Reklama

Niedziela Legnicka

Świeccy akolici

W 3. niedzielę Adwentu biskup legnicki Stefan Cichy udzielił posługi akolitatu 26 świeckim mężczyznom, w tym 24 żonatym. To pierwsi w legnickim Kościele świeccy akolici

Niedziela legnicka 2/2014, str. 7

[ TEMATY ]

akolita

Łukasz Woliński

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Udzielenie posługi miało miejsce podczas Mszy św. sprawowanej w legnickiej katedrze. Akolici przygotowywali się do tego dnia przez trzy lata formacji w Diecezjalnej Szkole Stałego Lektora i Akolity (DSSLiA). Nowi akolici stanowią bardzo różnorodną grupę, są w różnym wieku – od 25 do 65 lat i pochodzą z różnych środowisk parafialnych i zawodowych. Łączy ich jednak umiłowanie Kościoła, liturgii i bezinteresowna chęć służby.

Ustanowieni mężczyźni stanowią pierwszą w naszej diecezji, a drugą w Polsce grupę osób, które na stałe podjęły się wypełniania w Kościele tej posługi. Dotąd posług (dawniej niższych święceń) lektoratu i akolitatu udzielano jedynie alumnom seminariów duchownych, jako urzędów, których piastowanie powierzano im czasowo, do momentu przyjęcia święceń diakonatu i prezbiteratu.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Reklama

Zadania powierzone akolitom zostały określone w Instrukcji Episkopatu Polski z 2007 r. Obejmują nie tylko wypełnianie szczególnej funkcji w liturgii (tj. noszenie świec, krzyża, asystowanie kapłanowi przy księdze, puryfikowanie naczyń, sprawowanie wybranych błogosławieństw czy niektórych elementów liturgii pogrzebowej). Mogą oni w razie potrzeby rozdzielać Komunię św. podczas Mszy św., jak i poza nią, prowadzić nabożeństwa, w tym eucharystyczne. Akolici mogą rozwijać swoją posługę także poza liturgią, m.in. przez koordynowanie i branie udziału w diakonii, dziełach miłosierdzia i szeroko rozumianym duszpasterstwie parafialnym, szczególnie troszcząc się o chorych i starszych.

W tym ujęciu akolita odróżnia się od znanych już w naszych parafiach nadzwyczajnych szafarzy Komunii św., którym funkcję powierza się zawsze czasowo. Posługa natomiast udzielana jest dożywotnio i stanowi odpowiedź kandydata na szczególne powołanie.

Charakter powierzonego urzędu opisuje doskonale obrzęd ustanowienia. Zwracając się do kandydatów, Biskup legnicki skierował do nich takie słowa: – Macie pomagać kapłanom i diakonom w wykonywaniu ich urzędu i jako nadzwyczajni szafarze udzielać Komunii św. wiernym, a także zanosić ją chorym. Przeznaczeni w specjalny sposób do tej posługi, starajcie się głębiej przeżywać Ofiarę eucharystyczną i na jej wzór kształtować własne życie. Starajcie się również zrozumieć duchowe znaczenie i istotę czynności, które będziecie wykonywać, abyście codziennie przez Jezusa Chrystusa składali siebie w ofierze jako duchowy dar, przyjemny Bogu. Tak postępując, pamiętajcie, że podobnie jak spożywacie z waszymi braćmi jeden Chleb eucharystyczny, tak też stanowicie z nimi jedno ciało. Dlatego otaczajcie szczególną miłością Ciało Mistyczne Chrystusa, czyli lud Boży, zwłaszcza słabych i chorych, wypełniając w ten sposób przykazanie naszego Pana, dane Apostołom w czasie Ostatniej Wieczerzy: „Miłujcie się wzajemnie, jak ja was umiłowałem”.

W najbliższym czasie planowana jest kolejna edycja DSSLiA. Kandydatami mogą być mężczyźni, którzy w momencie przyjmowania posługi ukończą 25 rok życia, a więc do szkoły wstąpić mogą w wieku 22 lat. Powinni odznaczać się wzorowym życiem moralnym, apostolskim oddaniem, bezinteresownością, szczerą pobożnością i gorliwym życiem sakramentalnym, szczególnym umiłowaniem Pisma Świętego i Eucharystii. Muszą także posiadać odpowiednie przymioty intelektualne, stosowne wykształcenie, wyróżniać się solidnością w pracy oraz umiejętnością współpracy z innymi. Kandydaci chęć podjęcia formacji powinni zgłaszać swoim księżom proboszczom.

2014-01-08 09:31

Ocena: 0 -1

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Czym jest akolitat?

Niedziela szczecińsko-kamieńska 3/2017, str. 3-4

[ TEMATY ]

akolita

akolitat

Kl. Kamil Siuta

Nieszpory ekumeniczne w archikatedrze, październik 2014 r.

Nieszpory ekumeniczne
w archikatedrze, październik 2014 r.
Do napisania tego artykułu skłoniły mnie rozmowy prowadzone ze współposługującymi przy ołtarzu, wskazujące, iż nie jest łatwo w obecnej rzeczywistości Kościoła osobom świeckim rozróżnić posługi akolity i szafarza nadzwyczajnego Komunii św. Kościół katolicki dość precyzyjnie określa funkcje każdego z nich. W tym jednak artykule pragnę pochylić się nad istotą służby akolity.
CZYTAJ DALEJ

Pozdrowienie, lęk, zapowiedź misji, pytanie, znak

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Adobe Stock

Wyrocznia wyrasta z konkretnej rany: około 732 roku przed Chr. Tiglat-Pileser III oderwał od Izraela Galileję i ziemie Zabulona i Neftalego, uprowadzając ich mieszkańców (2 Krl 15,29). Te okręgi - „Galilea pogan” - pierwsze doświadczyły ciemności najazdu; i to od nich prorok każe zacząć: „naród kroczący w ciemnościach ujrzał światłość wielką”. Łaska Boga w historii zaczyna od miejsc najbardziej poranionych - Mateusz zacytuje ten tekst, opisując początek galilejskiej działalności Jezusa (Mt 4,15-16). Radość zostaje porównana do żniw i podziału łupów, a złamanie jarzma - do „dnia Madianu”: zwycięstwa Gedeona, odniesionego bez ludzkiej potęgi, garstką trzystu (Sdz 7). Nie o militarnej chwale tu mowa, lecz o działaniu Boga, który sam kruszy „pręt ciemięzcy”. Kulminacją jest narodzenie: „Dziecię nam się narodziło, Syn został nam dany; na Jego barkach spoczęła władza” - barki mówią o odpowiedzialności niesionej publicznie. Poczwórny tytuł ma formę uroczystej tytulatury królewskiej, znanej z ceremoniałów Bliskiego Wschodu: „Przedziwny Doradca” - mądrość rządzenia niepotrzebująca doradców intrygi; „Bóg Mocny” - władca, którego siłą jest Bóg, nie przemoc; „Odwieczny Ojciec” - król jako opiekun ludu; „Książę Pokoju” - cel panowania, szalom bez granic. W pierwszym horyzoncie wyrocznia podtrzymywała nadzieję związaną z domem Dawida w dobie asyryjskiej; jej ostatnie zdanie - „zazdrosna miłość Pana Zastępów tego dokona” - przenosi ciężar spełnienia całkowicie na Boga. Liturgia wspomnienia Najświętszej Maryi Panny Królowej czyta ją jako zapowiedź Króla, którego panowanie „nie będzie miało końca” - i Matki, przez którą to Dziecię zostało nam dane.
CZYTAJ DALEJ

Biskup San Marino: To państwo gościnne i pokojowe

2026-08-21 16:52

[ TEMATY ]

Papież Leon XIV

San Marino

@Vatican Media

Bazylika św. Maryna w San Marino

Bazylika św. Maryna w San Marino

Bp Domenico Beneventi, stojący na czele diecezji San Marino – Montefeltro, opisuje nastrój, w jakim ta mała republika oczekuje na wizytę pasterską Papieża Leona XIV, zaplanowaną na 22 sierpnia. Opowiada o jej starożytnych korzeniach chrześcijańskich, głębokim poczuciu wspólnoty oraz wysiłkach regionu na rzecz pojednania i aktywnej neutralności.

„W sercu Republiki świadectwo pokoju, które przemawia do świata” – to napis widniejący przy wejściu do państwa San Marino, gotowego na przyjęcie jutro, 22 sierpnia, Papieża Leona XIV. W środkowej części Apeninów, wśród łagodnych wzgórz, ulice są uroczyście udekorowane na przybycie Papieża. „Chcemy umocnić się w wierze” – powiedział Vatican News bp Beneventi. Hierarcha postrzega wizytę Papieża jako zachętę dla diecezji na drodze ku otwartości, wsparciu, pojednaniu i pokoju.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję