Podczas uroczystej sesji w bielskim magistracie Ordynariusz naszej diecezji odebrał tytuł Zasłużonego dla Miasta Bielska-Białej
Uroczysta sesja Rady Miasta odbyła się 22 września. Uczestniczyli w niej radni Bielska-Białej, prezydent miasta, przedstawiciele duchowieństwa, nauki, parlamentarzyści i zaproszeni goście. W trzecim punkcie obrad przewodniczący rady Jarosław Klimaszewski odczytał uzasadnienie przyznania bp. Tadeuszowi Rakoczemu honorowego tytułu, przywołując wielorakie zasługi bielsko-żywieckiego biskupa. Należą do nich między innymi: zaangażowanie w organizację wizyty Jana Pawła II w Bielsku-Białej, budowanie struktur diecezji z dwóch odrębnych tradycji kulturowych i kościelnych, powołanie Instytutu Teologicznego, zasługi na niwie kultury, współtworzenie wizerunku miasta wielokulturowego i tolerancyjnego. - We wszystkich poczynaniach Księdza Biskupa zawsze w centrum pozostaje człowiek ze swoją godnością oraz prawami. To właśnie dla sprawy człowieka podejmuje Ksiądz Biskup swoją apostolską działalność codziennie na nowo wzorując się na słudze Bożym Janie Pawle II - mówił przewodniczący miejskiej rady.
W okolicznościowym słowie bp Tadeusz Rakoczy podziękował za wyróżnienie i wspominał swoje najwcześniejsze związki z Bielskiem-Białą. - Gdy już byłem na drugim roku teologii, pamiętam, że przyjechałem do Bielska, żeby kupić materiał na pierwszą sutannę.
Bielsko jest bliskie mojemu sercu tak, jak bliski jest dom rodzinny - mówił bp Tadeusz. Podkreślił także najgłębszą motywację swoich wielorakich działań. - Wszystko, co czynię ze względu na swój urząd i posłannictwo, czynię z miłości do Chrystusa i Jego Kościoła. (...) Nie ma dnia żebym nie modlił się za to miasto i wszystkich jego mieszkańców. Jestem dumny z faktu, że jestem dzieckiem Boga i że Bielsko-Biała jest moim miastem - zaznaczył hierarcha życząc miastu pomyślnego rozwoju. - Aby nigdy w tym mieście nie zabrakło miejsca dla Chrystusa - zakończył Biskup, przywołując słowa Jana Pawła II z wizyty w Bielsku-Białej w 1995 r.
Zgodnie z tym, co można przeczytać w miejskiej uchwale, tytuł Zasłużonego dla Miasta Bielska-Białej przypada „osobie o niekwestionowanym autorytecie moralnym, żywo interesującej się i uczestniczącej w życiu Bielska-Białej, wielkiemu społecznikowi, obrońcy biednych i pokrzywdzonych, mecenasowi nauki i kultury, dla którego zawsze najwyższą wartością pozostaje Człowiek. Dotychczas w gronie zasłużonych dla miasta znalazło się ponad trzydzieści osób.
Papież zaapelował do wiernych o odmawianie Różańca w intencji jedności w Kościele i pokoju na świecie. Zwrócił się o to po niedzielnej modlitwie Regina Coeli 3 maja 2026 roku. Podziękował też tym, którzy angażują się w obronę nieletnich przed plagą wykorzystywania.
Jak wskazał Ojciec Święty, na początku maja, miesiąca poświęconego nabożeństwu do Matki Bożej, odnawia się radość świętowania z Maryją i potrzeba modlitwy różańcowej w intencji pokoju na świecie oraz jedności w Kościele. Matka Najświętsza była między Apostołami w Wieczerniku, a Jej serce przechowywało zapał Ducha Świętego.
Nasze dzisiejsze spotkanie zacznijmy od prostej ale jakże pięknej i głębokiej prawdy: iść przez życie z Maryją, to iść najpewniejszą drogą do Jezusa. Zachęta do Jej kultu nie jest tylko kultywowaniem tradycji, ale otwarciem drzwi do domu, w którym każdy z nas jest oczekiwany. Maryja uczy nas, jak przyjmować Bożą wolę z ufnością, nawet gdy po ludzku brakuje nam sił.
Dziś znów chcemy oddać Jej nasze troski, radości i codzienne trudy. Ze śpiewem Litanii loretańskiej udajemy się z Hrubieszowa do Leżajska, położonego w pięknej Archidiecezji Przemyskiej, bo przecież nasza duchowa wędrówka prowadzi nas konkretnym szlakiem. Zostawiamy zatem za sobą piękny, kresowy Hrubieszów – miasto o bogatej historii i głębokiej wierze – by skierować kroki do Leżajska. To tutaj, w cieniu potężnej bazyliki, od wieków bije serce Podkarpacia. W tym świętym miejscu, pod troskliwą opieką znanych nam już Ojców Bernardynów, króluje Matka Boża Pocieszenia.
Czwarty dzień naszego pielgrzymowania pozwala nam zmienić nieco krajobraz naszej wędrówki. Dziś z pięknych, nizinnych terenów wyruszamy ku malowniczym wzgórzom Pogórza Przemyskiego. Nasz szlak prowadzi nas do miejsca, które od wieków nazywane jest „Jasną Górą Podkarpacia” – do Kalwarii Pacławskiej. To tutaj, na szczycie góry, w ciszy lasów i w rytmie dróżek kalwaryjskich, Maryja czeka na swoje dzieci w tajemnicy Matki Bożej Słuchającej.
Kalwaria Pacławska to miejsce szczególne, powierzone opiece synów św. Franciszka – Ojców Franciszkanów Konwentualnych. Centralnym punktem tego sanktuarium jest ołtarz łaskami słynącym obrazem Matki Bożej, który przybył tu z Kamieńca Podolskiego. Maryja na tym wizerunku ma odsłonięte ucho – to symbol Jej nieustannej gotowości, by słuchać naszych próśb, szeptów serca i cichych łez. Tutaj, na wzgórzu, Maryja nie tylko pociesza, ale przede wszystkim uczy nas trwania pod Krzyżem Jej Syna, co nadaje temu miejscu głęboki wymiar pasyjny. Historia tego miejsca wpisuje się od kilku wieków w niezwykły trud pielgrzymi, przybywających tu pątników.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.