Reklama

Kościół nad Odrą i Bałtykiem

Zakochani w Różańcu

[ TEMATY ]

Żywy Różaniec

Ks. Krzysztof Wąchała TChr

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

25 października na zakończenie Tygodnia Misyjnego w Sanktuarium NSPJ w Szczecinie, w którym trwa Rok Jezusowego Serca, odbyła się II Archidiecezjalna Pielgrzymka Żywego Różańca.

Przybyło na nią ponad 600 osób, członków wspólnot Żywego Różańca, by wysłuchać konferencji oraz zapoznać się z postacią Pauliny Jaricot, a nade wszystko na nowo odkrywać aktualność przesłania Matki Bożej z Fatimy, które streszczają słowa będące hasłem tegorocznego spotkania: „Serce Jezusa i Maryi chcą przez Was światu okazać wiele miłosierdzia”.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Archidiecezjalna Pielgrzymka Żywego Różańca zorganizowana została przez Papieskie Dzieła Misyjne archidiecezji szczecińsko-kamieńskiej we współpracy z Sanktuarium NSPJ w Szczecinie.

Spotkanie rozpoczęło się od zawiązania wspólnoty i powitania uczestników, którego dokonał ks. Krzysztof Wąchała SChr wprowadzając wszystkich w temat tegorocznego pielgrzymowania. Pierwszą część zainicjowało wniesienie relikwii dzieci fatimskich przez Łucję, Franciszka i Hiacyntę, czyli dzieci z Ogniska Misyjnego z parafii pw. NSPJ w Szczecinie. To one przyniosły relikwie małych błogosławionych, które towarzyszyły uczestnikom spotkania przez całą modlitwę.

Reklama

Kolejnym punktem programu była konferencja ks. Maciej Będzińskiego - sekretarza krajowego PDRW i PDPA - na temat: „Radość ewangelizacji owocem pogłębionej modlitwy różańcowej”. Nie zabrakło również odniesień do życia i działalności Pauliny Jaricot. Postać sługi Bożej wzbudziła wśród uczestników pielgrzymki wielkie zainteresowanie - do tego stopnia, że zniknęły wszystkie książki opowiadające o Paulinie Jaricot.

Po wykładzie ks. Kazimierz Kotlarz TChr z parafii Chrystusa Króla Wszechświata w Stargardzie Szczecińskim dał świadectwo swoich spotkań z Matką Bożą, wygłaszając konferencję pt. „Matka Boża Fatimska w moim życiu”. Niezwykle poruszające świadectwo ks. Kazimierz zakończył stwierdzeniem, że Fatima jest tam, gdzie ludzie modlą się na różańcu, jest w sercach tych, którzy kochają Matkę Bożą.

Podsumowaniem tej części była Godzina Różańcowa. Na ołtarz wniesiony został Najświętszy Sakrament. Najpierw odmówiony został różaniec misyjny: o pokój na świecie i za wszystkich ludzi z każdego kontynentu, o czym świadczyły zapalane przez małych misjonarzy świece w kolorach misyjnych. Na zakończenie Różańca odmówiona została modlitwa Anioła Pokoju i akt zawierzenia Niepokalanemu Sercu Matki Bożej.

Na koniec miała miejsce najważniejsza część pielgrzymki - Eucharystia, której przewodniczył i w czasie której homilię wygłosił ks. dr Jarosław Staszewski TChr - proboszcz i kustosz sanktuarium. Mszę św. koncelebrowali licznie zgromadzeni kapłani przybyli z grupami pielgrzymów.

Całość zakończyła procesja z figurą Matki Bożej i relikwiami dzieci fatimskich wokół Sanktuarium, co stanowiło manifestację wiary wszystkich zgromadzonych wokół ołtarza. Na zakończenie pozostał w pamięci piękny obraz wielu ludzi pochylonych nad różańcem, ludzi, którzy modlą się w intencjach nie swoich, lecz innych. Gdyby nie oni, gdyby nie róże świat byłby pozostawiony bez mgły bezinteresownej modlitwy, która oplata każdego z nas, nawet tych, którzy nie wierzą, nawet tych, którzy się wyśmiewają. Cicha modlitwa róż - skarb, którego wartość poznamy dopiero po śmierci.

2014-10-30 10:47

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Potrzebujemy tej modlitwy jak tlenu

[ TEMATY ]

Żywy Różaniec

Apostolat Margaretka

sanktuarium Rokitno

Karolina Krasowska

Członkowie Żywego Różańca i Apostolstwa Margaretka z całej diecezji pielgrzymowali dziś do sanktuarium Matki Bożej Cierpliwie Słuchającej w Rokitnie

Członkowie Żywego Różańca i Apostolstwa Margaretka z całej diecezji pielgrzymowali dziś do sanktuarium Matki Bożej Cierpliwie Słuchającej w Rokitnie

Członkowie Żywego Różańca i Apostolstwa Margaretka z całej diecezji pielgrzymowali dziś do sanktuarium Matki Bożej Cierpliwie Słuchającej w Rokitnie.

„Zróbcie wszystko, cokolwiek Mój Syn wam powie" – pod takim hasłem w sobotę 5 października w sanktuarium w Rokitnie odbył się odpust z okazji święta Matki Bożej Różańcowej połączony z diecezjalną pielgrzymką grup Żywego Różańca oraz Apostolstwa Margaretka.
CZYTAJ DALEJ

Świadectwo: Cud w Kanadzie

2025-12-30 11:57

Niedziela Ogólnopolska 1/2026, str. 68-69

[ TEMATY ]

świadectwo

Bliżej Życia z wiarą

Magdalena Pijewska/Niedziela

„Boże Miłosierdzie spowodowało, że z bycia świeckim, światowym Amerykaninem, który dbał tylko o swoją dziewczynę i biznes, stałem się katolickim księdzem” – mówi ks. Chris Alar.

Dzienniczek św. Siostry Faustyny oraz orędzie Jezusa przekazane polskiej zakonnicy zainspirowały jego drogę do kapłaństwa. 10 listopada 2025 r. na instagramie Parousia Media marianin opublikował historię cudu eucharystycznego, którego był świadkiem w Kanadzie.
CZYTAJ DALEJ

Uczeń Jezusa spotyka czasem niezgodę najbliższych

2026-01-14 20:57

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

wikipedia.org

Opowiadanie stoi na progu nowej epoki. Dawid wraca do Siklag, a z pola bitwy przychodzi posłaniec z rozdartą szatą i ziemią na głowie. Tak Biblia opisuje człowieka dotkniętego śmiercią. Przynosi znaki władzy: koronę i naramiennik Saula. Znaki królewskie zmieniają właściciela, a Dawid nie traktuje ich jak łupu. Rozdziera szaty, płacze i pości aż do wieczora. Żałoba obejmuje Saula, Jonatana i poległych Izraela. Potem rozbrzmiewa pieśń żałobna (qînâ). Otwiera ją wołanie o „ozdobie Izraela” zabitej na wyżynach. Hebrańskie (haṣṣəḇî) niesie sens splendoru, czegoś drogiego i kruchego. Refren „Jakże polegli mocarze” oddaje hebrajskie (’êk nāpelû gibbōrîm) i spina pamięć całego narodu. Dawid nie pozwala, aby wieść stała się pieśnią triumfu w miastach Filistynów. W pochwałach dla Saula i Jonatana nie ma pochlebstwa. Jest uznanie prawdy: byli złączeni w życiu i w śmierci, szybsi niż orły i mocniejsi niż lwy. Słowo „mocarze” (gibbōrîm) obejmuje tu odwagę i odpowiedzialność za lud. Dawid pamięta także dobro, które Izrael otrzymał za Saula, szczególnie bezpieczeństwo i dostatek. W końcu głos staje się osobisty. Dawid opłakuje Jonatana jak brata i mówi o miłości „przedziwnej”. Ta przyjaźń wyrasta z przymierza i wierności. Tekst ukazuje królewskość Dawida zanim otrzyma tron. Objawia się w panowaniu nad odwetem i w czci dla pomazańca Pana, także podczas jego prześladowania. Dawid nie buduje swojej przyszłości na upokorzeniu poprzednika. Wypowiedziany żal oczyszcza przestrzeń władzy i uczy, że królowanie zaczyna się od słuchania Boga, a nie od gromadzenia łupów.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję