Reklama

Niedziela w Warszawie

Bliżej parafii

Wystarczy kilka rodzin, które się skrzykną, by zrobić coś dla całej wspólnoty parafialnej. Tak właśnie powstała idea rodzinnego świętowania niedzieli na Bemowie

Niedziela warszawska 14/2019, str. V

[ TEMATY ]

Warszawa

parafia

inicjatywy

Artur Stelmasiak

Tak wyglądało rodzinne wykonywanie palm w parafii św. Łukasza na Bemowie

Tak wyglądało rodzinne wykonywanie palm w parafii św. Łukasza na Bemowie

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Niedzielna Msza św. Ksiądz podczas kazania wychodzi do dzieci, by porozmawiać z nimi o Ewangelii. Zadaje kolejne pytania, by rozbudzić zainteresowanie i ciekawość. – Czego najbardziej brakuje dziś ludziom w Warszawie? – pyta ksiądz. Kapłan próbuje naprowadzić dzieci na dosyć oczywistą dla dorosłych odpowiedź, czyli „brakuje pieniędzy”. Ale dzieci myślały jeszcze o opisie biblijnej pustyni. – W Warszawie najbardziej brakuje wielbłądów – odpowiedział jeden wyrywający się do odpowiedzi maluch. – A czego najbardziej brakuje waszym rodzicom? – dopytuje ksiądz. – Pieniędzy! – usłyszał w odpowiedzi.

Ta scenka ze Mszy św. w parafii św. Łukasza na Bemowie najlepiej pokazuje, że zarówno dzieci, jak i rodzice nie nudzą się na niedzielnym spotkaniu wokół ołtarza. Na takich rodzinnych Mszach św. może jest i ciasno, ale prawie zawsze wesoło. Rodzice wpadli więc na pomysł, by w tym gronie spędzać nieco więcej czasu. – U nas jest dużo młodych rodzin, które się nie znają. Wymyśliliśmy rodzinne świętowanie niedzieli, by nasza wspólnota parafialna lepiej się zintegrowała – mówi Joanna Włodarczyk, która wraz z mężem angażuje się w przygotowania rodzinnego świętowania niedzieli.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Palmy na niedzielę palmową

Reklama

Rodzinne świętowanie odbywa się zazwyczaj w drugą niedzielę miesiąca. Podczas Mszy św. rodziny są odpowiedzialne za oprawę muzyczną i czytania. Po Eucharystii wszyscy są zaproszeni do sali parafialnej na drugą część świętowania. W poście przygotowano rodzinne zajęcia – np. wykonywanie palm, które zostaną poświęcone w Niedzielę Palmową.

Na jednym ze stołów są domowe ciasta i napoje, a na kilku pozostałych wszystko, co potrzebne, by zrobić piękne palmy. Jest też specjalny kącik z zabawkami dla maluchów. – Rodzinne przygotowywanie ozdób świątecznych zawsze cieszy się ogromnym zainteresowaniem. Tak jest z ozdobami choinkowymi i tak samo z palmami przed Wielkanocą – mówi Joanna Włodarczyk. – W ten sposób pokazujemy dzieciom, że można miło spędzić te 1-2 godziny po Mszy św. w dobrym towarzystwie.

Inicjatywa rodzinnego świętowania niedzieli wyszła od świeckich. Wystarczyły trzy zaangażowane rodziny oraz otwartość księży, by sprawa ruszyła. – Wszyscy jesteśmy z różnych wspólnot, a inicjatywa świętowanie niedzieli jest miejscem, gdzie możemy się razem spotkać. Dzieci się świetnie bawią, a rodzice mają okazję do rozmowy – mówi Tomasz Jakubowski. – Parafia to przecież wspólnota wiary, ale by tworzyć wspólnotę trzeba się znać. Rodzinne świętowanie niedzieli jest właśnie okazją, by bliżej się poznać, wymienić doświadczenia i czasem wpaść na jakiś kolejny pomysł.

Podczas rodzinnego świętowania rodziły się różne inicjatywy. W parafii były już szkolenia dla ojców, spotkania dla mam, a także warsztaty komunikacji w małżeństwie. Zapraszano też ciekawych gości. – Wspólnym naszym przedsięwzięciem są też rekolekcje wyjazdowe oraz rodzinny piknik parafialny – mówi Joanna Włodarczyk.

Rodzinna parafia

Reklama

W parafii św. Łukasza jest wiele wspólnot prorodzinnych. Po warsztatach Tato.net powstała grupa modlitewna ojców. Panie pozazdrościły aktywności mężów i założyły grupy „Matek w Modlitwie”. Są już trzy grupy, które są najczęściej podzielone według wieku dzieci. – Z mamami małych dzieci zwykle spotykamy się przed południem po domach, a późnej w kościele są spotkania dla mam ze starszymi dziećmi lub tymi, które mogą się wyrwać z domu – mówi Joanna Włodarczyk.

Przykład parafii św. Łukasza pokazuje, że czasem wystarczą dwie, trzy rodziny, by zaangażować kilkanaście, a czasem kilkadziesiąt innych rodzin. Oczywiście to wymaga motywacji i także czasu. – Jesteśmy w Domowym Kościele i staramy się ewangelizować inne rodziny z naszej parafii. Dzięki rodzinnemu świętowaniu niedzieli m.in. zawiązał się kolejny krąg Domowego Kościoła – tłumaczy Jakubowski.

Co ciekawe, ilość dzieci proporcjonalnie przekłada się na to zaangażowanie w parafii. Joanna i Tomasz Jakubowscy wychowują pięcioro dzieci, także Joanna i Arkadiusz Włodarczyk mają pięcioro dzieci w tym jedno w drodze. – Żeby przygotować rodzinne świętowanie niedzieli ojcowie przygotowali stoły, a mamy wszystkie elementy do dekoracji palm. Wszystko, co niezbędne kupiliśmy na giełdzie kwiatowej. Ja kupowałem, a dzieciaki miały okazję pooglądać kwiatki. Czyli przygotowania do świętowania niedzieli też były rodzinne – mówi Tomasz Jakubowski.

2019-04-03 10:09

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Arkady Kubickiego - najmłodsza część Zamku Królewskiego w Warszawie, historyczny zabytek

[ TEMATY ]

Warszawa

PAP/Andrzej Lange

Arkady Kubickiego są częścią Zamku Królewskiego - symbolu polskiej państwowości. Stanowią cenny zabytek, jest tu bardzo dużo tkanki historycznej - powiedział PAP kustosz działu edukacji Zamku Królewskiego w Warszawie Michał Sobieraj.

We wtorek o godz. 17.30 w Arkadach Kubickiego prezydent USA Joe Biden wygłosi przemówienie do narodu polskiego - poinformował ambasador USA w Polsce Mark Brzezinski. Amerykański ambasador mówił o szczegółach wizyty prezydenta Bidena, która odbędzie się w dniach 21-22 lutego.
CZYTAJ DALEJ

Dlaczego cierpią i umierają ci, co zaufali Bogu?

2026-03-19 13:48

[ TEMATY ]

rozważania

O. prof. Zdzisław Kijas

pixabay.com

Wiara uczy, że Bóg zawsze nas wysłuchuje: jednak nie zawsze spełnia nasze prośby, ale swoje obietnice. Bywa, że nie wiemy, o co prosić. Nie mając pełnej wiedzy – która przychodzi z czasem – modlimy się, ale nasze prośby są połowiczne, zawężone do momentu ich wypowiadania. Bóg tymczasem widzi szerzej, widzi nasze wczoraj, nasze dziś i wie, jakie będzie nasze jutro.

Był pewien chory, Łazarz z Betanii, ze wsi Marii i jej siostry, Marty. Maria zaś była tą, która namaściła Pana olejkiem i włosami swoimi otarła Jego nogi. Jej to brat, Łazarz, chorował. Siostry zatem posłały do Niego wiadomość: «Panie, oto choruje ten, którego Ty kochasz». Jezus, usłyszawszy to, rzekł: «Choroba ta nie zmierza ku śmierci, ale ku chwale Bożej, aby dzięki niej Syn Boży został otoczony chwałą». A Jezus miłował Martę i jej siostrę, i Łazarza. Gdy posłyszał o jego chorobie, pozostał przez dwa dni tam, gdzie przebywał. Dopiero potem powiedział do swoich uczniów: «Chodźmy znów do Judei». Rzekli do Niego uczniowie: «Rabbi, dopiero co Żydzi usiłowali Cię ukamienować i znów tam idziesz?» Jezus im odpowiedział: «Czyż dzień nie liczy dwunastu godzin? Jeśli ktoś chodzi za dnia, nie potyka się, ponieważ widzi światło tego świata. Jeżeli jednak ktoś chodzi w nocy, potknie się, ponieważ brak mu światła». To powiedział, a następnie rzekł do nich: «Łazarz, przyjaciel nasz, zasnął, lecz idę go obudzić». Uczniowie rzekli do Niego: «Panie, jeżeli zasnął, to wyzdrowieje». Jezus jednak mówił o jego śmierci, a im się wydawało, że mówi o zwyczajnym śnie. Wtedy Jezus powiedział im otwarcie: «Łazarz umarł, ale raduję się, że Mnie tam nie było, ze względu na was, abyście uwierzyli. Lecz chodźmy do niego». A Tomasz, zwany Didymos, rzekł do współuczniów: «Chodźmy także i my, aby razem z Nim umrzeć». Kiedy Jezus tam przybył, zastał Łazarza już od czterech dni spoczywającego w grobie. A Betania była oddalona od Jerozolimy około piętnastu stadiów. I wielu Żydów przybyło przedtem do Marty i Marii, aby je pocieszyć po utracie brata. Kiedy więc Marta dowiedziała się, że Jezus nadchodzi, wyszła Mu na spotkanie. Maria zaś siedziała w domu. Marta więc rzekła do Jezusa: «Panie, gdybyś tu był, mój brat by nie umarł. Lecz i teraz wiem, że Bóg da Ci wszystko, o cokolwiek byś prosił Boga». Rzekł do niej Jezus: «Brat twój zmartwychwstanie». Marta Mu odrzekła: «Wiem, że powstanie z martwych w czasie zmartwychwstania w dniu ostatecznym». Powiedział do niej Jezus: «Ja jestem zmartwychwstaniem i życiem. Kto we Mnie wierzy, to choćby umarł, żyć będzie. Każdy, kto żyje i wierzy we Mnie, nie umrze na wieki. Wierzysz w to?» Odpowiedziała Mu: «Tak, Panie! Ja mocno wierzę, że Ty jesteś Mesjasz, Syn Boży, który miał przyjść na świat». Gdy to powiedziała, odeszła i przywołała ukradkiem swoją siostrę, mówiąc: «Nauczyciel tu jest i woła cię». Skoro zaś tamta to usłyszała, wstała szybko i udała się do Niego. Jezus zaś nie przybył jeszcze do wsi, lecz był wciąż w tym miejscu, gdzie Marta wyszła Mu na spotkanie. Żydzi, którzy byli z nią w domu i pocieszali ją, widząc, że Maria szybko wstała i wyszła, udali się za nią, przekonani, że idzie do grobu, aby tam płakać. A gdy Maria przyszła na miejsce, gdzie był Jezus, ujrzawszy Go, padła Mu do nóg i rzekła do Niego: «Panie, gdybyś tu był, mój brat by nie umarł». Gdy więc Jezus zobaczył ją płaczącą i płaczących Żydów, którzy razem z nią przyszli, wzruszył się w duchu, rozrzewnił i zapytał: «Gdzie go położyliście?» Odpowiedzieli Mu: «Panie, chodź i zobacz!» Jezus zapłakał. Żydzi więc mówili: «Oto jak go miłował!» Niektórzy zaś z nich powiedzieli: «Czy Ten, który otworzył oczy niewidomemu, nie mógł sprawić, by on nie umarł?» A Jezus, ponownie okazując głębokie wzruszenie, przyszedł do grobu. Była to pieczara, a na niej spoczywał kamień. Jezus powiedział: «Usuńcie kamień!» Siostra zmarłego, Marta, rzekła do Niego: «Panie, już cuchnie. Leży bowiem od czterech dni w grobie». Jezus rzekł do niej: «Czyż nie powiedziałem ci, że jeśli uwierzysz, ujrzysz chwałę Bożą?» Usunięto więc kamień. Jezus wzniósł oczy do góry i rzekł: «Ojcze, dziękuję Ci, że Mnie wysłuchałeś. Ja wiedziałem, że Mnie zawsze wysłuchujesz. Ale ze względu na otaczający Mnie tłum to powiedziałem, aby uwierzyli, że Ty Mnie posłałeś». To powiedziawszy, zawołał donośnym głosem: «Łazarzu, wyjdź na zewnątrz!» I wyszedł zmarły, mając nogi i ręce przewiązane opaskami, a twarz jego była owinięta chustą. Rzekł do nich Jezus: «Rozwiążcie go i pozwólcie mu chodzić». Wielu zatem spośród Żydów przybyłych do Marii, ujrzawszy to, czego Jezus dokonał, uwierzyło w Niego.
CZYTAJ DALEJ

Papież na „Anioł Pański”: tylko Bóg ugasi nasze wewnętrzne pragnienie

2026-03-22 12:16

[ TEMATY ]

Anioł Pański

Papież Leon XIV

Vatican Media

Nic, co skończone, nie zdoła ugasić naszego wewnętrznego pragnienia, bowiem zostaliśmy stworzeni dla Boga i nie zaznajemy pokoju, dopóki nie spoczniemy w Nim - powiedział Leon XIV w rozważaniu poprzedzającym modlitwę „Anioł Pański”. Papież odmówił ją z wiernymi zgromadzonymi na Placu św. Piotra w Watykanie.

W dzisiejszą, V Niedzielę Wielkiego Postu w liturgii czytana jest Ewangelia o wskrzeszeniu Łazarza (por. J 11, 1-45).
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję