Reklama

Radość Ewangelii

Niedziela Ogólnopolska 1/2014, str. 20

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

W lutym 2014 r. dojdzie do bardzo ważnego wydarzenia: wizyty wszystkich polskich biskupów w Stolicy Apostolskiej – we wszystkich istotnych kongregacjach i radach – której zwieńczeniem będzie spotkanie z papieżem Franciszkiem. Każda diecezja złoży dokładne sprawozdanie według zagadnień, jakimi zajmują się poszczególne dykasterie watykańskie. Rady czy kongregacje będą dobrze przygotowane do dyskusji o problemach czy sektorach działalności Kościoła lokalnego, dając odpowiednie wskazówki. Papież wygłosi podsumowanie, które będzie programowe dla konkretnego Kościoła. Możemy oczekiwać wiele cennych wskazań, które ożywią i zdynamizują dzieło nowej ewangelizacji w Polsce. Bo w tym nurcie przebiega pontyfikat Ojca Świętego Franciszka, o czym najlepiej świadczy jego adhortacja „Evangelii gaudium” (Radość Ewangelii), ogłoszona na zakończenie Roku Wiary.
Na początku marca będzie miało miejsce kolejne ważne wydarzenie: wybory nowego przewodniczącego Konferencji Episkopatu Polski. Za wcześnie, żeby przesądzać, kto nim zostanie, ale przez tę zmianę personalną zacznie się najpewniej nowy etap historii Kościoła w Polsce. Na tym samym spotkaniu dojdzie do pierwszego w historii Episkopatu szkolenia medialnego biskupów. Możemy oczekiwać poprawy relacji Kościoła z mediami, co jest niesłychanie ważne we współczesnym świecie.
27 kwietnia 2014 r., w święto Bożego Miłosierdzia, stanie się to, na co wszyscy niecierpliwie czekamy. Nastąpi kanonizacja Jana Pawła II i Jana XXIII przy udziale całego chrześcijańskiego świata. Jan Paweł II był powszechnym, globalnym autorytetem dla Kościoła, ale i współczesnego świata. Należy oczekiwać w Rzymie pielgrzymów z różnych kontynentów w podobnej liczbie, jak podczas beatyfikacji, a wówczas było ich ok. 1,5 mln. To pokazuje olbrzymi głód duchowy dzisiejszej Europy, współczesnego świata, ale zarazem siłę żywego Kościoła, który tam się zbierze.
Będzie to zarazem wielkie święto wiary i miłosierdzia Bożego dla całego Kościoła współczesnego. Papież był Polakiem, dlatego obchody kanonizacji odbędą się we wszystkich polskich miastach, będą uroczystości liturgiczne, telebimy, będą bardzo różne spotkania przygotowujące, które zresztą już się odbywają. Jest to kolejna wielka szansa, jaką Pan Bóg i Stolica Apostolska dają nam na początku tego roku i wciąż na początku tego wieku. Wskażą w osobie Jana Pawła II, który nie jest postacią z tak odległej historii, że musimy czytać jego dzieła, by go sobie przypomnieć, lecz mamy go wciąż w oczach – najlepszy chyba z możliwych wzorców apostolskich. Długo żadne wydarzenie w Kościele nie będzie się równało z kanonizacją Jana Pawła II.
Będziemy się także skupiać na przygotowywaniu kolejnego wielkiego wydarzenia – Światowych Dni Młodzieży w Krakowie w 2016 r. To olbrzymia szansa dla Kościoła w naszej części Europy, umożliwiająca ożywienie naszej wiary w tym duchu, jaki przynosi wspomniana adhortacja, czyli wezwanie do Kościoła radosnego, otwartego, z wielkim dynamizmem apostolskim. Zaprezentowana jeszcze w starym roku w Episkopacie adhortacja to program dla Kościoła, dla każdego z nas, nie tylko na nowy rok. W nowej ewangelizacji każdy z nas, także świecki, musi uczestniczyć. Zachęcałbym do poważnego i głębokiego studiowania tego dokumentu, absolutnie programowego – tym bardziej że napisany jest prostym językiem. (Not. W.D.)

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2013-12-30 14:28

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

40 pytań Jezusa: „Czy synowie wesela mogą pościć?”

2026-03-20 21:00

[ TEMATY ]

Niezbędnik Wielkopostny 2026

40 pytań Jezusa

Canva Pro

«Czy goście weselni mogą pościć, dopóki pan młody jest z nimi?»

«Czy goście weselni mogą pościć, dopóki pan młody jest z nimi?»

Każdego dnia Wielkiego Postu podamy Ci jedno konkretne pytanie, które Jezus zadaje w Ewangeliach (np. „Czy wierzysz?”, „Czego szukacie?”, „Czy miłujesz Mnie?”). Bez moralizowania. Niech to będzie zaproszenie do osobistej konfrontacji i zmierzenie się z własnymi trudnościami w czasie tegorocznej wielkopostnej drogi.

Jezus im odpowiedział: «Czy goście weselni mogą pościć, dopóki pan młody jest z nimi? Nie mogą pościć, jak długo pana młodego mają u siebie.»(Mk 2,19)
CZYTAJ DALEJ

Dlaczego cierpią i umierają ci, co zaufali Bogu?

2026-03-19 13:48

[ TEMATY ]

rozważania

O. prof. Zdzisław Kijas

pixabay.com

Wiara uczy, że Bóg zawsze nas wysłuchuje: jednak nie zawsze spełnia nasze prośby, ale swoje obietnice. Bywa, że nie wiemy, o co prosić. Nie mając pełnej wiedzy – która przychodzi z czasem – modlimy się, ale nasze prośby są połowiczne, zawężone do momentu ich wypowiadania. Bóg tymczasem widzi szerzej, widzi nasze wczoraj, nasze dziś i wie, jakie będzie nasze jutro.

Był pewien chory, Łazarz z Betanii, ze wsi Marii i jej siostry, Marty. Maria zaś była tą, która namaściła Pana olejkiem i włosami swoimi otarła Jego nogi. Jej to brat, Łazarz, chorował. Siostry zatem posłały do Niego wiadomość: «Panie, oto choruje ten, którego Ty kochasz». Jezus, usłyszawszy to, rzekł: «Choroba ta nie zmierza ku śmierci, ale ku chwale Bożej, aby dzięki niej Syn Boży został otoczony chwałą». A Jezus miłował Martę i jej siostrę, i Łazarza. Gdy posłyszał o jego chorobie, pozostał przez dwa dni tam, gdzie przebywał. Dopiero potem powiedział do swoich uczniów: «Chodźmy znów do Judei». Rzekli do Niego uczniowie: «Rabbi, dopiero co Żydzi usiłowali Cię ukamienować i znów tam idziesz?» Jezus im odpowiedział: «Czyż dzień nie liczy dwunastu godzin? Jeśli ktoś chodzi za dnia, nie potyka się, ponieważ widzi światło tego świata. Jeżeli jednak ktoś chodzi w nocy, potknie się, ponieważ brak mu światła». To powiedział, a następnie rzekł do nich: «Łazarz, przyjaciel nasz, zasnął, lecz idę go obudzić». Uczniowie rzekli do Niego: «Panie, jeżeli zasnął, to wyzdrowieje». Jezus jednak mówił o jego śmierci, a im się wydawało, że mówi o zwyczajnym śnie. Wtedy Jezus powiedział im otwarcie: «Łazarz umarł, ale raduję się, że Mnie tam nie było, ze względu na was, abyście uwierzyli. Lecz chodźmy do niego». A Tomasz, zwany Didymos, rzekł do współuczniów: «Chodźmy także i my, aby razem z Nim umrzeć». Kiedy Jezus tam przybył, zastał Łazarza już od czterech dni spoczywającego w grobie. A Betania była oddalona od Jerozolimy około piętnastu stadiów. I wielu Żydów przybyło przedtem do Marty i Marii, aby je pocieszyć po utracie brata. Kiedy więc Marta dowiedziała się, że Jezus nadchodzi, wyszła Mu na spotkanie. Maria zaś siedziała w domu. Marta więc rzekła do Jezusa: «Panie, gdybyś tu był, mój brat by nie umarł. Lecz i teraz wiem, że Bóg da Ci wszystko, o cokolwiek byś prosił Boga». Rzekł do niej Jezus: «Brat twój zmartwychwstanie». Marta Mu odrzekła: «Wiem, że powstanie z martwych w czasie zmartwychwstania w dniu ostatecznym». Powiedział do niej Jezus: «Ja jestem zmartwychwstaniem i życiem. Kto we Mnie wierzy, to choćby umarł, żyć będzie. Każdy, kto żyje i wierzy we Mnie, nie umrze na wieki. Wierzysz w to?» Odpowiedziała Mu: «Tak, Panie! Ja mocno wierzę, że Ty jesteś Mesjasz, Syn Boży, który miał przyjść na świat». Gdy to powiedziała, odeszła i przywołała ukradkiem swoją siostrę, mówiąc: «Nauczyciel tu jest i woła cię». Skoro zaś tamta to usłyszała, wstała szybko i udała się do Niego. Jezus zaś nie przybył jeszcze do wsi, lecz był wciąż w tym miejscu, gdzie Marta wyszła Mu na spotkanie. Żydzi, którzy byli z nią w domu i pocieszali ją, widząc, że Maria szybko wstała i wyszła, udali się za nią, przekonani, że idzie do grobu, aby tam płakać. A gdy Maria przyszła na miejsce, gdzie był Jezus, ujrzawszy Go, padła Mu do nóg i rzekła do Niego: «Panie, gdybyś tu był, mój brat by nie umarł». Gdy więc Jezus zobaczył ją płaczącą i płaczących Żydów, którzy razem z nią przyszli, wzruszył się w duchu, rozrzewnił i zapytał: «Gdzie go położyliście?» Odpowiedzieli Mu: «Panie, chodź i zobacz!» Jezus zapłakał. Żydzi więc mówili: «Oto jak go miłował!» Niektórzy zaś z nich powiedzieli: «Czy Ten, który otworzył oczy niewidomemu, nie mógł sprawić, by on nie umarł?» A Jezus, ponownie okazując głębokie wzruszenie, przyszedł do grobu. Była to pieczara, a na niej spoczywał kamień. Jezus powiedział: «Usuńcie kamień!» Siostra zmarłego, Marta, rzekła do Niego: «Panie, już cuchnie. Leży bowiem od czterech dni w grobie». Jezus rzekł do niej: «Czyż nie powiedziałem ci, że jeśli uwierzysz, ujrzysz chwałę Bożą?» Usunięto więc kamień. Jezus wzniósł oczy do góry i rzekł: «Ojcze, dziękuję Ci, że Mnie wysłuchałeś. Ja wiedziałem, że Mnie zawsze wysłuchujesz. Ale ze względu na otaczający Mnie tłum to powiedziałem, aby uwierzyli, że Ty Mnie posłałeś». To powiedziawszy, zawołał donośnym głosem: «Łazarzu, wyjdź na zewnątrz!» I wyszedł zmarły, mając nogi i ręce przewiązane opaskami, a twarz jego była owinięta chustą. Rzekł do nich Jezus: «Rozwiążcie go i pozwólcie mu chodzić». Wielu zatem spośród Żydów przybyłych do Marii, ujrzawszy to, czego Jezus dokonał, uwierzyło w Niego.
CZYTAJ DALEJ

Podlaskie: Pociąg relacji Białystok-Warszawa uderzył w żubry

2026-03-22 09:48

[ TEMATY ]

pociąg

Karol Porwich /Niedziela

Pociąg osobowy relacji Białystok-Warszawa zderzył się w niedzielę rano w okolicach miejscowości Witowo (Podlaskie) z trzema żubrami stojącymi na torach. Jak podają służby, podróżującym pociągiem nic się nie stało, ale zwierzęta nie przeżyły.

Do zdarzenia pociągu Intercity „Żubr” ze zwierzętami doszło po godzinie 7 w niedzielę w okolicach miejscowości Witowo, położonej między Hajnówką a Czeremchą - poinformował PAP dyżurny stanowiska kierowania Podlaskiego Komendanta Wojewódzkiego PSP w Białymstoku.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję