Druga Szwajcaria

Dopiero na początku maja 2015 r. do naszych polityków dotarło, że obywatele pragnęliby, aby ich czasem słuchać, i zapałali wielką miłością do referendów, mimo że wcześniej niektórzy zachęcali, żeby na nie – patrz referendum w sprawie odwołania prezydent Warszawy – nie chodzić. Teraz już mamy zapowiedziane jedno referendum, a jest prawdopodobne, bo kolejne wybory za pasem, że zaraz będą następne. Mieliśmy już być drugą Japonią, drugą Irlandią, a – przynajmniej pod względem liczby referendów – możemy stać się drugą Szwajcarią.

Ćwiczenia

Andrzej Olechowski, swego czasu jeden z „trzech tenorów”, tłumacząc, dlaczego wcześniej – mimo że obywatele podpisali się pod pewnym projektem – referendum się nie odbyło, tłumaczył, że zbieranie podpisów było jedynie ćwiczeniem aktywu partyjnego, czyli było na niby. Można by zatem stwierdzić, że ta zdolność się przyda, bo nauka nie idzie w las. Równie prawdopodobne jest jednak, że sytuacja sprzed lat się powtórzy, bo jak mówi inne powiedzenie – ciągnie wilka do lasu.

Poparcie

Głos zabrał też Aleksander Kwaśniewski, który poparł jednego z kandydatów. Trochę nam trudno zrozumieć sens tego poparcia, bo nie od dziś wiadomo, że Kwaśniewski jedyne poparcie ma wśród elektoratu filipińskiego.

Miłość do JOW-a

Uratować nas mogą jedynie JOW-y. To słowo jest hitem u polskich polityków, którzy odmieniają je przez wszystkie przypadki, bo okazało się, że podoba się ono dużej grupie młodych. Ale się narobiło!