Trzeciego września br. o godz. 6.20 rano osiągnąłem 30 lat pracy na misjach. Jestem wdzięczny wszystkim za modlitwę i wszelaką pomoc – uśmiecha się br. Zdzisław. To 30 lat pięknej, ale trudnej, czasem niebezpiecznej posługi. Br. Zdzisław był świadkiem wojny domowej w 1994 r. – Rwanda jest znana nie tylko z ludobójczej wojny, lecz także jako kraj, w którym objawiała się Matka Boża. Objawienia z Kibeho są jedynymi w Afryce zatwierdzonymi przez Kościół (29 czerwca 2001 r.) objawieniami. Polska jest szczególnie związana z tym miejscem, ponieważ figurę Matki Bożej, która znajduje się w sanktuarium w Kibeho, wykonali artyści z Uniwersytetu Warszawskiego, a pobłogosławił Jan Paweł II. 28 listopada 2003 r. została zaprezentowana w sanktuarium. Figura z drewna lipowego to dar Polski dla Kościoła rwandyjskiego, w którym posługują pallotyni – mówi br. Zdzisław. Na główne uroczystości w Kibeho, przypadające 28 listopada, co roku wyruszają pielgrzymki z Polski organizowane przez Misjonarzy Pallotynów Prowincji Chrystusa Króla Stowarzyszenia Apostolstwa Katolickiego oraz przez Złotą Różę z Krakowa. Pallotyni również organizują pielgrzymki piesze w Rwandzie – z Butare do Kibeho w górach, w każdą 3. sobotę miesiąca. Br. Zdzisławowi szczególnie utkwiło w pamięci spotkanie z Piotrem Chomickim z Warszawy, który udał się w pieszą pielgrzymkę do Kibeho. Wyruszył 12 października 2012 r. z Gietrzwałdu k. Olsztyna – miejsca, gdzie też były objawienia. Tam kupił książkę dotyczącą objawień w Rwandzie i postanowił udać się tam pieszo. – Szedł 11 miesięcy – ponad 6 tys. km. Dał o tym świadectwo 8 września w sanktuarium w Kibeho w święto Matki Bożej. Ani księża z Kibeho, ani Rwandyjczycy nie wierzyli, że dał on radę przejść tyle kilometrów pieszo z Polski – mówi zakonnik. – Kiedyś Piotr miał pieniądze i dobre życie, ale dalekie od Boga. Kiedy jego firma zaczęła upadać przekonał się, że pieniądz nie jest najważniejszy w życiu. Spotkałem się z Piotrem przypadkiem w 2011 r. Dałem mu drewnianą figurę Matki Bożej, jeszcze wtedy nie wiedząc, że on pójdzie pieszo do Afryki. On z tą drewnianą figurką poszedł do Kibeho. Po powrocie założył w Warszawie grupy modlitewne modlące się m.in. za tych, którzy pogubili się przez dobrobyt, pieniądze – opowiada br. Zdzisław Olejko.

Br. Zdzisław zauważa, że Kościół w Rwandzie i w Polsce łączą się ze sobą modlitwą i poprzez pomoc udzielaną także z naszej diecezji. – Takim czynnikiem łączącym oba Kościoły był niedawny przyjazd młodzieży z Rwandy do Polski na Światowe Dni Młodzieży. Część tej młodzieży przejeżdżała przez diecezję bielsko-żywiecką, zatrzymując się po drodze w Skoczowie, w parafii Znalezienia Krzyża Świętego. Tam też głosiłem animację misyjną. Proboszcz ks. Krzysztof Klajmon z parafianami bardzo pomaga misjom w Rwandzie. Zafundowali m.in. piec i nagłośnienie dla pielgrzymów. Dzięki tej pomocy możemy być świadkami Chrystusa w Rwandzie – zauważa br. Olejko, dodając, że głosił również kazania w parafiach św. Andrzeja Apostoła w Gilowicach i św. Mikołaja w Rychwałdzie. – Potrzeba nam tej współpracy z Polską. My byśmy na misjach nic nie zrobili bez ojczyzny i pomocy stąd – stwierdza pallotyn i dodaje, że Rwandyjczycy modlą się za Kościół w Polsce. – Na misjach też obchodzimy rocznicę chrztu Polski i Rok Święty Miłosierdzia. Od 9 do 15 września br. trwa u nas I Międzynarodowy Kongres Miłosierdzia Bożego w Kabuga k. Kigali. Polska ofiarowała dużą monstrancję na ten kongres. Każdy z nas potrzebuje miłosierdzia. Iskierka nadziei miłosierdzia Bożego wypłynęła z Polski przez św. Faustynę. My jesteśmy sekretarzami miłosierdzia i jako misjonarze staramy się rozszerzać miłosierdzie Boże na różnych kontynentach – podkreśla br. Zdzisław Olejko.