Reklama

„Kapłan Pojednania”

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Uroczystą Eucharystią sprawowaną w katedrze świdnickiej oraz specjalną projekcją filmu dokumentalnego pt. „Kapłan Pojednania. Kardynał Bolesław Kominek 1903-1974” uczczono w Świdnicy 35. rocznicę śmierci byłego metropolity wrocławskiego kard. Bolesława Kominka.W obchodach uczestniczyli m.in. ordynariusz świdnicki bp Ignacy Dec, wikariusz generalny bp Adam Bałabuch, kapelan kard. Kominka ks. inf. Józef Strugarek oraz znany dolnośląski dokumentalista ks. dr Jerzy Rasiak, dyrektor Ośrodka Audiowizualnego Wrocławskiej Kurii Metropolitalnej. Wśród zaproszonych gości znaleźli się również: członek Zarządu Województwa Dolnośląskiego Zbigniew Szczygieł, prezydent Świdnicy Wojciech Murdzek, wicestarosta świdnicki Ryszard Wawryniewicz, dyrektor Ośrodka „Pamięć i Przyszłość” z Wrocławia Marek Mutor oraz dyrektor generalny Wydziału Programów Katolickich PSE „Polest” Bronisław Pałys.
W okolicznościowej homilii mszalnej wychowanek kard. Kominka, pasterz Kościoła świdnickiego, bp Ignacy Dec podkreślił, że kard. Bolesław Kominek był człowiekiem wielkiej modlitwy, wielkiego skupienia i wyciszenia. W świecie publicznym, politycznym zasłynął przede wszystkim dzięki napisaniu w 1965r. „Orędzia biskupów polskich do biskupów niemieckich”, a szczególnie z zawartych w nim słów: „Przebaczamy i prosimy o przebaczenie”. Właśnie te słowa poruszyły wtedy całą Polskę. Komuniści skorzystali z tego, że naród był jeszcze obolały, ponieważ rany po II wojnie światowej jeszcze się nie zabliźniły, i dlatego ostro zaatakowali. Na transparentach, płotach pisali: „Nie przebaczymy!”.
- W tej sytuacji niezbędne było dokładne wytłumaczenie wiernym sensu tego orędzia. Ksiądz Kardynał dokonał tego w homilii wygłoszonej w katedrze wrocławskiej 6 lutego 1966 r. Została ona nagrodzona gromkimi brawami, co w tamtych czasach raczej nie było praktykowane w świątyniach. To był wielki gest aprobaty słuchaczy dla tego, co kard. Bolesław Kominek mówił, wyjaśniając treść orędzia - akcentował Ordynariusz Świdnicki. - Ten wybitny polski hierarcha wiedział, że trzeba się pojednać i rozpoczął ten proces. To trwa do dzisiaj. To jednanie jest potrzebne nie tylko między Polakami a Niemcami, ale także z Ukraińcami, Żydami, Białorusinami, Rosjanami, bo na prawdzie można budować przyszłość - dodał bp Dec.
Kard. Kominek był bardzo gorliwym siewcą Słowa Bożego, miał świadomość, że ono kształtuje świat i ludzkie serca, że z niego rodzą się wiara i modlitwa. Dlatego przepowiadał, że głoszenie Słowa Bożego jest najważniejszą czynnością, którą w swoim powołaniu starał się jak najlepiej wypełniać.
- Te i wiele innych cech charakteru kard. Bolesława Kominka ukazano znakomicie w filmie dokumentalnym pt. Kapłan Pojednania” wyprodukowanym przez Ośrodek „Pamięć i Przyszłość”. Mówiono o nich również podczas dyskusji panelowej zorganizowanej po projekcji filmu w Świdnickim Ośrodku Kultury.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2009-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Papież do Polaków: niech czas ferii sprzyja przyjaźni z Bogiem

2026-01-14 11:31

[ TEMATY ]

audiencja generalna

Leon XIV

papieskie pozdrowienie

Vatican Media

Do odkrywania piękna przyjaźni z Bogiem podczas zimowych ferii i pielęgnowania jej poprzez modlitwę i udział w liturgii, zachęcił Papież Polaków w pozdrowieniu podczas środowej audiencji generalnej.

„Pozdrawiam serdecznie pielgrzymów polskich. Bóg traktuje nas jako swoich przyjaciół i zaprasza do poznawania Go przez modlitwę i udział w liturgii. Niech czas waszych ferii zimowych będzie okazją do odkrywania piękna przyjaźni ze Stwórcą oraz z naszymi braćmi i siostrami – przyjaciółmi w wierze. Wszystkim wam błogosławię!”.
CZYTAJ DALEJ

Karol Nawrocki: czuję się odpowiedzialny za wszystkich obywateli niezależnie od wyznania i pochodzenia

2026-01-14 16:18

[ TEMATY ]

abp Tadeusz Wojda SAC

Karol Nawrocki

PAP/Leszek Szymański

Jestem dumnym chrześcijaninem i katolikiem, ale Polska wciąż jest otwarta i na mniejszości narodowe, i na te wszystkie wyznania, które państwo dzisiaj reprezentujecie. Czuję się odpowiedzialny za wszystkich obywateli Rzeczpospolitej Polskiej, niezależnie od tego, w jakim kościele modlą się do Pana Boga czy z jakiej mniejszości narodowej pochodzą - powiedział prezydent Karol Nawrocki na spotkaniu noworocznym z przedstawicielami Kościołów, związków wyznaniowych oraz mniejszości narodowych i etnicznych w Polsce. Odbyło się ono w Pałacu Prezydenckim w Warszawie.

Na coroczne spotkanie z Parą Prezydencką przybyli: biskupi Kościoła rzymskokatolickiego i greckokatolickiego, przedstawiciele wspólnoty żydowskiej i wspólnoty muzułmańskiej, przedstawiciele Kościołów zrzeszonych w Polskiej Radzie Ekumenicznej oraz delegacje duszpasterstw polowych: Ordynariatu Polowego Wojska Polskiego, Prawosławnego Ordynariatu Wojska Polskiego oraz Ewangelickiego Duszpasterstwa Wojskowego.
CZYTAJ DALEJ

Uczeń Jezusa spotyka czasem niezgodę najbliższych

2026-01-14 20:57

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

wikipedia.org

Opowiadanie stoi na progu nowej epoki. Dawid wraca do Siklag, a z pola bitwy przychodzi posłaniec z rozdartą szatą i ziemią na głowie. Tak Biblia opisuje człowieka dotkniętego śmiercią. Przynosi znaki władzy: koronę i naramiennik Saula. Znaki królewskie zmieniają właściciela, a Dawid nie traktuje ich jak łupu. Rozdziera szaty, płacze i pości aż do wieczora. Żałoba obejmuje Saula, Jonatana i poległych Izraela. Potem rozbrzmiewa pieśń żałobna (qînâ). Otwiera ją wołanie o „ozdobie Izraela” zabitej na wyżynach. Hebrańskie (haṣṣəḇî) niesie sens splendoru, czegoś drogiego i kruchego. Refren „Jakże polegli mocarze” oddaje hebrajskie (’êk nāpelû gibbōrîm) i spina pamięć całego narodu. Dawid nie pozwala, aby wieść stała się pieśnią triumfu w miastach Filistynów. W pochwałach dla Saula i Jonatana nie ma pochlebstwa. Jest uznanie prawdy: byli złączeni w życiu i w śmierci, szybsi niż orły i mocniejsi niż lwy. Słowo „mocarze” (gibbōrîm) obejmuje tu odwagę i odpowiedzialność za lud. Dawid pamięta także dobro, które Izrael otrzymał za Saula, szczególnie bezpieczeństwo i dostatek. W końcu głos staje się osobisty. Dawid opłakuje Jonatana jak brata i mówi o miłości „przedziwnej”. Ta przyjaźń wyrasta z przymierza i wierności. Tekst ukazuje królewskość Dawida zanim otrzyma tron. Objawia się w panowaniu nad odwetem i w czci dla pomazańca Pana, także podczas jego prześladowania. Dawid nie buduje swojej przyszłości na upokorzeniu poprzednika. Wypowiedziany żal oczyszcza przestrzeń władzy i uczy, że królowanie zaczyna się od słuchania Boga, a nie od gromadzenia łupów.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję