisma Świętego „przemieniały serca ludzi”.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Po Eucharystii przedstawiciel nowych diakonów podziękował biskupowi za udzielenie święceń diakonatu oraz wszystkim obecnym za modlitwę w ich intencji.

Diakoni mogą głosić homilie, rozdawać Ciało Pańskie, udzielać chrztu, błogosławić związki małżeńskie. Ich zadaniem jest troska o chorych i biednych, w których w szczególny sposób jest obecny Chrystus.

* * *

Nowi diakoni:

Dawid Bęben – par. Drugnia,
Michał Bieroński – par. Trójcy Świętej Jędrzejów,
Sebastian Brzoza – par. Leszczyny,
Dawid Dzienniak – par. Nakło,
Sebastian Flak – par. Piekoszów,
Paweł Foderowicz – par. Kostomłoty,
Jakub Janicki – par. Pilica,
Damian Liwocha – par. św. Wojciecha Kielce,
Andrzej Piszczek – par. Św. Jadwigi Królowej Kielce,
Karol Rasała – par. Niepokalanego Serca NMP Kielce,
Krystian Rowiński – par. Grzymałków,
Wojciech Rutczyński – par. św. Bartłomieja Ap. Szczekociny,
Michał Segiet – par. Moskorzew,
Paweł Smolarczyk – par. Piekoszów,
Nikodem Wawrzyniak – par. Dłużec,
Michał Woźniak par. – Brzesko.

2019-05-21 13:11

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Diecezja zielonogórsko-gorzowska ma nowego diakona

[ TEMATY ]

diakonat

święcenia diakonatu

Międzyrzecz

Katarzyna Krawcewicz

Bp Adrian Put udzielił święceń diakonatu klerykowi Michałowi Kowalewskiemu.

Uroczystość miała miejsce 13 maja w kościele św. Jana Chrzciciela w Międzyrzeczu. We Mszy świętej uczestniczyła wspólnota seminaryjna, rodzina i przyjaciele nowego diakona, a także parafianie. Warto podkreślić, ze diakonowi Michałowi udzielono święceń w jego rodzinnej parafii. Ksiądz proboszcz Marek Walczak podkreślił na początku Mszy świętej, że to dla parafii wielka radość: - Kiedy dowiedziałem się, że święcenia diakonatu odbędą się w naszej parafii, bardzo się ucieszyłem i myślę, że wielu z nas również, bo kleryk Michał jest tutaj bardzo znany i lubiany. - Michał potrzebuje dziś nie tylko naszej sympatii, ale przede wszystkim modlitwy. I o tę modlitwę bardzo was wszystkich teraz proszę – dodał bp Adrian Put.
CZYTAJ DALEJ

Miłość nieprzyjaciół to wolność od radości z ich upadku

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Adobe Stock, montaż: M. Pijewska

Pwt 26, 16-19 stoi na końcu Pwt 12-26, w mowie Mojżesza wypowiadanej u progu wejścia do ziemi. Rozdział 26 zawiera wcześniej obrzęd z pierwszymi plonami i wyznaniem historii wyjścia z Egiptu (26,1-11) oraz nakazy dotyczące dziesięciny (26,12-15). Po tych gestach liturgicznych pada formuła zamknięcia. Słowo „dziś” nadaje jej ton uroczysty i naglący. Mojżesz streszcza publiczną deklarację ludu i publiczną deklarację Boga. BT oddaje to przez język „oświadczenia” po obu stronach. W tekście hebrajskim stoją rzadkie formy he’emarta i he’emircha, użyte w nietypowej konstrukcji, stąd duży rozrzut przekładów. Zauważalna jest też cecha hebrajszczyzny: zwykłe „powiedzieć” bywa nośnikiem zobowiązania i ma wagę przyrzeczenia. Septuaginta oddaje ten zwrot czasownikiem εἵλου, „wybrałeś”. Wulgata Hieronima mówi podobnie: Dominus „elegit te hodie” i nazywa Izraela populus peculiaris. Lud uznaje JHWH za swojego Boga i przyjmuje drogę posłuszeństwa oraz słuchania Jego głosu. Bóg uznaje lud za swoją szczególną własność. Określenie to odpowiada hebrajskiemu segullāh i ma tło królewskie. To skarb zastrzeżony dla władcy. Ten sam zwrot pojawia się wcześniej w Pwt, w mowie o wybraniu Izraela spośród narodów. Dalszy wiersz mówi o wywyższeniu „we czci, sławie i wspaniałości” oraz o nazwaniu „ludem świętym”. W hebrajskim triadzie odpowiadają rzeczowniki tehillāh, šēm, tif’eret, znane z języka pochwały. W Pwt opisują one rozpoznawalność ludu po stylu życia, który staje się znakiem Boga pośród narodów.
CZYTAJ DALEJ

Świadectwo z Jasnej Góry: "Zostałam uzdrowiona. Te kule chcę zostawić Matce Bożej". Później do kul doszła jeszcze biała laska

2026-02-27 21:12

[ TEMATY ]

Jasna Góra

Matka Boża Częstochowska

świadectwo

Karol Porwich/Niedziela

Zawieszone na ścianach wota. Laski niewidomych, kule niepełnosprawnych i ortopedyczne podpórki. Każde z wotów to albo znak prośby, albo dowód wdzięczności wobec Maryi za okazaną pomoc

Zawieszone na ścianach wota. Laski niewidomych, kule niepełnosprawnych i ortopedyczne podpórki. Każde z wotów to albo znak prośby, albo dowód wdzięczności wobec Maryi za okazaną pomoc

Tamtego momentu, kiedy matka ułożyła ją na torach i przywiązała do szyn, nie pamięta. Za mała była. I dobrze, że nie pamięta. Matka już nie żyje, o zmarłych źle się nie mówi, a ją przecież dróżnik znalazł. Co za szczęście, że akurat po tych torach szedł! Takie rzeczy zdarzają się tylko na filmach, czyż nie? No więc miała już swój happy end. Wychowali ją dziadkowie.

WIĘCEJ ŚWIADECTW W KSIĄŻCE: ksiegarnia.niedziela.pl. DO KUPIENIA W NASZEJ KSIĘGARNI!
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję