Dekanalne Konwenty Wielkanocne odbyły się w pierwszej połowie kwietnia w parafiach rejonu cieszyńskiego. Księża danego dekanatu spotykali się w konkretnym terminie w jednej z parafii dekanatu, by tam wspólnie się modlić i wysłuchać konferencji
Konwent to modlitewne spotkanie kapłanów danego dekanatu, które nawiązuje do zgromadzenia Apostołów radujących się w Wieczerniku spotkaniem ze zmartwychwstałym Jezusem. W czasie konwentu księża proszą o swoje uświęcenie, modlą się w intencji swoich parafian, proszą o radość wieczną dla kapłanów, którzy w tych parafiach wcześniej posługiwali, a których Pan odwołał już z tego świata, a także proszą o nowe powołania do służby Bożej w Kościele – tłumaczy dziekan dekanatu skoczowskiego ks. kan. Ignacy Czader.
Wiara kulturowa
Ojciec duchowny kapłanów rejonu cieszyńskiego o. Wit Chlondowski OFM skierował do kapłanów specjalną konferencję o wierze i relacji osobowej z Jezusem. Zauważył, że osoby, które nie mają takiej relacji, łatwo odchodzą od Kościoła, ich wiara staje się letnia.
Nawiązał do adhortacji papieża Jana Pawła II o katechizacji w naszych czasach, w której papież podkreślał, że wielu katolików ma wiarę kulturową – którą łatwo można stracić, a nie ma osobistej relacji z Chrystusem, czyli wiary świadomej, intencjonalnej.
Istotna jest relacja
Reklama
– Przekazywanie wiary polega na doprowadzeniu każdego człowieka do osobistego spotkania z Jezusem Chrystusem. To jest centralna idea. Z niej wypływa przeżywanie Eucharystii, kształtowanie mentalności, czyli zmiana moralności. Jeżeli żywa relacja z Chrystusem nie zaistnieje, to nie udało się nam przekazać wiary. Nasze osobiste przeżywanie relacji z Jezusem jest czymś, czym możemy i czym musimy się podzielić – mówił do kapłanów o. Wit.
Zauważył, że coraz więcej dzieci spowiada się raz w roku w czasie rekolekcji. Stwierdził, że tu trzeba wprowadzać rodziców do nawiązania osobistej relacji z Panem.
Wolność mówienia
W niektórych dekanatach ważne tematy były poruszane w kazaniach podczas Mszy św. – Wolność polega na mówieniu prawdy. Powstaje pytanie: Czy Kościół posiada taką wolność w mówieniu? Owo trwanie i bycie z Jezusem ogłasza mieszkanie w Jego słowie. Tym słowem jest Jezus – Syn. Jeżeli mieszkamy w Synu, stajemy się uczniami. Uczeń to ten, który się uczy. Uczymy się być synami i braćmi. Uczymy się prawdy o tym, że Bóg jest kochającym Ojcem – powiedział o. Rafał Kogut OFM podczas konwentu w dekanacie cieszyńskim. Kapłani wspólnie modlili się w sprawach poruszanych podczas konferencji, a także w intencjach polecanych Bogu na Mszach św.
Nie ludzie wybierają kapłana, aby reprezentował ich przed Bogiem, ale Bóg wybiera kapłana, aby przez niego spotkać się z ludźmi. Kapłan nie jest przedstawicielem ludzi, lecz przedstawicielem Boga – mówił podczas Mszy Krzyżma w katedrze poznańskiej abp Stanisław Gądecki. W Eucharystii wzięło udział kilkuset kapłanów, którzy odnowili przyrzeczenia złożone podczas święceń.
Przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski rozważał podczas liturgii znak nałożenia rąk, istotny w obrzędzie święceń kapłańskich, mówił też o dotknięciu ręki Boga i ręki Ducha Świętego. „Ręce mówią wiele w mowie ciała. Jeszcze więcej mówią o tajemnicy sakramentu kapłaństwa. Kiedy – jako kapłani – myślimy o znaku jakim jest ręka, podświadomie przypominamy sobie ręką boską, z którą spotkaliśmy się przed setkami tysięcy lat” – mówił abp Gądecki.
Metropolita poznański zauważył, że gest nałożenia rąk przez biskupa – a potem współbraci kapłanów – przyniósł im błogosławieństwo, powołanie do szczególnego urzędu. „Następnie nasze dłonie zostały namaszczone olejem, będącym znakiem Ducha Świętego i Jego mocy” – zauważył abp Gądecki.
Przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski zwrócił uwagę, że dłonie kapłana są instrumentem zmagania się ze światem, „wzięcia świata we własne ręce”, a przez gest namaszczenia Bóg pragnie, aby w świecie stały się Jego rękami. „Chce, aby nie były narzędziami służącymi do przywłaszczania sobie rzeczy, ludzi i świata, lecz by przekazywały Jego boski dotyk, oddając się na służbę Jego miłości” – mówił abp Gądecki.
Metropolita poznański zauważył, że po nałożeniu rąk podczas święceń zaczyna się historia rąk kapłańskich, naznaczona entuzjazmem, niekiedy przerażeniem wielkością zadania. „W jak wielką władzę wyposażył nasze ręce Chrystus! Przede wszystkim dal im moc oczyszczania z grzechów. Jest to największa moc, jaka istnieje na ziemi” – podkreślił przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski.
„Wszyscy psychoanalitycy razem wzięci nie dysponują taką mocą, jaką dysponuje kapłańska ręka. Oni mogą wysłuchać win, mogą pomóc człowiekowi w otwarciu, ale nie usuną ciężaru gniotącego serce człowieka wyrzutami sumienia. Kapłan dotykając serca uwalnia je z poczucia winy, czyli z największego nieszczęścia, jakie może dosięgnąć człowieka” – mówił abp Gądecki.
Metropolita poznański pytał kapłanów, czy w pełni wykorzystują moc kapłańskich rąk. Cytował ostre wyrzuty z tytułu zaniedbania tych obowiązków czynione przez autora „Listu papieża Celestyna VI do kapłanów”, m.in. „Nie mówię i nie chcę mówić, że zaniedbujecie swe obowiązki… Ale dla prawdziwego kapłana Chrystusowego, najwyższy obowiązek leży poza zwykłymi i obowiązującymi powinnościami”.
Uczestnicy liturgii w katedrze poznańskiej modlili się, aby słabości i trudności, z jakimi się zmagają kapłani, nie osłabiały radości powołania i nie pomniejszały entuzjazmu, z jakim pełnią misję.
Panie Jezu Chryste, obecny prawdziwie w Najświętszym Sakramencie, przychodzimy do Ciebie z sercem spragnionym wiary, miłości i szacunku wobec Eucharystii. W świecie pełnym pośpiechu i obojętności pragniemy na nowo odkrywać wielkość Twojej obecności pod postaciami chleba i wina. Przez tę nowennę przygotuj nasze serca do owocnego przeżycia Uroczystości Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa. Naucz nas adoracji, wdzięczności i troski o świętość każdej Mszy świętej. Spraw, aby Eucharystia była centrum naszego życia, źródłem jedności i siłą do codziennego świadectwa.
Szanowni Państwo Parlamentarzyści,
Siostry i Bracia,
przeżywamy dzisiaj jedno z najmłodszych świąt liturgicznych: święto Jezusa Chrystusa, Najwyższego i Wiecznego Kapłana. Papież Benedykt XVI, zaproponował Episkopatom poszczególnych krajów, by te – upamiętniając Rok Kapłański – wprowadziły to święto do kalendarzy liturgicznych swoich diecezji, tak, by pomiędzy uroczystością Zesłania Ducha Świętego i Trójcy Przenajświętszej, oddzielnym świętem, uwielbić kapłaństwo Chrystusa, a także uświadomić wszystkim chrześcijanom ich powołanie do kapłaństwa wspólnego, w które zostali włączeni od momentu chrztu świętego i które – jak uczy Katechizm – polega na uświęcaniu świata, na consecratio mundi, poprzez codzienne ofiarowywanie Bogu swojego życia. „Wszystkie bowiem uczynki - to cytat z Katechizmu - modlitwy i apostolskie przedsięwzięcia, życie małżeńskie i rodzinne, codzienna praca, wypoczynek ducha i ciała (…), a nawet utrapienia życia, jeśli są cierpliwie znoszone, stają się duchowymi ofiarami miłymi Bogu przez Jezusa Chrystusa (…). W ten sposób ludzie świeccy, jako pobożnie działający wszędzie czciciele Boga, właśnie uświęcają świat dla Niego” (KKK, 901).
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
