Bp Antoni Długosz był głównym celebransem Mszy św. sprawowanej w kościele pw. św. Mikołaja u Sióstr Bernardynek w Wieluniu 11 października. Była to już dziesiąta Eucharystia sprawowana w intencji ludzi chorych na choroby nowotworowe. Jubileusz łączył się z pięcioletnią działalnością Stowarzyszenia „Po prostu żyj”, nad którym opiekę duchową sprawują ks. prał. Marian Stochniałek i ks. Juliusz Lasoń, kapelan Szpitala im M. Kopernika w Łodzi. Stowarzyszenie przygarnia pod swoje skrzydła coraz liczniejsze grono osób doświadczonych chorobą nowotworową i szukających wsparcia.

Mszę św. wspólnie z Księdzem Biskupem celebrowali: ks. Jarosław Boral, proboszcz parafii św. Barbary w Wieluniu, wspomniany ks. Juliusz Lasoń oraz ks. Dariusz Tuczapski, proboszcz parafii św. Jana Chrzciciela w Łaszewie.

Bp Antoni przypomniał, jak ważna jest umiejętność godzenia się z cierpieniem i moc wytrwania przy Chrystusie. - Każdy chory, który przez swoje cierpienie nie oddala się od Chrystusa, staje się człowiekiem świętym - mówił. - Każdy ma swoje plany, marzenia, miałem je także ja. Przyszła choroba, jedna z tych, którą wielu uważa za wyrok. Człowiek musi zwolnić, nawet odwołać swoje zajęcia (w moim przypadku było to 9 serii rekolekcji wielkopostnych, a o chorobie dowiedziałem się w styczniu). Dziś, kiedy jest źle, kiedy nie czuję się najlepiej, wyciągam mój brewiarz i patrzę na fotografię cierpiącego Jana Pawła II z dnia, kiedy wzruszenie nie pozwoliło mu wymówić kilku wyuczonych przez logopedów słów po tracheotomii. Dziś mówię wam o Janie Pawle II, człowieku wielkiej tężyzny fizycznej, odebranej mu przez strzały zamachowca, borykającemu się z chorobą Parkinsona, nowotworem jelita, złamaniem kości udowej (czy nie za dużo na jednego człowieka?). Papież nigdy o swoim cierpieniu nie mówił, chyba raz, kiedy przytulając chorych na trąd powiedział, że papież też cierpi. Zostawił im jednak przesłanie, prośbę, by cierpiąc, nie oddalali się od Boga - kontynuował.

- Pamiętajmy zawsze słowa modlitwy Jezusa w Ogrójcu: „Ojcze, jeśli chcesz, weź ode Mnie ten kielich, lecz niech się dzieje Twoja wola, nie moja”. Modlitwa w Ogrójcu była dla Jezusa większą udręką, niż sama Droga Krzyżowa i umieranie na Krzyżu. Pamiętajmy też inne słowa: „Kto nie dźwiga swego krzyża i nie idzie za Mną, nie może być Moim uczniem”. My chcemy być Jego uczniami. Rozumiejąc słowa Chrystusa, każdego dnia oswajamy swoją chorobę i uczymy się z nią po prostu żyć. Jest łatwiej, gdy umiemy sobie każdego dnia powiedzieć: „Jezu, ufam Tobie” - zakończył.

Ksiądz Biskup, wielce wzruszony, podziękował za zaproszenie do udziału we wspólnej Eucharystii sprawowanej w intencji ludzi chorych na choroby nowotworowe, mówiąc: „Wasza obecność i modlitwa, ubogacona muzycznie przez panów Kokocińskich, przez śpiew sióstr, są dla mnie największym podziękowaniem, zwłaszcza, że jest to moja pierwsza Msza św. sprawowana w tym kościele”.