Czy Kościół katolicki w Niemczech jest silny? Z jednej strony można za kard. Reinhardem Marxem, który niedawno przedstawiał najnowszą statystykę kościelną za 2015 r., powiedzieć, że tak. Świadczy o tym fakt, że do katolicyzmu przyznaje się ponad 27,3 mln Niemców, co stanowi 29 proc. całej populacji. Bezwzględnie Kościół katolicki stanowi największą wspólnotę religijną w Niemczech. Niepokój budzą jednak odejścia z Kościoła. W 2015 r. wystąpiło z niego 181925 osób. Dla porównania w tym samym czasie 2685 osób wstąpiło do Kościoła, a 6474 osoby nawróciły się na wiarę katolicką. Jeszcze większy niepokój mogą wzbudzać dane o udzielonych sakramentach. W 2015 r. we wszystkich niemieckich parafiach udzielono 16,7 tys. osób, w większości dzieciom, sakramentu chrztu św. 20 lat temu w księgach metrykalnych odnotowano o 100 tys. chrzcin więcej. Jeszcze gorzej jest w przypadku sakramentu małżeństwa. W ubiegłym roku na stopniach ołtarza stanęło 44298 par narzeczonych, w 1995 r. było ich ponad 86 tys. Gdy do tego dojdzie fakt zmniejszenia się uczestnictwa w nabożeństwach niedzielnych – z 18,6 do 10,4 proc. – obraz się dopełni, co uczyni zasadnym postawione na początku pytanie.
Wybrani proboszczowie, administratorzy i wikariusze 26 maja w parafii Ducha Świętego w Zielonej Górze otrzymali od pasterza diecezji bp. Tadeusza Lityńskiego dekrety kierujące do posługi w nowych parafiach
Duchowni, którzy w okresie wakacyjnym zmieniają placówkę duszpasterską, we wtorek 26 maja br. odebrali z rąk pasterza diecezji dekrety nominacyjne, a księża przechodzący na emeryturę podziękowania za wieloletnią posługę.
Wybrani proboszczowie, administratorzy i wikariusze 26 maja w parafii Ducha Świętego w Zielonej Górze otrzymali od pasterza diecezji bp. Tadeusza Lityńskiego dekrety kierujące do posługi w nowych parafiach, a księża przechodzący na emeryturę podziękowania za wieloletnią posługę. Tegoroczne zmiany personalne objęły blisko ponad 50 księży.
- Ta historia nie jest tak oczywista jak się mogło wydawać. Jest w niej jeszcze wiele do odkrycia - wskazuje prof. Jacek Chachaj, historyk KUL specjalizujący się w dziejach Lublina. 2 czerwca 1719 r. w Lublinie miał miejsce rozległy pożar, w wyniku którego żywioł spustoszył dużą część miasta.
Według podań historycznych pożar wybuchł na Podzamczu wówczas znajdującym się poza murami miasta, w żydowskiej dzielnicy, skąd przeniósł się do centrum ówczesnego Lublina niszcząc wszystko po drodze.
Na karę 300 zł grzywny i pokrycia kosztów sądowych zostało skazanych siedmioro uczestników zgromadzenia obrońców rodziny. Sprawa dotyczy wydarzeń z 29 czerwca 2024 r. w Poznaniu. Tego dnia odbywał się tzw. Marsz Równości. W tym samym miejscu pojawiła się również grupa osób uczestniczących w innym zgromadzeniu publicznym. Jego uczestnicy trzymali baner z napisem „Rodzina siłą Narodu”, jednocześnie skandując to hasło.
Zasadniczy problem w tej sprawie nie zaczął się jednak na ulicy, lecz w urzędzie. To działania Prezydenta Miasta Poznania – jako organu właściwego dla zgromadzeń publicznych – doprowadziły do sytuacji, w której dwa zgromadzenia znalazły się w kolizji miejsca i czasu.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
